Czes艂aw Sikorski uko艅czy艂 studia i uzyska艂 tytu艂 magistra w 1966 r. na kierunku ekonomika przemys艂u na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Bezpo艣rednio po studiach, z dniem 1 czerwca 1966 r., rozpocz膮艂 prac臋 w Katedrze Ekonomiki i Organizacji Pracy na stanowisku asystenta sta偶ysty. Na pocz膮tku swojej pracy naukowej Czes艂aw Sikorski zaj膮艂 si臋 problemami metodologii zarz膮dzania, ze szczeg贸lnym uwzgl臋dnieniem reorganizacji i usprawnie艅 organizacyjnych. Zainteresowania te zaowocowa艂y prac膮 doktorsk膮 pt. D艂ugo艣膰 okresu realizacji usprawnienia, napisan膮 pod kierunkiem naukowym prof. dra hab. Witolda Kie偶una i obronion膮 na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁 w 1972 r. Dysertacja ta zosta艂a wyr贸偶niona Nagrod膮 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego w 1973 r., a w 1975 r. opublikowana przez Wydawnictwo PWN pt. Reorganizacja a usprawnienie. Problem czasu realizacji usprawnienia. Warty podkre艣lenia jest fakt, 偶e zaprezentowany w tej ksi膮偶ce model procesu reorganizacji zyska艂 w tym czasie du偶膮 popularno艣膰 w 艣rodowisku naukowym dyscypliny zarz膮dzania.
Po uzyskaniu stopnia doktora zainteresowania badawcze Czes艂awa Sikorskiego w dalszym ci膮gu koncentrowa艂y si臋 na problematyce zmian organizacyjnych. Prowadzone przez niego w tym okresie badania obejmowa艂y analiz臋 przyczyn trudno艣ci w asymilacji zmian w systemie organizacyjnym, w szczeg贸lno艣ci tych dotycz膮cych struktur organizacyjnych i spo艂ecznych aspekt贸w funkcjonowania organizacji. Wynikiem tych zainteresowa艅 sta艂a si臋 rozprawa habilitacyjna pt. Procesy asymilacji zmian w strukturze organizacyjnej instytucji, wydana przez Wydawnictwo Uniwersytetu 艁贸dzkiego w 1980 r. Kolokwium habilitacyjne odby艂o si臋 na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁 w styczniu 1981 r. W tym samym roku Centralna Komisja Kwalifikacyjna zatwierdzi艂a stopie艅 doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie organizacji i zarz膮dzania. Kontynuuj膮c sw贸j rozw贸j naukowy, Czes艂aw Sikorski skoncentrowa艂 si臋 na spo艂ecznych aspektach zarz膮dzania, a w szczeg贸lno艣ci na problemie kultury organizacyjnej, kt贸ry by艂 w贸wczas nowy i zupe艂nie pomijany w Polsce. Tak偶e w literaturze 艣wiatowej opisywane by艂y w贸wczas dopiero pierwsze pr贸by wykorzystania poj臋膰 i koncepcji antropologii kulturowej w badaniach realizowanych w obszarze zarz膮dzania. Artyku艂 Sikorskiego pt. Kultura organizacyjna, opublikowany w 鈥濸roblemach Organizacji鈥� w 1980 r., zapocz膮tkowa艂 szybki wzrost zainteresowania t膮 problematyk膮 w艣r贸d polskich autor贸w. Kontynuacj膮 popularyzacji tej problematyki by艂a ksi膮偶ka pt. Sztuka kierowania. Szkice o kulturze organizacyjnej, wydana w 1986 r. przez Instytut Wydawniczy Zwi膮zk贸w Zawodowych. Najbardziej dojrza艂ym i kompletnym opracowaniem Czes艂awa Sikorskiego na temat kultury organizacyjnej by艂a ksi膮偶ka pt. Kultura organizacyjna w instytucji, kt贸ra ukaza艂a si臋 w 1990 r., prezentuj膮ca jego dotychczasowy dorobek naukowy w tej dziedzinie, w艂asne przemy艣lenia i koncepcje oraz wyniki przeprowadzonych bada艅 empirycznych. W p贸藕niejszym okresie Profesor po艣wi臋ci艂 wy艂膮cznie problematyce kultury organizacyjnej jeszcze dwie ksi膮偶ki: Kultura organizacyjna (Warszawa, pierwsze wydanie w 2002 r., a drugie, poprawione, w 2006 r.) oraz Kszta艂towanie kultury organizacyjnej. Filozofia, strategie, metody (艁贸d藕 2009). Wszystkie te opracowania s膮 wci膮偶 cz臋sto cytowane w literaturze krajowej.
Ukoronowaniem kolejnego etapu rozwoju naukowego i zainteresowa艅 badawczych Czes艂awa Sikorskiego by艂a ksi膮偶ka pt. Projektowanie i rozw贸j organizacji instytucji wydana w 1988 r. Ta w艂a艣nie publikacja przedstawiona by艂a jako 鈥瀙rofesorska鈥� w za艂膮czeniu do wniosku Wydzia艂u Ekonomiczno-Socjologicznego U艁 o nadanie tytu艂u profesora, kt贸ry otrzyma艂 w 1991 r.
