Prof. dr hab. Stanis艂awa Borkowska urodzi艂a si臋 26 grudnia 1939 r. we wsi Retki, po艂o偶onej aktualnie w powiecie 艂owieckim, jako najm艂odsze dziecko w rodzinie Anyszk贸w 鈥� Jana i Anastazji z domu Sta艅czyk. Od dziecka wyr贸偶nia艂a si臋 zdolno艣ciami do nauki, w wieku niespe艂na 6 lat posz艂a do szko艂y podstawowej w niedalekich Zdunach, tam te偶 uko艅czy艂a liceum og贸lnokszta艂c膮ce w 1956 r. otrzymuj膮c 艣wiadectwo dojrza艂o艣ci wraz z dyplomem uznania za dobre i bardzo dobre wyniki w nauce.
W trakcie studi贸w wyjecha艂a w 1959 r. na praktyk臋 do Pary偶a do banku Soci茅t茅 G茅n茅rale, studiowa艂a bowiem pocz膮tkowo na Wydziale Finans贸w, a po likwidacji tego wydzia艂u kontynuowa艂a nauk臋 na Wydziale Przemys艂u Wy偶szej Szko艂y Ekonomicznej. Po uzyskaniu dyplomu magistra ekonomii i kr贸tkim epizodzie pracy w Centrali Importowo-Eksportowej Przemys艂u W艂贸kienniczego i w Wy偶szej Szkole Ekonomicznej w 艁odzi rozpocz臋艂a prac臋 z dniem 1 pa藕dziernika 1961 r. na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego jako asystent w katedrze Ekonomiki Przedsi臋biorstwa, w艂膮czonej nast臋pnie do Instytutu Organizacji i Zarz膮dzania. Na pierwsze lata jej pracy zawodowej przypad艂 czas za艂o偶enia rodziny, gdy偶 w listopadzie 1961 r. wysz艂a za m膮偶 (nie偶yj膮cy ju偶 obecnie Marian Borkowski) a nast臋pnie urodzi艂a dw贸ch syn贸w (Rafa艂a Miko艂aja oraz Krzysztofa Mariusza Borkowskich).
Obowi膮zki rodzinne nie spowolni艂y jej szybkiego rozwoju naukowego, gdy偶 ju偶 28.XI.1966 r., maj膮c zaledwie 27 lat uzyska艂a stopie艅 doktora nauk ekonomicznych na podstawie przed艂o偶onej pracy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem docenta Brunona Kelera, pt. 鈥漌sp贸艂dzia艂anie nakaz贸w i zespo艂owych bod藕c贸w materialnych w przemy艣le bawe艂nianym w 20-leciu Polski Ludowej鈥�. Z dniem 1.X.1970 r. awansowa艂a na stanowisko adiunkta w Zak艂adzie Ekonomiki Przedsi臋biorstwa i Analizy Ekonomicznej Instytutu Organizacji i Zarz膮dzania na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁. Nadal jej kariera naukowa przebiega艂a bardzo szybko, bo zaledwie po up艂ywie niespe艂na 5 lat od doktoratu uzyska艂a stopie艅 doktora habilitowanego w dniu 26.VI.1971 r. w zakresie ekonomiki i organizacji przedsi臋biorstwa w oparciu o rozpraw臋 habilitacyjn膮 鈥濶akazy i bod藕ce a model przedsi臋biorstwa鈥�. W 1972 r. obj臋艂a stanowisko docenta. Jej aktywno艣膰 naukowo-dydaktyczna i organizacyjna przybra艂a jeszcze bardziej na intensywno艣ci ze wzgl臋du na licznie podejmowane inicjatywy. Dzi臋ki niej w 1978 r zosta艂 powo艂any w strukturze Wydzia艂u Ekonomiczno-Socjologicznego Zak艂ad Ekonomiki Pracy przekszta艂cony nast臋pnie 1.X.1992 r w istniej膮c膮 obecnie Katedr臋 Pracy i Polityki Spo艂ecznej, skonfederowan膮 w ramach Instytutu Ekonomik Stosowanych i Informatyki. Jako kierownik (od 1.II.1978 r.) nowopowsta艂ego Zak艂adu zainicjowa艂a powo艂anie Podyplomowego Studium Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej, dla kt贸rego opracowa艂a program zaj臋膰. Jej rozw贸j naukowy post臋powa艂 bardzo szybko, m.in. dzi臋ki kilkumiesi臋cznym sta偶om zagranicznym w Stanach Zjednoczonych (p贸艂roczny w 1978 r.) i Belgii (miesi臋czny w 1979 r.).
