Profesor Zygfryd Rymaszewski urodzi艂 si臋 9 lipca 1927 roku w Nowych Trokach pod Wilnem. W latach 1948-52 studiowa艂 na Wydziale Prawa U艁, gdzie w styczniu 1953 roku uzyska艂 stopie艅 magistra, przez ca艂y okres studi贸w jednocze艣nie pracuj膮c zawodowo jako ksi臋gowy (do sierpnia 1960 r.). W 1953 r. podj膮艂 prac臋 na Wydziale Prawa, pocz膮tkowo na podstawie umowy zlecenia, bior膮c udzia艂 w pracach zespo艂u badawczego kierowanego przez prof. Jana Adamusa a od 1959 zatrudniony zosta艂 w charakterze asystenta w Katedrze Powszechnej Historii Pa艅stwa i Prawa. Od 1981 r. do chwili odej艣cia na emerytur臋 w 1991 r. pe艂ni艂 funkcj臋 kierownika tej katedry.
Dzia艂alno艣膰 naukow膮 prof. zw. dr hab. Zygfryd Rymaszewski rozwija艂 pod wp艂ywem profesor贸w Jana Adamusa, Henryka Grajewskiego i J贸zefa Matuszewskiego. Zajmowa艂 si臋 przede wszystkim histori膮 prawa s膮dowego, zw艂aszcza 艣redniowiecznego. W 1965 r. uzyska艂 stopie艅 doktora na podstawie rozprawy doktorskiej 鈥濸rawo bli偶szo艣ci krewnych w polskim prawie ziemskim do ko艅ca XV wieku鈥� (opublikowana w 1970 r.). Znaczenie tej pracy 鈥� zar贸wno sumienno艣膰 w gromadzeniu materia艂u, jak i waga dokonanych ustale艅 鈥� zosta艂o docenione na konkursie 鈥濸a艅stwa i Prawa鈥�, gdzie praca zdoby艂a I nagrod臋. Du偶膮 cz臋艣膰 swojej pracy naukowej po艣wi臋ci艂 zagadnieniom 藕r贸d艂oznawczym. Jego zainteresowania badawcze to tak偶e mediewistyka, w tym g艂贸wnie polskie prawo ziemskie, prawo miejskie, wymiar sprawiedliwo艣ci.
Stopie艅 doktora habilitowanego uzyska艂 w 1974 r. na podstawie rozprawy pt. 鈥炁乤ci艅skie teksty Landrechtu Zwierciad艂a Saskiego. Versio Vratislaviensis, Versio Sandomiriensis鈥� (Wroc艂aw 1975). Tytu艂 profesora nadzwyczajnego uzyska艂 w 1986 r. na podstawie dorobku i monografii 鈥炁乤ci艅skie teksty Landrechtu Zwierciad艂a Saskiego w Polsce. Jaskier 鈥� tekst g艂贸wny i noty marginesowe鈥�, 艁贸d藕 1985 oraz 鈥濻prawy gda艅skie przed s膮dami zadwornymi oraz ingerencja kr贸l贸w w gda艅ski wymiar sprawiedliwo艣ci XVIXVIII w.鈥�. W 1990 r. zosta艂 mianowany profesorem zwyczajnym. Zajmowa艂 si臋 tak偶e prawem che艂mi艅skim (鈥濶ieznany spis prawa che艂mi艅skiego z prze艂omu XIV i XV wieku鈥�, 艁贸d藕 1993) i relacjami mi臋dzy w艂adcami polskimi a Gda艅skiem (鈥濻prawy gda艅skie przed s膮dami nadwornymi oraz ingerencja kr贸l贸w w gda艅ski wymiar sprawiedliwo艣ci XVI-XVIII w.鈥�, Wroc艂aw 1985). W ostatnich latach bada艂 mi臋dzy innymi instytucj臋 wo藕nego s膮dowego (鈥濿o藕ny s膮dowy. Z bada艅 nad organizacj膮 s膮d贸w prawa polskiego w 艣redniowieczu鈥�, Warszawa 2008; 鈥濩zynno艣ci wo藕nego s膮dowego鈥�, Warszawa 2009).
Prof. zw. dr hab. Zygfryd Rymaszewski co par臋 lat przenosi swoj膮 aktywno艣膰 naukow膮 na nowe pola badawcze, podejmuj膮c od pocz膮tku 偶mudn膮 prac臋 badania innych materia艂贸w 藕r贸d艂owych. Tego rodzaju sumienna dzia艂alno艣膰 poci膮ga za sob膮 konsekwencj臋 w postaci braku 鈥瀢ysokiej wydajno艣ci鈥� badawczej, jednak warto艣膰 Jego prac jest bardzo wysoka. Prof. zw. dr hab. Zygfryd Rymaszewski przez ca艂y okres swojej pracy prowadzi艂 zaj臋cia dydaktyczne. W 1968 r. opracowa艂 i wyda艂 skrypt dla student贸w z powszechnej historii pa艅stwa i prawa, by艂 r贸wnie偶 organizatorem olimpiad historycznoprawnych. Czynnie uczestniczy艂 w pracach wielu organ贸w uczelni m.in.: Rady Pedagogicznej I Roku, Rady ds. M艂odzie偶y, by艂 przedstawicielem Wydzia艂u w Senacie, kierownikiem Zaocznego Zawodowego Studium Administracyjnego na Wydziale Prawa, przez dwie kadencje prodziekanem Wydzia艂u.
W 1997 r. przeszed艂 na emerytur臋 kontynuuj膮c prowadzenie zaj臋膰 dydaktycznych i dzia艂alno艣膰 naukow膮. Poza uczelni膮 jego aktywno艣膰 naukowa obejmuje m.in. cz艂onkostwo w redakcji Czasopisma Prawno-Historycznego i Komisji Historyczno-Prawnej Zarz膮du G艂贸wnego Polskiego Towarzystwa Historycznego, funkcj臋 sekretarza Wydzia艂u II, cz艂onka Zarz膮du, a nast臋pnie cz艂onka Komisji Rewizyjnej 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego. Jest r贸wnie偶 zaanga偶owany w organizowanie pomocy dla Polonii bia艂oruskiej i litewskiej, mi臋dzy innymi jako wieloletni wiceprezes Stowarzyszenia Pomocy Rubie偶. Prof. zw. dr hab. Zygfryd Rymaszewski za swoj膮 dzia艂alno艣膰 zosta艂 odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1979 r.), Z艂otym Krzy偶em Zas艂ugi (1980 r.), Krzy偶em Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1987 r.), Odznak膮 za Zas艂ugi dla Miasta 艁odzi oraz wieloma innymi odznaczeniami lokalnymi.
Opracowa艂a: Joanna Dro偶d偶ewicz