Medal Amico: Prof. Wolfgang Weigand
Profesor Wolfgang Weigand urodzi艂 si臋 10 lipca 1958 r. W latach 1978鈥�1983 odby艂 studia chemiczne na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium. W roku 1986 uzyska艂 stopie艅 doktora nauk przyrodniczych na podstawie rozprawy przygotowanej pod kierunkiem prof. Wolfganga Becka, znanego specjalisty w zakresie chemii nieorganicznej i koordynacyjnej, uznawanego za jednego z tw贸rc贸w chemii bioorganometalicznej. Kolejne dwa lata (1986鈥�1988) sp臋dzi艂 na Politechnice Federalnej w Zurychu (ETHZ), gdzie odby艂 sta偶 podoktorski w grupie prof. Dietera Seebacha, znanego w mi臋dzynarodowym 艣rodowisku chemik贸w specjalisty w zakresie chemii organicznej, a w szczeg贸lno艣ci nowoczesnej syntezy organicznej. Po powrocie do Niemiec przygotowa艂 rozpraw臋 habilitacyjn膮 w dziedzinie chemii nieorganicznej, kt贸r膮 z艂o偶y艂 na Uniwersytecie w Monachium, gdzie otrzyma艂 stanowisko Privatdozent. Od 1997 r. do chwili obecnej pracuje jako full professor na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie (Niemcy). W latach 2001鈥�2004 pe艂ni艂 funkcj臋 dyrektora Instytutu Chemii Nieorganicznej i Analitycznej, kt贸re obj膮艂 ponownie w 2019 r. W chwili obecnej uczestniczy w realizacji interdyscyplinarnego projektu Center for Soft Matter (JCSM).
Zainteresowania naukowe prof. Wolfganga Weiganda obejmuj膮 wiele obszar贸w chemii nieorganicznej, organicznej i koordynacyjnej. W kr臋gu Jego zainteresowa艅 badawczych znajduje si臋 tak偶e chemia bionieorganiczna i bioorganometaliczna, ze szczeg贸lnym uwzgl臋dnieniem metod syntezy i bada艅 strukturalnych modeli centr贸w aktywnych hydrogenaz, a tak偶e bioaktywne kompleksy metali oraz ich zastosowania w terapii antynowotworowej, chemia prebiotyczna, kom贸rki syntetyczne i reakcje fotoindukowane.
Profesor Weigand rozpocz膮艂 dzia艂alno艣膰 publikacyjn膮 w 1983 r. i do chwili obecnej zgromadzi艂 w swoim dorobku ponad dwie艣cie publikacji oryginalnych i przegl膮dowych, w艣r贸d kt贸rych znajduj膮 si臋 opracowania o podstawowym znaczeniu dla wsp贸艂czesnej chemii organometalicznej. Szczeg贸lnie znane s膮 Jego osi膮gni臋cia w zakresie wykorzystania zwi膮zk贸w siarkoorganicznych do syntez klaster贸w 偶elazowo-siarkowych badanych jako modele centr贸w aktywnych hydrogenaz. Wi臋kszo艣膰 publikacji prof. Wolfganga Weiganda zosta艂a zamieszczona we wiod膮cych czasopismach fachowych, takich jak: Dalton Transactions, Organometallics, Angewandte Chemie International Edition, Chemical Science, Journal of Physical Chemistry.