Dnia 1.10.1982 r. Minister Nauki, Szkolnictwa Wy偶szego i Techniki mianowa艂 Stanis艂aw臋 Borkowsk膮 na stanowisko profesora w Uniwersytecie 艁贸dzkim. Zwie艅czeniem jej awans贸w naukowych by艂o nadanie przez Rad臋 Pa艅stwa tytu艂u profesora zwyczajnego uchwa艂膮 nr. 92/87 z dnia 18.XII.1987 r. Jako profesor zwyczajny pracowa艂a do czasu przej艣cia na emerytur臋, tj. do czerwca 2008 r. Po formalnym przej艣ciu na emerytur臋 kontynuowa艂a prac臋 naukowo-dydaktyczn膮 na uniwersytecie 艁贸dzkim do 30.09.2011 r. Pozostawi艂a silny zesp贸艂 pracownik贸w Katedry Pracy i Polityki Spo艂ecznej, w cz臋艣ci wychowank贸w pani Profesor, kt贸rzy kontynuuj膮 zapocz膮tkowane przez ni膮 w膮tki tematyczne, rozwijaj膮c je w spos贸b tw贸rczy i wzbogacaj膮c o nowe metody badawcze, kt贸re nios膮 wsp贸艂czesne warunki spo艂eczno-gospodarcze. Sama natomiast kontynuuje prac臋 naukow膮 w Warszawie w Instytucie Pracy i Polityki Spo艂ecznej.
W swojej pracy naukowej prof. S. Borkowska podejmowa艂a trudne problemy o charakterze interdyscyplinarnym, jednocze艣nie kluczowe dla usprawnienia systemu zarz膮dzania przedsi臋biorstwami zar贸wno w gospodarce centralnie planowanej jak i rynkowej. Od samego pocz膮tku swych bada艅 naukowych podkre艣la艂a konieczno艣膰 systemowego i kompleksowego doskonalenia proces贸w kierowania lud藕mi. Pocz膮tki jej zainteresowa艅 naukowych koncentrowa艂y si臋 wok贸艂 bada艅 nad skutecznym wykorzystywaniem bod藕c贸w w 艣cis艂ym wsp贸艂dzia艂aniu z nakazami w zarz膮dzaniu przedsi臋biorstwami socjalistycznymi. Kolejnym kierunkiem jej dzia艂a艅 by艂y prace po艣wi臋cone metodom transformacji zwi膮zku miernik贸w i bod藕c贸w adresowanych do organizacji gospodarczych na grunt struktur wewn臋trznych, w tym tworzenie funduszy wynagrodze艅 dla organizacji i dla przedsi臋biorstw wchodz膮cych w ich sk艂ad w 艣cis艂ym powi膮zaniu z efektami pracy. Interesowa艂a si臋 motywacyjnymi aspektami wynagrodze艅 zespo艂owych i sposobem powi膮zania wynagrodze艅 z miernikami oceny pracy organizacji w oparciu o rozrachunek wewn臋trzny. Od pocz膮tku sta艂a na stanowisku decentralizacji w ramach du偶ych organizacji z zastosowaniem zarz膮dzania przez cele, a wi臋c wynagradzania przez cele, w tym premiowania zadaniowego, By艂y to nowatorskie zagadnienia, kt贸re mog艂y znale藕膰 miejsce w przygotowanej w latach 80. ubieg艂ego wieku reformie gospodarczej.
