Anna Bernhardt, z domu Podg贸rczyk, urodzi艂a si臋 w 1956 r. w Skawinie. Dorasta艂a i kszta艂ci艂a si臋 w Krakowie. Po uko艅czeniu renomowanego V Liceum Og贸lnokszta艂c膮cego im. Augusta Witkowskiego rozpocz臋艂a studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiello艅skiego. Nie zosta艂a jednak, jak zamierza艂a, fizykiem teoretykiem. Wiosn膮 1977 r. przyst膮pi艂a do Studenckiego Komitetu Solidarno艣ci zawi膮zanego w reakcji na 艣mier膰 Stanis艂awa Pyjasa, wsp贸艂pracownika Komitetu Obrony Robotnik贸w. Uczestniczy艂a w akcjach protestacyjnych, druku i kolporta偶u niezale偶nych wydawnictw. By艂a s艂uchaczk膮 鈥瀕ataj膮cego uniwersytetu鈥�, a tak偶e obserwatork膮 w procesach politycznych. Wkr贸tce sta艂a si臋 obiektem inwigilacji S艂u偶by Bezpiecze艅stwa, wielokrotnie do艣wiadczy艂a zatrzyma艅 i rewizji. Po sierpniu 1980 r. kontynuowa艂a aktywno艣膰 opozycyjn膮, organizuj膮c pierwsze struktury NSZZ 鈥濻olidarno艣膰鈥� w Krakowie i Warszawie, a nast臋pnie dzia艂aj膮c w szeregach Niezale偶nego Zrzeszenia Student贸w. Wiosn膮 1981 r. wyruszy艂a z grup膮 przyjaci贸艂 w wielomiesi臋czn膮 podr贸偶 po Europie Zachodniej. Dzi臋ki temu unikn臋艂a internowania, kt贸re planowa艂y s艂u偶by specjalne PRL.
Stan wojenny zasta艂 j膮 w Pary偶u. Przyznany we Francji status uchod藕cy politycznego nie gwarantowa艂 zno艣nych warunk贸w bytowych. Prac臋 zarobkow膮 艂膮czy艂a jednak z organizowaniem pomocy rodzinom represjonowanych w Polsce i udzia艂em w licznych inicjatywach kulturalnych najm艂odszej fali polskich emigrant贸w. Nawi膮za艂a tak偶e wsp贸艂prac臋 z antykomunistyczn膮 emigracj膮 rosyjsk膮 skupion膮 wok贸艂 periodyku 鈥濺usskaja Mysl鈥�. Wraz z Wojciechem Sikor膮, najbli偶szym przyjacielem z czas贸w SKS, uruchomi艂a firm臋 zajmuj膮c膮 si臋 komputerowym sk艂adem ksi膮偶ek i czasopism. AKTIS wyda艂 najpierw emigracyjn膮 edycj臋 podziemnej krakowskiej 鈥濧rki鈥�, z czasem zacz膮艂 przygotowywa膰 do druku redagowane przez Jerzego Giedroycia periodyki: 鈥濳ultur臋鈥� i 鈥瀂eszyty Historyczne鈥�. Po odzyskaniu przez Polsk臋 niepodleg艂o艣ci na sta艂e zamieszka艂a nad Sekwan膮. Na pocz膮tku nowego stulecia pracowa艂a przez dziewi臋膰 lat jako dziennikarka w polskiej sekcji Radio France Internationale.
Nowa misja Anny Bernhardt zacz臋艂a si臋 w 2009 r. wraz z akcesem do Stowarzyszenia Instytut Literacki Kultura 鈥� prawnego spadkobiercy Instytutu Literackiego w Pary偶u. W zabezpieczaniu i upowszechnianiu jego dziedzictwa wspiera艂a najpierw Henryka Giedroycia i Wojciecha Sikor臋. W 2019 r. stan臋艂a na czele Stowarzyszenia, a tak偶e obj臋艂a kierownictwo Fundacji Kultury Paryskiej. Podpisane przez ni膮 rok p贸藕niej porozumienie o wsp贸艂pracy z Uniwersytetem 艁贸dzkim zaowocowa艂o powo艂aniem serii wydawniczej 鈥濲erzy Giedroyc i鈥︹��, kt贸ra z powodzeniem rozwija si臋 pod jej przewodnictwem. D艂uga lista przedsi臋wzi臋膰 naukowych, edukacyjnych i edytorskich, kt贸re dzi臋ki jej aktywno艣ci dosz艂y do skutku, obejmuje m.in. uruchomienie portalu internetowego, na kt贸rym udost臋pnione zosta艂y wszystkie numery 鈥濳ultury鈥� i 鈥瀂eszyt贸w Historycznych鈥� oraz wiele tom贸w Biblioteki 鈥濳ultury鈥� (艂膮cznie przesz艂o tysi膮c wolumin贸w), wydanie w j臋zyku francuskim tom贸w studi贸w po艣wi臋conych Jerzemu Giedroyciowi oraz antologii tekst贸w dotycz膮cych Ukrainy og艂oszonych na 艂amach 鈥濳ultury鈥�, jak r贸wnie偶 produkcja filmu dokumentalnego o J贸zefie Czapskim.
W 2008 r., za zas艂ugi na rzecz niepodleg艂o艣ci Polski, Anna Bernhardt zosta艂a odznaczona Krzy偶em Oficerskim Orderu Polonia Restituta.