Prof. Aaron Ciechanover urodzi艂 si臋 1 pa藕dziernika 1947 roku w Hajfie, w Izraelu. Sentyment do Polski odziedziczy艂 po rodzicach, oboje bowiem urodzili si臋 w naszym kraju: ojciec w M艂awie, a matka w Warszawie. Obie rodziny wyemigrowa艂y z Polski przed II Wojn膮 艢wiatow膮. Nazwisko naukowca nieprzypadkowo budzi skojarzenia z Ciechanowem, sk膮d pochodzili dziadkowie ze strony ojca. Od najm艂odszych lat Aaron Ciechanover przejawia艂 fascynacj臋 przyrod膮, kt贸r膮 postanowi艂 uczyni膰 przedmiotem swojej pracy naukowej. Zdecydowa艂 si臋 na studia medyczne, maj膮c nadziej臋 na to, 偶e z艂o偶ony charakter chor贸b doprowadzi go do odkrycia g艂臋boko skrywanych tajemnic natury. Szybko jednak zda艂 sobie spraw臋, 偶e do tego potrzebne jest lepsze zrozumienie podstawowych mechanizm贸w proces贸w biologicznych.
Po otrzymaniu dyplomu Wydzia艂u Lekarskiego Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie w 1973 roku i odbyciu s艂u偶by wojskowej jako lekarz wojskowy, w latach 1973鈥1976 rozpocz膮艂 studia doktoranckie z biochemii u boku dr. Avrama Hershko w Instytucie echnion, w Hajfie. Rezultatem tej wsp贸艂pracy by艂o odkrycie UPS 鈥 podstawowego szlaku s艂u偶膮cego niszczeniu uszkodzonych, zb臋dnych bia艂ek, kt贸ry jest jednakowy dla wszystkich organizm贸w. Aberracje w tym systemie prowadz膮ce do akumulacji bia艂ek le偶膮 u podstaw mechanizm贸w wielu chor贸b, m. in. Nowotwor贸w i chor贸b neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera. Nic zatem dziwnego, 偶e odkrycie to znalaz艂o zastosowanie w praktyce, a firmy farmaceutyczne zacz臋艂y z sukcesem stosowa膰 je do produkcji lek贸w przeciwnowotworowych. Po studiach post-doktoranckich w Massachusetts Institute of Technology (MIT) w Cambridge, Massachusetts, USA (1981鈥1985), dr Ciechanover wr贸ci艂 do kraju, do macierzystego instytutu (Izraelskiego Instytutu Technicznego - Technion), gdzie obecnie pe艂ni funkcj臋 Distinguished Research Professor.
Odkrycia Profesora Ciechanovera s膮 艣wiadectwem jego talentu, intuicji i obszernej wiedzy, a ukoronowaniem naukowych wysi艂k贸w by艂o przyznanie mu w 2004 roku najwy偶szego wyr贸偶nienia, jakim nagradzane s膮 prze艂omowe osi膮gni臋cia 鈥 Nagrody Nobla. Prof. Ciechanover wraz z prof. Avramem Hershko i Irwinem Rose otrzyma艂 ten zaszczytny laur w dziedzinie chemii za 鈥瀘dkrycie cyklicznego mechanizmu degradacji bia艂ek w organizmach wy偶szych z udzia艂em ubikwityny鈥 (ubikwityno-zale偶n膮 degradacj臋 bia艂ek). Profesor Ciechanover jest jedn膮 z czo艂owych postaci wsp贸艂czesnej biomedycyny. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 200 publikacji, ma na swoim koncie wiele presti偶owych nagr贸d, w艣r贸d nich Albert and Mary Lasker Award (w 2000 r.) za podstawowe badania medyczne, uznawan膮 za drug膮, po Noblu, najwa偶niejsz膮 nagrod臋 z dziedziny biomedycyny. W 2003 r. zosta艂 laureatem Israel Prize in Biology, najwy偶szego odznaczenia, jakim Pa艅stwo Izrael wyr贸偶nia wiod膮cych naukowc贸w.
Profesor Ciechanover zosta艂 uhonorowany przez ponad 30 instytucji naukowych i uniwersytet贸w na 艣wiecie, w tym tytu艂em doktora honoris causa przez Uniwersytet Warszawski i Politechnik臋 Warszawsk膮 (w 2011 r.). Jest cz艂onkiem ponad 20 akademii nauk, m.in. Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej (EMBO), Polskiej Akademii Medycyny, Rosyjskiej, Ameryka艅skiej i Papieskiej Akademii Nauk w Watykanie. Obecnie Profesor Ciechanover pracuje na Wydziale Lekarskim swojej Alma Mater - Technion w Hajfie, gdzie prowadzi laboratorium badawcze i naucza biochemii student贸w medycyny. Zamieni艂 swoj膮 pasj臋 w zaw贸d i nieustannie realizuje w艂asne badania naukowe koncentruj膮c si臋 na poszukiwaniu nowych lek贸w do walki z rakiem.