Kierunkiem kolejnych zainteresowa艅 naukowo-badawczych prof. Borkowskiej pozostaj膮cym w ramach kszta艂towania mechanizm贸w motywacyjnych, by艂o kszta艂towanie p艂ac jednostkowych i mechanizm ich wzrostu. Przede wszystkim zajmowa艂a si臋 metodami analizy proporcji p艂ac, wp艂ywu p艂ac na efekty pracy, mo偶liwo艣ciami konstrukcji mechanizmu wzrostu p艂ac indywidualnych w ramach przedsi臋biorstwa.
Z pewno艣ci膮 du偶e znaczenie w rozwoju nauk o pracy ma jej prekursorski wk艂ad w rozw贸j system贸w motywowania, w tym wynagradzania zar贸wno od strony teoretycznej jak i praktycznej. Na szczeg贸ln膮 uwag臋 zas艂uguj臋 ksi膮偶ka 鈥濻ystem motywowania w przedsi臋biorstwie鈥� wydana w 1985 r., o kt贸rej recenzent J. Meller w艣r贸d wielu walor贸w wymienia艂 nowatorstwo teoretyczne, nowoczesno艣膰 koncepcji, krytycyzm wobec rzeczywisto艣ci, kompleksowo艣膰 i interdyscyplinarno艣膰 podej艣cia do procesu motywowania. Mimo up艂ywu wielu lat pozycja ta nie straci艂a na aktualno艣ci, o czym 艣wiadcz膮 jej cytowania przez wsp贸艂czesnych naukowc贸w.
Istotnym osi膮gni臋ciem s膮 jej badania nad warto艣ciowaniem pracy, w tym pracy kierowniczej oraz ocen膮 efekt贸w pracy. Sta艂a bowiem na stanowisku, i偶 warto艣ciowanie stanowi punkt wyj艣cia dla doskonalenia organizacji pracy, polityki p艂ac oraz polityki osobowej.
Profesor S. Borkowska odnosi艂a si臋 krytycznie do polityki p艂ac w Polsce w latach 70. I 80. ub. Wieku wskazuj膮c, i偶 utrzymywanie przez d艂u偶szy czas sztywnych zasadniczych stawek p艂ac, w贸wczas gdy nast臋puj膮 zmiany w poziomie koszt贸w utrzymania poci膮ga za sob膮 os艂abienie motywacyjnej funkcji p艂ac, kt贸re w odniesieniu do cz臋艣ci ruchomej - trac膮 sw贸j zwi膮zek z wynikami pracy. W efekcie ulega wypaczeniu struktura i proporcja p艂ac. Zagadnieniami tymi zajmowa艂a si臋 na gruncie teoretycznym i praktycznym prezentuj膮c wyniki swoich docieka艅 w kraju i zagranic膮.
Prof. S. Borkowska by艂a kierownikiem, koordynatorem i wykonawc膮 co najmniej dziesi臋ciu projekt贸w badawczych o zasi臋gu krajowym i ponad krajowym, m.in. w I. 1982-1990 w problemie w臋z艂owym 鈥濩z艂owiek i praca鈥�, w ramach kt贸rego kierowa艂a jedn膮 z grup tematycznych w skali kraju, po艣wi臋conej polityce kadrowej i kierunkom racjonalizacji wynagrodze艅, zajmowa艂a si臋 koordynacj膮 krajow膮 tematu I. 23.5 realizowanego w ramach RWPG.