W swoich dalszych badaniach naukowych i opracowaniach prof. Sikorski problematyk臋 kultury organizacyjnej 艂膮czy艂 z wybranymi innymi problemami zarz膮dzania. Efektem tych zainteresowa艅 sta艂y si臋 opracowania dotycz膮ce kultury organizacyjnej profesjonalizmu, co znalaz艂o wyraz w publikacji pt. Profesjonalizm. Filozofia zarz膮dzania nowoczesnym przedsi臋biorstwem (Warszawa 1995), a tak偶e z zakresu etyki profesjonalizmu przeciwstawionej populistycznej kulturze organizacyjnej, kt贸rej niebezpieczne wp艂ywy sta艂y si臋 coraz bardziej widoczne zar贸wno w organizacji, jak i w 偶yciu spo艂ecznym. Problemowi temu po艣wi臋cona zosta艂a ksi膮偶ka pt. Drogi do sukcesu. Profesjonalizm kontra populistyczna kultura organizacyjna (Warszawa 2007).
Pobyt na University of Maryland w USA w 1996 r., wyniki w艂asnych bada艅 empirycznych oraz problemy polskiej transformacji ustrojowej zainspirowa艂y Profesora do analizy skutk贸w rewolucji informacyjnej i globalizacji w zarz膮dzaniu organizacjami. W rezultacie tych zainteresowa艅 badawczych powsta艂a ksi膮偶ka pt. Ludzie nowej organizacji. Wzory kultury organizacyjnej wysokiej tolerancji niepewno艣ci (艁贸d藕 1998). Na podstawie tej publikacji przygotowany zosta艂 tak偶e podr臋cznik akademicki pt. Zachowania ludzi w organizacji (Warszawa 1999), kt贸ry cieszy艂 si臋 w Polsce znaczn膮 popularno艣ci膮 i doczeka艂 si臋 dw贸ch wznowie艅 鈥� w 2001 i 2002 r.
Kolejnym obszarem zainteresowa艅 badawczych prof. Sikorskiego sta艂a si臋 problematyka w艂adzy organizacyjnej, przyw贸dztwa i jego kulturowych uwarunkowa艅. Na podstawie wynik贸w bada艅 empirycznych Profesor napisa艂 monografi臋 pt. Mi臋dzy rynkiem a centralnym planowaniem. Polski kierownik 鈥� jaki jest, jaki by膰 powinien (艁贸d藕 1992). Tej problematyce zosta艂a po艣wi臋cona tak偶e kolejna publikacja pt. Organizacje bez wodz贸w. Od przyw贸dztwa emocjonalnego do koordynacji demokratycznej (Warszawa 2006). W tej ksi膮偶ce Profesor uzasadni艂 potrzeb臋 odej艣cia od tradycyjnego modelu przyw贸dztwa jako nieprzystosowanego do reali贸w epoki cywilizacji informacyjnej.
Niemal przez ca艂y okres swojej kariery naukowej prof. Sikorski wykorzystywa艂 wyniki w艂asnych docieka艅 naukowych do wypowiadania si臋 w sprawach publicznych. Taki charakter ma ksi膮偶ka, kt贸ra zosta艂a napisana w konwencji publicystyki naukowej, a jej tre艣膰 odnosi si臋 do bie偶膮cych problem贸w zarz膮dzania zar贸wno w organizacjach, jak i w pa艅stwie, nosz膮ca tytu艂: Stereotypy samob贸jcze. Kulturowe czynniki agresji w 偶yciu spo艂ecznym i w organizacji, wydana w 2012 r. W 2016 r. we wsp贸艂autorstwie z dr Jolant膮 Bie艅kowsk膮 ukaza艂a si臋 publikacja pt. Ewolucja zarz膮dzania. Dyktat struktury, strategii i kultury, a w 2019 r. ksi膮偶ka pt. Mity w zarz膮dzaniu, obie wydane w 艁odzi.
Profesor Czes艂aw Sikorski by艂 uczestnikiem 12 konferencji mi臋dzynarodowych za granic膮 i wielu konferencji w kraju, na kt贸rych prezentowa艂 wyniki swoich bada艅 naukowych. Wa偶nym aspektem jego aktywno艣ci mi臋dzynarodowej by艂o uczestnictwo w latach 2001鈥�2007 w zespole naukowym TGV, kierowanym przez prof. Claude鈥檃 Martina z Uniwersytetu w Grenoble we Francji.
Profesor dr hab. Czes艂aw Sikorski jest autorem 21 ksi膮偶ek naukowych, wsp贸艂autorem 12 ksi膮偶ek, napisa艂 126 artyku艂贸w naukowych opublikowanych w czasopismach i pracach zbiorowych oraz sze艣ciu skrypt贸w i opracowa艅 dydaktycznych. Jego osi膮gni臋cia naukowe by艂y w przesz艂o艣ci cz臋sto nagradzane. Opr贸cz wspomnianej nagrody ministra, wielokrotnie by艂 wyr贸偶niany nagrodami Rektora U艁. Otrzyma艂 Medal 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥�, Medal Karola Adamieckiego za zas艂ugi w rozwoju nauki organizacji i zarz膮dzania w Polsce, przyznany przez Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa oraz Z艂ot膮 Odznak臋 Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.
Profesor by艂 cz艂onkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarz膮dzania PAN w latach 1990鈥�1996. Pe艂ni艂 te偶 szereg funkcji w Uniwersytecie 艁贸dzkim. W latach 1981鈥�1987 by艂 prodziekanem Wydzia艂u Ekonomiczno-Socjologicznego U艁, a w latach 1996鈥�1999 prodziekanem Wydzia艂u Zarz膮dzania U艁. W latach 1998鈥�2012 kierowa艂 Katedr膮 Zarz膮dzania U艁.
Prac臋 na Uniwersytecie 艁贸dzkim Profesor zako艅czy艂 30 wrze艣nia 2023 r.