Doktor Honoris Causa: Prof. Jan Wole艅ski
Profesor Jan Wole艅ski urodzi艂 si臋 w 1940 r. w Radomiu. Filozof i prawnik. Od pocz膮tku swojej kariery naukowej by艂 zwi膮zany z Uniwersytetem Jagiello艅skim, na kt贸rym uko艅czy艂 studia prawnicze i filozoficzne. W 1968 r. uzyska艂 doktorat z nauk prawnych na podstawie rozprawy Filozofia lingwistyczna a jurysprudencja analityczna, kt贸rej promotorem by艂 prof. Kazimierz Opa艂ek. Stopie艅 doktora habilitowanego w zakresie teorii pa艅stwa i prawa uzyska艂 w 1972 r. na podstawie rozprawy Logiczne problemy wyk艂adni prawa.
W latach 1963鈥�1979 pracowa艂 w Katedrze Teorii Pa艅stwa i Prawa UJ (od 1968 r. w Zak艂adzie Teorii Pa艅stwa i Prawa w Instytucie Nauk Politycznych UJ), w latach 1979鈥�1988 鈥� w Instytucie Nauk Spo艂ecznych (od 1982 r. w Instytucie Spo艂eczno-Ekonomicznym) Politechniki Wroc艂awskiej, a od 1988 r. jest zwi膮zany z Instytutem Filozofii UJ. Kieruje r贸wnie偶 Katedr膮 Nauk Spo艂ecznych Wy偶szej Szko艂y Informatyki i Zarz膮dzania w Rzeszowie. Tytu艂 profesora nauk humanistycznych uzyska艂 w 1992 r.
Jest cz艂onkiem Polskiej Akademii Umiej臋tno艣ci, Polskiej Akademii Nauk, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Institut International de Philosophie, by艂 prezydentem Europejskiego Towarzystwa Filozofii Analitycznej. Profesor by艂 stypendyst膮 Fundacji Ko艣ciuszkowskiej w latach 1989鈥�1990 (University of Berkeley, USA) oraz 1993鈥�1994 (Boston University, USA oraz University of Pittsburgh, USA). W latach 2003鈥�2004 by艂 stypendyst膮 The Netherlands Institute of Advanced Study in Social Sciences and Humanities w Wassenaar. W 1992 r. by艂 profesorem wizytuj膮cym na Uniwersytecie w Salzburgu (Austria), w 2003 r. 鈥� we Lwowie, w 2008 r. 鈥� w Sun Yat-sen (Guangzhou, Chiny) i Hebrew University (Jerozolima). Wyk艂adowca Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Pozna艅skiego. Inicjator wielu konferencji naukowych po艣wi臋conych polskiej filozofii zorganizowanych za granic膮, m.in. w Jerozolimie, Montrealu, Pary偶u, Wiedniu i Tel Awiwie.
Jest laureatem licznych nagr贸d, w tym: Nagrody im. Tadeusza Kotarbi艅skiego w dziedzinie filozofii (PAN, 1987), nagrody Societatis Scientiarium Varsoviensis Premium Triennale (1991), Nagrody Ministra Edukacji (1993), Nagrody Miasta Krakowa za osi膮gni臋cia naukowe (1996), Nagrody Prezesa Rady Ministr贸w za osi膮gni臋cia naukowe (2002), Lauru Jagiello艅skiego (2009), Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2013). Zosta艂 te偶 odznaczony Krzy偶em Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).