Zaanga偶owanie w prac臋 i silne zwi膮zki z praktyk膮 gospodarcz膮 zaowocowa艂y powo艂aniem prof. Borkowskiej do odpowiedzialnych prac na szczeblu rz膮dowym. W 1973 r. zosta艂a powo艂ana przez wicepremiera Mieczys艂awa Jagielskiego w sk艂ad Grupy Ekspert贸w do spraw Systemu Funkcjonowania i Wdro偶e艅 Inicjuj膮cych przy Komisji Planowania przy Radzie Ministr贸w (do 1975 r), do Zespo艂u Rz膮dowego do spraw doskonalenia metod planowania i zarz膮dzania oraz pracy wielkich organizacji gospodarczych. W nast臋pnym dziesi臋cioleciu by艂a cz艂onkiem Sekretariatu Komisji ds. spraw Reformy Gospodarczej przygotowanej na pocz膮tku lat 80. XX w. i cz艂onkiem XVI Zespo艂u tej偶e Komisji do spraw Cen i Dochod贸w, cz艂onkiem Rady do spraw Rodziny. Nast臋pnie w dniu 1.IX.1984 r. na Wniosek Ministra Pracy, P艂ac i Spraw Socjalnych zosta艂a powo艂ana na stanowisko Podsekretarza Stanu, kt贸re zajmowa艂a do ko艅ca 1989 r. Od pocz膮tku powo艂ania naczelnej Rady Zatrudnienia przy Ministrze Gospodarki i Pracy, tj. w latach 2004-2008 by艂膮 jej, w kadencji 2009-2012 zosta艂a przewodnicz膮c膮 Naczelnej Rady Zatrudnienia z rekomendacji Polskiej Akademii Nauk. Bra艂a czynny udzia艂 w istotnych dla kraju wydarzeniach, gdy pracowa艂a jako ekspert Komisji Planowania przy Radzie Ministr贸w w latach 1973-1989 i cz艂onek Komisji Rz膮dowej ds. Reformy Gospodarczej 1980-1989r
Na pocz膮tku 1997 roku podj臋艂a prac臋 w instytucie naukowobadawczym nadzorowanym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Spo艂ecznej. Tj. w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych w Warszawie na stanowisku kierownika Zak艂adu Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi, gdzie pracuje do dzi艣. W latach 1997-2002 by艂a dyrektorem tego Instytutu. R贸wnolegle z prac膮 naukowo-dydaktyczn膮 anga偶owa艂a si臋 w prac臋 organizacyjn膮 w licznych towarzystwach naukowych, przede wszystkim nale偶y wymieni膰 jej cz艂onkostwo w Komitetach Polskiej Akademii Nauk 鈥� W komitecie Nauk Organizacji i Zarz膮dzania (od 1987 r., gdzie pe艂ni艂a w r贸偶nych okresach funkcj臋 wiceprzewodnicz膮cej sekcji), Problem贸w Pracy i Polityki Spo艂ecznej, przemianowany nast臋pnie w Komitet Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej (od 1981 r. za艣 w latach 1999-2006 by艂a jego wiceprzewodnicz膮c膮, w latach 2003-2007 przewodnicz膮c, od 2007 r. cz艂onek Prezydium), Nauk Demograficznych (cz艂onek w latach 1999- 2002). W 1984 r. zosta艂a cz艂onkiem Komisji Problemowej Wielostronnej Wsp贸艂pracy Naukowej Akademii nauk Kraj贸w Socjalistycznych, a tak偶e towarzystw zagranicznych takich jak American Compensation Administration oraz European Commitee for Work and Pay, a w latach p贸藕niejszych cz艂onkiem Congress of Political Economists International. By艂a konsultantem Konfederacji Pracodawc贸w Polskich (obecnie nosz膮cej nazw臋 Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej), wchodzi w sk艂ad kapitu艂y Medalu im. W. Szuberta.