Od wielu lat prof. Weigand aktywnie uczestniczy w 偶yciu naukowym w艂asnej uczelni oraz mi臋dzynarodowego 艣rodowiska naukowego. Wchodzi w sk艂ad komitet贸w redakcyjnych i doradczych kilku czasopism naukowych, m.in. Phosphorus, Sulfur, and Silicon and the Related Elements, Journal of Inorganic Biochemistry oraz Journal of Sulfur Chemistry. Nale偶y do licznych gremi贸w w towarzystwach naukowych oraz instytucjach finansuj膮cych prowadzenie bada艅, takich jak Komitet Nagrody Victora Grignarda-Georga Wittiga (GDCh), Komitet ds. wymiany Graduate School Scholarship Programme 鈥� GSSP (DAAD Erasmus+), Komitet Nagrody Ernst Abbe Vorlesung (Jena) i wielu innych instytucji akademickich. Od dwudziestu lat pe艂ni funkcj臋 Vertrauensdozent w Fundacji Konrada Adenauera (Konrad-Adenauer-Stiftung) oraz od 2017 r. dzia艂a jako Liaison Professor w Katholischer Akademischer Ausl盲nder-Dienst (KAAD). W roku 2016 sprawowa艂 funkcj臋 przewodnicz膮cego Komitetu Organizacyjnego znanej konferencji mi臋dzynarodowej 27th International Symposium on Organic Chemistry of Sulfur (ISOCS-27), organizowanej wsp贸lnie z polskimi chemikami na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie. W latach 2008鈥�2010 pe艂ni艂 funkcj臋 przewodnicz膮cego Oddzia艂u GDCh (German Chemical Society) w Jenie. Za swoj膮 wszechstronn膮 dzia艂alno艣膰 naukow膮 i akademick膮 prof. Wolfgang Weigand zosta艂 wyr贸偶niony licznymi stypendiami, odznaczeniami i nagrodami, spo艣r贸d kt贸rych nale偶y wymieni膰: stypendium Studienstiftung des deutschen Volkes (1982鈥�1984), stypendia na sta偶e podoktorskie DFG (1986鈥�1987) oraz Liebig Fellowship of the VCI-FCI (1988鈥�1990). Ponadto jest laureatem szeregu stypendi贸w naukowych, takich jak: Research Award for Basic Sciences of the Free State of Thuringia (Niemcy, 2003) oraz Visiting Professor na Uniwersytecie Wiede艅skim (1998), Uniwersytecie w Nagoi (2004), Uniwersytecie w Saitamie (2013), a ostatnio Uniwersytecie Paryskim (do wykorzystania w roku 2022).
Opr贸cz wymienionych osi膮gni臋膰 naukowych nale偶y podkre艣li膰 kontakty prof. W. Weiganda z polskimi plac贸wkami naukowymi, kt贸re w pierwszej kolejno艣ci dotycz膮 艣rodowiska 艂贸dzkiego. Profesor wielokrotnie wyg艂asza艂 wyk艂ady w 艁odzi, Warszawie, Opolu i Cz臋stochowie, a tak偶e czynnie uczestniczy w realizacji programu wsp贸艂pracy partnerskiej pomi臋dzy Uniwersytetem 艁贸dzkim oraz Uniwersytetem Friedricha Schillera w Jenie, m.in. jest pe艂nomocnikiem rektora Uniwersytetu w Jenie ds. wsp贸艂pracy obydwu uczelni. Czynnie uczestniczy艂 w wydarzeniach naukowych organizowanych przez Polskie Towarzystwo Chemiczne. Przyk艂adowo, w listopadzie 2018 r. by艂 wyk艂adowc膮 na konferencji Advances in Heteroatom Chemistry, organizowanej tradycyjne przez Sekcj臋 Chemii Heteroorganicznej PTChem oraz Oddzia艂 PTChem w 艁odzi oraz kilkakrotnie bra艂 udzia艂 w obradach International Mini-Symposium on Current Problems of Organic Chemistry, organizowanych cyklicznie na Wydziale Chemii U艁. W chwili obecnej, wsp贸lnie z naukowcami tego wydzia艂u, realizuje grant Fundacji im. Aleksandra Humbolta 艁贸d藕-Jena Institutspartnership (realizacja 2018鈥�2022).
W wyniku owocnej, wieloletniej wsp贸艂pracy powsta艂y liczne publikacje oraz prezentacje konferencyjne przygotowane wsp贸lnie z polskimi naukowcami, g艂贸wnie z Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W 2008 r. prof. Wolfgang Weigand zosta艂 odznaczony Medalem Uniwersytet 艁贸dzki w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce, a w 2020 r. Medalem Univesitatis Lodzensis Amico.