Profesor wypromowa艂 ponad 20 doktor贸w. Jest autorem 艂膮cznie prawie 2000 publikacji, w tym 650 zagranicznych. W tak znacz膮cym dorobku ka偶da pr贸ba wytypowania prac najwa偶niejszych b臋dzie subiektywna. Wydaje si臋, 偶e do najwa偶niejszych jego monografii nale偶膮: Z zagadnie艅 analitycznej filozofii prawa (1980, 2 wyd. 2013), Filozoficzna szko艂a lwowsko-warszawska (Warszawa 1985; wyd. angielskie 1989, wyd. rosyjskie 2004, wyd. francuskie 2011, wyd. rumu艅skie 2013), Granice niewiary (Krak贸w 2004), Matematyka i epistemologia (2004), Epistemologia. Poznanie, prawda, wiedza i realizm (Warszawa 2005), Wiedza o etyce (2008, wsp贸lnie z J. Hartmanem), Historia filozofii polskiej (2010, wsp贸lnie z J. Skoczy艅skim) oraz zbiory artyku艂贸w W stron臋 logiki (1996), Essays on Logic and its Applications in Philosophy (2011), Historico-Philosophical Essays (2012). Jego prace ukaza艂y si臋 po polsku, angielsku, francusku, hebrajsku, hiszpa艅sku, niemiecku, rosyjsku, rumu艅sku i ukrai艅sku.
Dla prawnik贸w najistotniejsza jest jego praca habilitacyjna Logiczne problemy wyk艂adni prawa, w kt贸rej sformu艂owa艂 tzw. ekstensjonaln膮, klaryfikacyjn膮 koncepcj臋 wyk艂adni, do dzi艣 inspiruj膮c膮 teoretyk贸w prawa (vide monografia Wyk艂adnia rozszerzaj膮ca prof. K. P艂eszki).
Zainteresowania Profesora obejmuj膮 r贸偶ne obszary nauki. Zajmuje si臋 histori膮 filozofii, logik膮 formaln膮 i jej histori膮, filozofi膮 j臋zyka i epistemologi膮, etyk膮 i filozofi膮 prawa 鈥� jest dzi艣 jednym z najbardziej rozpoznawalnych w 艣wiecie filozof贸w polskich. Uznawany jest za kontynuatora i promotora tradycji szko艂y lwowsko-warszawskiej, s艂ynnego polskiego o艣rodka my艣li filoUroczysto艣膰 nadania tytu艂u doktora honoris causa prof. dr. hab. Janowi Wole艅skiemu zoficznej i logicznej powsta艂ego pod koniec XIX w. we Lwowie pod egid膮 Kazimierza Twardowskiego. Dzi臋ki pracom prof. Wole艅skiego, a tak偶e jego kontynuator贸w, polska filozofia analityczna zosta艂a powszechnie uznana za jedno z najwi臋kszych osi膮gni臋膰 humanistyki XX w. Poza rekonstrukcj膮 osi膮gni臋膰 wybitnych przedstawicieli tego nurtu (m.in. Kazimierza Twardowskiego, Tadeusza Kotarbi艅skiego, Kazimierza Ajdukiewicza, Alfreda Tarskiego, Jana 艁ukasiewicza, Stanis艂awa Le艣niewskiego), kt贸re 鈥� w wielu przypadkach 鈥� dzi臋ki jego publikacjom wesz艂y do mi臋dzynarodowego kanonu wsp贸艂czesnej filozofii, prof. Wole艅ski analizuje klasyczne poj臋cia epistemologii, takie jak prawda, poznanie i wiedza. Przedmiotem jego bada艅 s膮 te偶 szczeg贸艂owe zagadnienia epistemologiczne, metodologiczne i ontologiczne, np. realizm, intencjonalno艣膰, znaczenie, nominalizm, reizm, konwencjonalizm, determinizm.
Poza karier膮 naukow膮 Profesor udziela艂 si臋 spo艂ecznie. By艂 cz艂onkiem NSZZ 鈥濻olidarno艣膰鈥�, wydawc膮 podziemnej gazetki 鈥濺iposta鈥� ukazuj膮cej si臋 we Wroc艂awiu, spotykaj膮c si臋 z tych powod贸w z represjami 贸wczesnych w艂adz (m.in. wstrzymano wniosek o nadanie mu tytu艂u profesora). W latach 60. XX w. by艂 zwi膮zany ze Stowarzyszeniem Ateist贸w i Wolnomy艣licieli. Od 2007 r. cz艂onek Komitetu Honorowego Polskiego Stowarzyszenia Racjonalist贸w.
翱辫谤补肠辞飞补艂 prof. dr hab. Marek Zirk-Sadowski