Godne podkre艣lenia jest wieloletnie zaanga偶owanie prof. S. Borkowskiej w pracach Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, kt贸rego cz艂onkiem zosta艂a w 1961 r. wielokrotnie zasiada艂a we w艂adzach Towarzystwa, by艂a m.in. wiceprezesem Zarz膮du Krajowego w latach 1985-1995 oraz 2005-2009, cz艂onkiem Prezydium a tak偶e cz艂onkiem Prezydium Zarz膮du OW PTE w 艁odzi. By艂a zaanga偶owana w dzia艂ania na rzecz upowszechnienia wiedzy ekonomicznej w艣r贸d m艂odzie偶y, najpierw w latach 1987-1989 jako wiceprzewodnicz膮ca, a nast臋pnie do 2008 r. przewodnicz膮ca Komitetu G艂贸wnego olimpiady Wiedzy Ekonomicznej PTE, i od 2009 r. Honorowa Przewodnicz膮ca Komitetu Olimpiady Wiedzy Ekonomicznej. Jest przewodnicz膮c膮 Komisji Konkursowej 鈥濵艂odzi sobie鈥� organizowanej przez IPiSS. Ponadto nale偶a艂a do 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego oraz Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa, wsp贸艂pracowa艂a z Instytutem organizacji Przemys艂u maszynowego 鈥濷rgmasz鈥�.
Jej dzia艂alno艣膰 na rzecz 艂膮czenia nauki z praktyk膮 gospodarcz膮 doprowadzi艂a do powstania inicjatywy wielce cenionej w 艣rodowisku specjalist贸w od zarz膮dzania zasobami ludzkimi, a mianowicie zorganizowania Konkursu 鈥濴ider Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi鈥� pod auspicjami IPiSS, kt贸ry corocznie, nieprzerwanie od 2000 roku, promuje najlepsze przedsi臋biorstwa i instytucje w zakresie zarz膮dzania zasobami ludzkimi. Do chwili obecnej pe艂ni rol臋 przewodnicz膮cej Rady Programowej Konkursu i Kapitu艂y nagrody w Konkursie 鈥濴ider Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi鈥�. Jest tak偶e cz艂onkiem Rady Programowej dorocznego kongresu KADRY organizowanego przez 鈥濶owoczesn膮 firm臋鈥�. W 1999 r. z jej inicjatywy zosta艂 powo艂any do 偶ycia dwumiesi臋cznik 鈥瀂arz膮dzanie Zasobami Ludzkimi鈥�, w kt贸rym pe艂ni funkcj臋 przewodnicz膮cej kolegium redakcyjnego. Zasiada tak偶e w Radzie naukowej 鈥濸olityki Spo艂ecznej鈥�, w latach 2002-2007 by艂a cz艂onkiem Komitetu Redakcyjnego GUS, Cz艂onkiem Rady Statystyki i przewodnicz膮c膮 Zespo艂u Statystyki Spo艂ecznej GUS. Ponadto od 2010 r. jest cz艂onkiem Rady Programowej w Programie TOP EMPLOYERS.
Profesor Stanis艂awa Borkowska jest czynnym naukowcem. W jej dorobku znalaz艂o si臋 ponad 450 prac naukowych publikowanych w kraju i zagranic膮 po艣wi臋conych tematyce wynagrodze艅, motywacji, rynku pracy, w tym ponad 30 ksi膮偶ek indywidualnych i zespo艂owych. Do najwa偶niejszych jej autorstwa nale偶膮, w uj臋ciu chronologicznym: 鈥濶akazy i bod藕ce a model przedsi臋biorstwa鈥� (PWE, 1971), nagrodzona nagrod膮 Rektora, 鈥濸艂ace a rozrachunek wewn臋trzny w wielkich organizacjach gospodarczych鈥� (KiW, 1978), 鈥濻ystem motywowania w przedsi臋biorstwie鈥� (PWN, 1985), Nagroda indywidualna I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego; 鈥瀂espo艂owe o grupowe formy wynagradzania (PWE, 1987); 鈥濶egocjacje zbiorowe鈥� (PWE, 1997) 鈥� nagroda rektora Uniwersytetu 艁贸dzkiego indywidualna I stopnia w 1998 r. oraz PTE za najlepszy podr臋cznik z zakresu nauk ekonomicznych w 199 r.; 鈥濻trategie wynagrodze艅 (Oficyna Ekonomiczna 2001, wyd. II 2004) 鈥� pozycja zosta艂a nagrodzona w 2002 r. Nagrod膮 ministra Edukacji narodowej i Sportu.
