91滴滴

Tomasz Boche艅ski, literaturoznawca, eseista, krytyk literacki i teatralny. Debiut naukowy: Cz艂owiek rozdwojony w 鈥濶ienasyceniu鈥� Stanis艂awa Ignacego Witkiewicza, 鈥濸race Polonistyczne鈥� 1984. Debiut literacki: Cz艂owiek wobec d偶umy, 鈥濼w贸rczo艣膰鈥� 1989, nr 1. W1994 r. wyda艂 pierwsz膮 pe艂n膮 monografi臋 powie艣ci Witkacego pt. Powie艣ci Witkacego. Sztuka i mistyfikacja (Wydanictwo U艁), a w 2005 pierwsz膮 polsk膮 ksi膮偶k臋 o czarnym humorze - Czarny humor w tw贸rczo艣ci Witkacego, Gombrowicza, Schulza. Lata trzydzieste (Universitas). W 2010 opublikowa艂 zbi贸r esej贸w Witkacy i reszta 艣wiata (Officyna). Od 1979 rozmawia z pisarzami i artystami - pierwsza rozmowa z Ludwikiem Benoit, znanym polskim aktorem. P贸藕niej m. in. z Mro偶kiem, Henem, Witkowskim, Varg膮鈥� W 2012 takie rozmowy istotne o sztuce prowadzi w stworzonej przez siebie Akademii Literatury Polskiej, m. in. z My艣liwskim, Bie艅czykiem, Liber膮, Kruszy艅skim, Nowakowskim, Stasiukiem, Bartem, Kuryluk, Iwasi贸w, Mi艂oszewskim, Deglerem鈥� W latach dziewi臋膰dziesi膮tych wsp贸艂pracowa艂 z 鈥濾erte鈥� dodatkiem 鈥濭azety Wyborczej鈥�, p贸藕niej publikowa艂 w czasopismach literackich i naukowych, w latach 2007-2009 by艂 sta艂ym recenzentem 鈥濪ziennika Polska 艢wiat鈥�, od 2011 roku wsp贸艂pracuje z miesi臋cznikiem 鈥濼eatr鈥�. Publikuje te偶 teksty prozatorskie. Np. Ko艂dra Hioba (艁贸d藕 2010), Czu艂e okrucie艅stwo, okrutna czu艂o艣膰 (Homo sentiens. Cz艂owiek czuj膮cy, Lublin 2013), Otwarcie Muzeum Osobliwo艣ci (鈥濼ygiel Kultury鈥� 2013 nr 6), opublikowa艂 r贸wnie偶 fragmenty dziennika ameryka艅skiego - No偶yce Thoreau (Olsztyn 2013). Wyda艂 zbi贸r esej贸w o wsp贸艂czesnej literaturze Tango bez Edka, nominowany do Nagrody Literackiej m. Gdynia (2019). Tom rozm贸w z Wies艂awem My艣liwskim przeprowadzonych na U艁 uka偶e si臋 w 2021 r.

Pod koniec lat 80. z Piotrem Grobli艅skim - poet膮, wsp贸艂tworzy艂 i organizowa艂 Biesiady literackie oraz wydawa艂 czasopismo trzeciego obiegu 鈥濨aal Anonim鈥�. Przed wyborami czerwcowymi 1989 r. Boche艅ski i Grobli艅ski stworzyli performans Nieporozumienie, kt贸ry ironicznie komentowa艂 sojusz barbarzy艅c贸w z partii z tzw. nowymi lud藕mi. Od ko艅ca lat 80. Boche艅ski wsp贸艂pracuje z drzeworytnikiem Andrzejem Nowickim. Uczestniczy艂 w tw贸rczych spotkaniach w Drzeworytni przy Piotrkowskiej, pisa艂 eseje do jednodni贸wek, katalog贸w, tek grafik, wieczor贸w artystycznych, bra艂 udzia艂 w akcjach artystycznych np. w Marszu z Grafikami, gra艂 w filmach o matrycach drzeworytniczych鈥� Od 2004 wsp贸lpracuje z fotografem i wydawc膮 Jackiem Kusi艅skim (wst臋p do katalogu, wywiady z Micha艂em Urbaniakiem i Janem Machulskim w ksi膮偶ce Piotrkowska. Spacer pierwszy, Wydawnictwo Jacek Kusi艅ski, 艁贸d藕 2008, wst臋p do ksi膮偶ki Boles艂awa Lesmana, Recepta na miliony鈥�).

Interesuj臋 si臋 improwizacj膮 w literaturze XX i XXI w., w szczeg贸lno艣ci: artystycznymi teoriami improwizacji, inwencjami i wariacjami literackimi, relacjami mi臋dzy inwencj膮 a stereotypem, zwi膮zkami literatury i muzyki.

Badam humor jako form膮 poznania, tak偶e czarny humor jako znak kryzys贸w kultury.

Pisz臋 eseje o pisarstwie wolnym od natr臋ctw my艣lowych oraz o oddzia艂ywaniu technologii na tw贸rczo艣膰.

Zajmuj臋 si臋 膰wiczeniami duchowymi wsp贸艂czesnych pisarzy oraz zwi膮zkiem rygor贸w mentalnych i tw贸rczej inwencji.