Najwa偶niejszym z zainteresowa艅 dr Macieja Dawczyka jest historia wczesno艣redniowiecznej Italii. Tematyki tej dotyczy zar贸wno jego praca doktorska, jak i cz臋艣膰 pisanych przez niego artyku艂贸w. Opr贸cz tego zajmowa艂 si臋 tak偶e 艣redniowiecznymi polemikami antyislamskimi. Rozwa偶am skupienie si臋 w przysz艂o艣ci na badaniach dotycz膮cych magii w antyku i wczesnym 艣redniowieczu.
Temat pracy
鈥濺elacje longobardzko-bizanty艅skie od pocz膮tk贸w VI w. do upadku egzarchatu Rawenny (751 r.)鈥�.
Stworzona przez dr Macieja Dawczyka rozprawa dotyczy relacji politycznych i militarnych mi臋dzy Longobardami i cesarstwem bizanty艅skim w okresie od pocz膮tku VI w. (osiedlenie si臋 Longobard贸w w Panonii), poprzez bytno艣膰 ludu w Italii, a偶 do upadku egzarchatu Rawenny w 751 r. Badacze zajmuj膮cy si臋 obustronnymi stosunkami unikali na og贸艂 tak szerokiego uj臋cia chronologicznego. G艂贸wnymi powodami by艂y relatywnie s艂abe zainteresowanie Bizancjum sprawami peryferyjnej longobardzkiej Italii oraz luki 藕r贸d艂owe lub specyficzna optyka przekaz贸w. W stworzonym przez niego uj臋ciu postanowi艂 jednak przeciwstawi膰 si臋 tym trudno艣ciom, tworz膮c koherentn膮 wizj臋 wzajemnych stosunk贸w, omawiaj膮c szczeg贸艂owe epizody i og贸lne tendencje. Najwa偶niejsza og贸lna teza tej rozprawy to twierdzenie, wedle kt贸rego longobardzka monarchia kr贸lewska w Italii od samego pocz膮tku nie wykazywa艂a zainteresowania cho膰by formalnym uznaniem zwierzchno艣ci cesarstwa (np. w ramach formu艂y amicitia), a od momentu wykszta艂cenia si臋 wzgl臋dnego status quo w pocz膮tkach VII w. z jej niezale偶no艣ci膮 pogodzi艂 si臋 tak偶e Konstantynopol.
Odwied藕 repozytorium U艁 i