Pod jej redakcj膮 i przy jej wsp贸艂autorstwie powsta艂y takie ksi膮偶ki, jak: 鈥濵etody oceny efekt贸w pracy kierowniczej (PWE, 1983) 鈥� nagrodzona zespo艂ow膮 II stopnia przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego i Techniki oraz Sekretarza Polskiej Akademii Nauk; 鈥濵ierniki a bod藕ce wdra偶ania post臋pu technicznego i organizacyjnego鈥� (PWE, 1977); 鈥濿ynagrodzenie godziwe. Koncepcja i pomiar (IPiSS, 1999). Wynagrodzenia 鈥� rozwi膮zywanie problem贸w w praktyce (Oficyna Ekonomiczna, 2004), Inwestowanie w kapita艂 ludzki (Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, 2007 tom 55), 鈥濵otywowa膰 skutecznie鈥� (IPiSS 2004), 鈥濰PWS. Systemy wysoce efektywnej pracy鈥� (IPiSS 2007), 鈥瀂arz膮dzanie zasobami ludzkimi w Polsce. Przesz艂o艣膰, tera藕niejszo艣膰, przysz艂o艣膰鈥� (Oficyna a Wolters Kluwer Business 2007), 鈥濺ola ZZL w kreowaniu innowacyjno艣ci organizacji鈥� (IPiSS 2010) 鈥� nagrodzona nagrod膮 Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej za 鈥瀗ajlepsz膮 prac臋 opublikowan膮 w 2010 roku, 鈥濸rogramy praca-偶ycie. Z teorii i praktyki 鈥� (IPiSS 2011).
W ostatnich latach ukaza艂y si臋 dwie pozycje ksi膮偶kowe 鈥� jedna autorstwa prof. S. Borkowskiej 鈥� 鈥濻kuteczne systemy wynagrodze艅 鈥� tworzenie i zastosowanie鈥� (Oficyna Ekonomiczna eWolters Kluwer business, 2012), za艣 druga to pozycja pod jej redakcj膮 鈥濿ynagrodzenia 鈥� praktyczne sposoby rozwi膮zywania problem贸w鈥� (Oficyna Ekonomiczna eWolters Kluwer business 2012).
Jej artyku艂y naukowe by艂y publikowane m.in. na 艂amach 鈥濫konomisty鈥�, 鈥炁粂cia Gospodarczego鈥�, w 鈥濭ospodarce Planowej鈥�, 鈥濸rzegl膮dzie Organizacji鈥�, 鈥濸olityce Spo艂ecznej鈥�, 鈥瀂arz膮dzaniu Zasobami Ludzkimi鈥�. W ramach tego ostatniego czasopisma , kt贸rego jest redaktork膮 naczeln膮, powstaje wiele numer贸w tematycznych pod jej merytorycznym kierownictwem. Czasopismo sw贸j kszta艂t i wiod膮c膮 rol臋 w 艣rodowisku specjalist贸w od zarz膮dzania zasobami ludzkimi zawdzi臋cza S. Borkowskiej.
