Autorka swoje dzia艂ania naukowo-badawcze koncentruje wok贸艂 zagadnienia: P贸藕na doros艂o艣膰 w uj臋ciu pedagogiki spo艂ecznej i geragogiki 鈥� ku pomy艣lnej staro艣ci. Wi臋kszo艣膰 publikacji konstruowana jest zgodnie z za艂o偶eniami paradygmatu pragmatycznego. Wynika to z przekonania o konieczno艣ci interdyscyplinarnego oraz pedagogicznego spojrzenia na staro艣膰 jako faz臋 偶ycia cz艂owieka, co staje si臋 mo偶liwe zw艂aszcza w perspektywie poznawczej polskiej pedagogiki spo艂ecznej i geragogiki.
W pracy naukowej istotne jest dla niej wyzwanie polegaj膮ce na podejmowaniu dzia艂a艅 maj膮cych na celu zmian臋 my艣lenia o staro艣ci w kierunku postrzegania jej jako warto艣ciowej fazy 偶ycia. To wyzwanie uwa偶a za najwa偶niejsze w dobie post臋puj膮cego starzenia si臋 wsp贸艂czesnych spo艂ecze艅stw i wyd艂u偶ania si臋 ludzkiego 偶ycia, przy jednoczesnym gloryfikowaniu m艂odo艣ci i witalno艣ci. Omawiane wyzwanie 艂膮czy si臋 z kolejnymi, kt贸re realizuje zar贸wno w swojej tw贸rczo艣ci naukowej, jak i w dzia艂aniach spo艂ecznych, a mianowicie z:
- kszta艂towaniem pozytywnych postaw wobec w艂asnego starzenia si臋 i w艂asnej staro艣ci oraz pozytywnych postaw wobec os贸b starszych;
- podejmowaniem dzia艂a艅 z zakresu edukacji do, dla, w i przez staro艣膰, w tym wskazywanie na konieczno艣膰 realizacji edukacji gerontologicznej obejmuj膮cej wszystkie grupy wiekowe;
- popularyzowaniem pozytywnego wizerunku senior贸w;
- tworzeniem warunk贸w na rzecz integracji mi臋dzypokoleniowej, m.in. poprzez edukacj臋 mi臋dzypokoleniow膮.
W swoich tekstach cz臋sto nawi膮zuje do konstatacji, 偶e jako艣膰 偶ycia w staro艣ci zale偶y od nas samych, ale r贸wnie偶 od otoczenia spo艂ecznego i spo艂eczno-kulturowego kontekstu starzenia si臋. Jest w nich obecny tak偶e postulat wyra偶aj膮cy si臋 w stwierdzeniu, 偶e do staro艣ci nale偶y si臋 przygotowa膰 i potraktowa膰 j膮 jako najwa偶niejsze 偶yciowe zadanie. Wskazane jest zatem zintensyfikowanie dzia艂a艅 na rzecz edukacji do staro艣ci, dla staro艣ci, w staro艣ci i przez staro艣膰.
Obszary zainteresowa艅 naukowo-badawczych autorki, jak m.in. geragogika jako nauka, praca socjalna z seniorami, edukacja mi臋dzypokoleniowa, 艣ci艣le si臋 ze sob膮 艂膮cz膮. Punktem scalaj膮cym jest spojrzenie pedagoga spo艂ecznego, a zarazem geragoga, wyra偶aj膮ce si臋 w wyzwaniu 鈥� wspomaganie cz艂owieka starszego w jego rozwoju. Wszystko po to, aby jego staro艣膰, z pedagogicznego punktu widzenia, mo偶na by艂o nazwa膰 staro艣ci膮 pomy艣ln膮. Wyzwanie to nadal jest jej naukowym drogowskazem. Dostrzega bowiem jeszcze wiele obszar贸w z tego zakresu do naukowego zagospodarowania, jak np. wsparcie os贸b w staro艣ci w艂a艣ciwej oraz opieka nad osobami d艂ugowiecznymi.
Tytu艂 pracy
"Wbrew stereotypom 鈥� pomy艣lna staro艣膰 鈥瀢yj膮tkowych鈥� senior贸w. Studium z pedagogiki spo艂ecznej"
W ksi膮偶ce podj臋to si臋 rozpoznania najwa偶niejszych aspekt贸w 偶ycia pomy艣lnie starzej膮cych si臋 polskich senior贸w i opracowania pedagogicznej koncepcji pomy艣lnej staro艣ci. Przeprowadzone badania by艂y te偶 form膮 promowania pozytywnego wizerunku os贸b starszych, co jest bardzo wa偶ne, poniewa偶 spo艂eczno-kulturowy obraz senior贸w jest jednym z czynnik贸w zewn臋trznych determinuj膮cych proces starzenia si臋 cz艂owieka.
Odwied藕 repozytorium U艁 i t臋 prac臋.
Motto:
Pedagogika spo艂eczna ukszta艂towa艂a to偶samo艣膰 naukow膮 autorki. Dlatego bliskie jest jej promowane przez Aleksandra Kami艅skiego has艂o: 鈥瀌odajmy 偶ycia do lat鈥�, kt贸rym staram si臋 kierowa膰 w 偶yciu zawodowym, jak i osobistym.
