Doktor hab. prof. nadzw. U艁 Ryszard Boles艂aw Nazarski urodzi艂 si臋 11 sierpnia 1951 r. w 艁odzi. 艢wiadectwo dojrza艂o艣ci uzyska艂 w 1969 r. w III Liceum Og贸lnokszta艂c膮cym im. T. Ko艣ciuszki w 艁odzi. Studia na kierunku chemicznym Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu 艁贸dzkiego uko艅czy艂 30 czerwca 1975 r. Prac臋 magistersk膮 pt. Pr贸by cykloaddycji dwuchloroketenu do niekt贸rych alkin贸w wykona艂 pod kierunkiem doc. dr. hab. R. Skowro艅skiego w Zak艂adzie Chemii Barwnik贸w Instytutu Chemii U艁. Nale偶y podkre艣li膰, 偶e od czwartego roku studi贸w realizowa艂 indywidualny tok studi贸w poszerzony o spektroskopi臋 II oraz biochemi臋.
Magister Ryszard Nazarski zosta艂 zatrudniony 1 pa藕dziernika 1975 r. w macierzystym Zak艂adzie, na stanowisku asystenta, a po roku jako starszy asystent. Swoj膮 uwag臋 skierowa艂 na nasycone heterocykle zat艂oczone sterycznie. We wrze艣niu 1983 r. obroni艂 rozpraw臋 doktorsk膮 pt. Synteza i badania konformacyjne 2,2,5,5-tetrametylopodstawionych pochodnych oksolanu i azolidyny, kt贸rej promotorem by艂 prof. dr hab. R. Skowro艅ski. 1 pa藕dziernika 1983 r. zosta艂 przyj臋ty na etat adiunkta w Zak艂adzie Chemii Organicznej Instytutu Chemii. W latach 1985鈥�1986 odby艂 o艣miomiesi臋czny sta偶 podyplomowy dotycz膮cy syntezy organicznej w zespole prof. G. Descotesa (Universit茅 Claude Bernard Lyon 1 鈥� ESCIL, Francja). Szczeg贸lnie cenne do艣wiadczenie naby艂 jednak podczas dw贸ch pobyt贸w w Justus-Liebig-Universit盲t (1992 鈥� sze艣膰 tygodni, 1993 鈥� cztery tygodnie, Giessen, Niemcy), w trakcie kt贸rych, odbywaj膮c sta偶 w pracowni NMR kierowanej przez dr. H. O. Kalinowskiego, prowadzi艂 obliczenia teoretyczne (Gaussian 92) pod opiek膮 dr. H. P. Reisenauera.
Z dniem 1 pa藕dziernika 1995 r. przeszed艂 na etat naukowo-techniczny. Uwolniony od zaj臋膰 dydaktycznych zacz膮艂 uczy膰 si臋 r贸偶nych metod i aspekt贸w modelowania molekularnego oraz obliczeniowej spektroskopii NMR z u偶yciem pakietu Gaussian 98/03. Znalaz艂 w ten spos贸b swoist膮 nisz臋 naukow膮, w ramach kt贸rej powsta艂o kilka publikacji eksperymentalno-teoretycznych. Na uwag臋 zas艂uguje analiza widm NMR serii tetrazamakrocykli badanych w zespole prof. A. Grzejdziaka oraz cykl prac strukturalnych dotycz膮cych zwi膮zk贸w heterocyklicznych otrzymanych w zespole prof. S. Le艣niaka. Z chwil膮 utworzenia wydzia艂owej Pracowni Spektroskopii Molekularnej wszed艂 w jej sk艂ad osobowy (od 1 pa藕dziernika 2008 r.).
W czerwcu 2011 r. zako艅czy艂 proces habilitacyjny, uzyskuj膮c stopie艅 naukowy dr hab. nauk chemicznych w ramach specjalno艣ci fizyczna chemia organiczna. 1 pa藕dziernika 2011 r. zosta艂 zatrudniony na etacie naukowo-dydaktycznym jako profesor U艁. Tym samym rozpocz膮艂 karier臋 samodzielnego pracownika nauki, chocia偶 ju偶 wcze艣niej prowadzi艂 samodzieln膮 dzia艂alno艣膰 naukow膮, co umo偶liwi艂o mu tak spektakularny awans. Z uwagi na coraz bardziej podobn膮 tematyk臋 badawcz膮, trzy lata p贸藕niej zdecydowa艂 si臋 na wzmocnienie sk艂adu Katedry Chemii Teoretycznej i Strukturalnej, kt贸ra od 1 pa藕dziernika 2017 r. sta艂a si臋 cz臋艣ci膮 Katedry Chemii Fizycznej Wydzia艂u Chemii.
Jest autorem lub wsp贸艂autorem trzydziestu sze艣ciu prac oryginalnych (w tym trzydziestu pi臋ciu z listy JCR), jednego rozdzia艂u w monografii, siedmiu patent贸w, pi臋膰dziesi臋ciu siedmiu komunikat贸w na konferencjach krajowych i trzydziestu trzech na mi臋dzynarodowych. Od lat prowadzi wsp贸艂prac臋 mi臋dzyuczelnian膮 w 艁odzi (Uniwersytet Medyczny), w kraju (艢l膮ska Akademia Medyczna, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet w Bia艂ymstoku) i za granic膮 [Tallinn University of Technology (Estonia)], czego owocem s膮 wsp贸lne doniesienia konferencyjne oraz oryginalne publikacje, co by艂o wa偶ne tak偶e dla Wydzia艂u.