Prof. Borkowska jest nie tylko cenionym naukowcem ale tak偶e zas艂u偶onym nauczycielem akademickim. Jej zaanga偶owanie w dzia艂alno艣膰 dydaktyczn膮 wyra偶a艂o si臋 w nieustannych wysi艂kach na rzecz wzbogacenia i unowocze艣niania tre艣ci nauczania oraz metod dydaktycznych w ramach dyscypliny ekonomika pracy, zarz膮dzania zasobami ludzkimi, polityki spo艂ecznej, stosunk贸w pracy. Wyrazem tego by艂 m.in. jej czynny udzia艂 w pracach zespo艂u dydaktycznego kierunku ekonomiczno-spo艂ecznego przy Ministerstwie Nauki Szkolnictwa Wy偶szego i Techniki w latach 1979-1982, opracowanie program贸w kszta艂cenia w zakresie ekonomiki pracy dla Ministerstwa w 1986 r., artyku艂y i referaty opublikowane na 艂amach 鈥炁粂cia Szko艂y Wy偶szej鈥� oraz w 鈥濻tudiach i Materia艂ach鈥� Centralnego O艣rodka Metodycznego Studi贸w Ekonomicznych. By艂a autork膮 i wsp贸艂autork膮 skrypt贸w i materia艂贸w dla student贸w m.in. drugiego tomu 鈥濫konomiki przedsi臋biorstw鈥� pod red. J. Kortana wydanych w latach 1964 i 1967, 鈥濫konomika pracy (艁贸d藕, 1982), 鈥濫konomika pracy. Materia艂y do 膰wicze艅 i seminari贸w 鈥�. Opracowa艂a programy studi贸w podyplomowych i specjalno艣ci ekonomika pracy, uruchomionych na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym w latach 80. minionego wieku oraz kierowa艂a studiami podyplomowymi 鈥濻tosunki przemys艂owe鈥� realizowanymi w ramach powo艂anego przez ni膮 i kierowanego w l. 1991-1999 O艣rodka Naukowo-Badawczego Ekonomiki Pracy i Stosunk贸w Przemys艂owych. W 2012 r. 艁贸dzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kszta艂cenia Praktycznego przyzna艂o jej Certyfikat 鈥濧mbasadora Innowacyjnych Idei i Praktyk Pedagogicznych鈥�. Prof. S. Borkowska ma na swoim koncie liczne zas艂ugi popularyzacyjne nauki i wynik贸w w艂asnych bada艅 w formie wyst膮pie艅 na wielu konferencjach naukowych w kraju i zagranic膮, a co najwa偶niejsze spotka艅 z praktyk膮.
Pod jej kierunkiem powsta艂o 艂膮cznie 11 prac doktorskich, w tym jedna w j臋zyku angielskim. Profesor przygotowa艂a 16 recenzji doktorskich, 4 recenzje habilitacyjne i profesorskie, opinie o dorobku naukowym w zwi膮zku z awansami na stanowisko profesora nadzwyczajnego.
W uznaniu swoich za zas艂ug dzia艂alno艣膰 naukowo-dydaktyczn膮 otrzyma艂a 9 nagr贸d od Rektora Uniwersytetu 艁贸dzkiego, by艂a sze艣ciokrotnie Nagradzana nagrodami Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wy偶szego i Techniki oraz Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, dwukrotnie przez Komitety Nauk PAN i przez S膮d Konkursowy PTE na najlepszy podr臋cznik z zakresu nauk ekonomicznych. Otrzyma艂a wiele odznacze艅 pa艅stwowych 鈥� Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi (1976 r.) Krzy偶 Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983 r.) Krzy偶 Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1989 r.) i w 2001 r. Krzy偶 Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. W艣r贸d odznacze艅 uczelnianych nale偶y wymieni膰 otrzymane przez ni膮: Z艂ot膮 Odznak臋 U艁 (1982 r.), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1984 r.), Medal 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w s艂u偶bie spo艂ecze艅stwa i nauki鈥� (1986 r.), w 2007 r. zosta艂a uhonorowana Medalem Universitatis Lodziensis Marentibus. Wielokrotnie by艂a wyr贸偶niana przez Komitet Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej PAN za swoj膮 prac臋 naukow膮 i organizacyjn膮. W 2007 r. uzyska艂a nagrod臋 Prezesa PAN za osobisty wk艂ad w kierowanie pracami Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej PAN w latach 2003-2006. Posiada wiele odznak jak: honorowa Odznaka m. 艁odzi, Z艂ota Odznaka Honorowa PTE, Z艂ota Odznaka TNOiK itd.