Doktor Honoris Causa: Herman Van Rompuy
Herman Van Rompuy to pierwszy sta艂y Przewodnicz膮cy Rady Europejskiej. Na stanowisko to zosta艂 wybrany w listopadzie 2009 r., drug膮 kadencj臋 pe艂ni艂 od czerwca 2012 r. do listopada 2014 r., a nast臋pnie przekaza艂 t臋 funkcj臋 Donaldowi Tuskowi. Jako Przewodnicz膮cy RE w trudnym czasie politycznym i gospodarczym (kryzys finansowy i zad艂u偶eniowy, napi臋cia wewn膮trzwsp贸lnotowe, kryzys ukrai艅ski, rosn膮ca popularno艣膰 ruch贸w nacjonalistycznych i populistycznych) zostawi艂 Europ臋 zjednoczon膮 i solidarn膮, stawiaj膮c膮 czo艂o kryzysom. By艂 wiarygodnym przyw贸dc膮, godnym zaufania, pracowitym, koncyliacyjnym.
Herman Van Rompuy urodzi艂 si臋 w 1947 r. w Etterbeek w Regionie Sto艂ecznym Brukseli. Uko艅czy艂 Kolegium 艣w. Jana Berchmansa w Brukseli i jedn膮 z najlepszych uczelni w Belgii 鈥� Katolicki Uniwersytet w Lowanium (Leuven). Po studiach pracowa艂 w Narodowym Banku Belgii, jednocze艣nie anga偶uj膮c si臋 w dzia艂alno艣膰 belgijskiej Chrze艣cija艅skiej Partii Ludowej. Pe艂ni艂 odpowiedzialne funkcje polityczne 鈥� by艂 m.in. doradc膮 w gabinecie premiera Leo Tindemansa, wsp贸艂pracownikiem ministra finans贸w Gastona Geensa, sekretarzem stanu ds. finans贸w oraz ma艂ej i 艣redniej przedsi臋biorczo艣ci, w ko艅cu wicepremierem i ministrem bud偶etu w gabinecie Jeana-Luca Dehaene鈥檃. W 2008 r. obj膮艂 stanowisko premiera Belgii.
Jako Przewodnicz膮cy Rady Europejskiej dzia艂a艂 na rzecz pog艂臋biania integracji UE, w tym przede wszystkim unii walutowej. By艂 gor膮cym or臋downikiem dalszej konsolidacji gospodarczej i politycznej w Europie. W czasie prezydencji uda艂o mu si臋 stworzy膰 nowe instrumenty solidarno艣ci finansowej zawarte w traktacie ustanawiaj膮cym Europejski Mechanizm Stabilno艣ci oraz zacz膮tek unii bankowej ze wsp贸lnymi przepisami, obejmuj膮cymi instytucje finansowe w ca艂ej Europie. Reprezentowa艂 Uni臋 na forach wielostronnych, takich jak G8 i G20, pog艂臋bi艂 dialog ze strategicznymi partnerami, zako艅czy艂 proces rozszerzenia UE o Chorwacj臋 w 2013 r. i prowadzi艂 rozmowy z pozosta艂ymi krajami ba艂ka艅skimi. Podkre艣la艂, 偶e pomimo kryzysu gospodarczego i finansowego Europa nie mo偶e si臋 zamyka膰, a Unia powinna by膰 otwarta na nowych cz艂onk贸w.
Poza dzia艂alno艣ci膮 polityczn膮 Herman Van Rompuy udziela艂 si臋 w 偶yciu naukowym i kulturalnym. W latach 1980鈥�1988 by艂 dyrektorem Centrum voor Politieke, Economische en Sociale Studies (Centrum Studi贸w Politycznych, Ekonomicznych i Spo艂ecznych), a do 1987 r. pracowa艂 na stanowisku profesora w Handelshogeschool (Wy偶szej Szkole Handlowej) w Antwerpii. Do jego najwa偶niejszych prac, nie tylko naukowych, ale te偶 popularyzatorskich, nale偶膮: Op de kentering der tijden (Zmiana czasu), Hopen na 1984 (Nadzieja po roku 1984), Het christendom. Een moderne gedachte (Chrze艣cija艅stwo. My艣l nowoczesna), Vernieuwing in hoofd en hart. Een tegendraadse visie (Odnowa w g艂owie i w sercu. Wizja niepokorna), De binnenkant op een kier. Avonden zonder politiek (Przez uchylone drzwi. Wieczory bez polityki), Europe in the storm (Europa w czasie burzy).
By艂 wielokrotnie doceniany i wyr贸偶niany w wielu krajach. Jest m.in. kawalerem Wielkiej Wst臋gi Orderu Leopolda (Belgia), Orderu Legii Honorowej (Francja), Narodowego Orderu Wybrze偶a Ko艣ci S艂oniowej czy Orderu Podw贸jnego Bia艂ego Krzy偶a (S艂owacja). Zosta艂 uhonorowany tytu艂em doktora honoris causa m.in. przez: Katolicki Uniwersytet w Lowanium, Uniwersytet w Gandawie, Uniwersytet Kobe w Japonii, Wietnamski Uniwersytet Narodowy w Hanoi, University of St. Andrews czy University of Kent.