W ramach dzia艂alno艣ci naukowo-dydaktycznej by艂 opiekunem/promotorem dziesi臋ciu prac magisterskich. Prowadzi艂 wyk艂ady nt. Zastosowa艅 metod spektroskopowych w analizie strukturalnej z艂o偶onych produkt贸w naturalnych oraz Element贸w chemii obliczeniowej. Popularyzowa艂 zar贸wno NMR, jak i Wydzia艂 Chemiczny U艁 na sze艣ciu edycjach Festiwalu Nauki, Techniki i Sztuki w 艁odzi (2003鈥�2008). Recenzowa艂 czterdzie艣ci siedem prac przedk艂adanych redakcjom angielskoj臋zycznych czasopism chemicznych. Jest cz艂onkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego od 1988 r.
Du偶o istotniejsza by艂a jego dzia艂alno艣膰 organizacyjna. Ma szczeg贸lne zas艂ugi w utworzeniu Pracowni NMR Katedry Chemii Organicznej (Varian Gemini 200, 200 MHz), kt贸r膮 zorganizowa艂 wsp贸lnie z dr. M. Taszem na prze艂omie 1989/1990. W latach 1990鈥�2008 by艂 jej opiekunem i nieformalnym kierownikiem, co niekiedy sprowadza艂o si臋 do sp臋dzania ca艂ych weekend贸w na uczelni jako asysta serwisanta aparatury. Pracowa艂 tak偶e przy projektowaniu oraz organizacji Pracowni Spektroskopii Molekularnej (Bruker Avance III, 600 MHz) dzia艂aj膮cej obecnie przy Katedrze Chemii Organicznej, dla potrzeb kt贸rej opracowywa艂 m.in. wniosek o finansowanie zakupu spektrometru oraz dokumentacj臋 przetargow膮. Przed wyborem producenta nowej aparatury wizytowa艂 latem 2008 r. dwa pokazowe laboratoria NMR firmy JOEL (Japonia) oraz firmy Varian (USA) zlokalizowane w rejonie Londynu. Szalenie konkurencyjna cena, za kt贸r膮 producenci z Japonii chcieli sprzeda膰 sw贸j 600 MHz spektrometr, sk艂oni艂a dw贸ch pozosta艂ych dostawc贸w (Varian, Bruker) do obni偶enia ceny do tego samego poziomu. Nale偶y tak偶e nadmieni膰, 偶e dr Nazarski stworzy艂 pierwsz膮 wersji strony WWW Katedry Chemii Organicznej.
Przedstawiona dzia艂alno艣膰 naukowa, a zw艂aszcza organizacyjna dr. hab. Nazarskiego przyczyni艂a si臋 do istotnego podniesienia poziomu bada艅 naukowych prowadzonych na Wydziale Chemii U艁, kt贸rych jako艣膰 w du偶ej mierze zale偶y od zastosowanego instrumentarium. Widma NMR wykonane w silnym polu magnetycznym s膮 kluczowe dla wszelkich prac z zakresu chemii organicznej. Tak samo istotne s膮 wyniki obliczeniowej spektroskopii NMR dla interpretacji i przewidywania widm tego typu. Wszystko to prze艂o偶y艂o si臋 bez w膮tpienia na wy偶szy poziom publikacji naukowych du偶ej cz臋艣ci pracownik贸w Wydzia艂u.
Doktor hab. Nazarski otrzyma艂 nagrod臋 Ministra NSWiT za prac臋 doktorsk膮 (1984), Z艂ot膮 Odznak臋 U艁 (1997), nagrody Rektora za cykl publikacji (trzy zespo艂owe 鈥� 1979, 2001, 2016 oraz jedn膮 indywidualn膮 鈥� 2014), Medal Z艂oty za D艂ugoletni膮 S艂u偶b臋 (2014) oraz Medal 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥� (2017).
Nale偶y wspomnie膰, 偶e przez kilka lat szkolnych udziela艂 si臋 spo艂ecznie w 艁贸dzkim Oddziale PTTK. Po 1969 r. skierowa艂 si臋 ku turystyce akademickiej, bior膮c czynny udzia艂 w 偶yciu i imprezach Studenckiego Klubu Turystycznego PTTK-ZSP 鈥濿 Sin膮 Dal鈥� przy Uniwersytecie 艁贸dzkim. Jego specjalno艣ci膮 by艂y nocne marsze na orientacj臋. W z艂azach i rajdach organizowanych przez Klub licznie uczestniczyli kole偶anki i koledzy z kierunku chemicznego. Po uko艅czeniu studi贸w zasiada艂 w Komisji Pieszej Oddzia艂u Akademickiego PTTK w 艁odzi. Za swoj膮 aktywno艣膰 na polu turystyki zosta艂 odznaczony w 1978 r. Srebrn膮 Honorow膮 Odznak膮 PTTK. W roku 1982 zrezygnowa艂 z dalszej dzia艂alno艣ci tego typu, po艣wi臋caj膮c si臋 ca艂kowicie badaniom naukowym. Jego inn膮 wielk膮 pasj膮 opr贸cz turystyki (zw艂aszcza g贸rskiej) by艂y i s膮 nadal komputery oraz ich historia.