Anna Wasiak uko艅czy艂a studia w na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu 艁贸dzkiego w 1966 r., otrzymuj膮c tytu艂 magistra chemii na podstawie pracy Potencja艂y 艂adunku zerowego sta艂ych metali w rozpuszczalnikach niewodnych i ich mieszaninach z wod膮. Stopie艅 doktora nauk chemicznych zosta艂 jej nadany 25 wrze艣nia 1974 r. uchwa艂膮 Rady Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii U艁 na podstawie rozprawy doktorskiej Elektrochemiczne badania nad roztworami elektrolit贸w w mieszaninach formamidu z wod膮. Promotorem tych prac by艂 prof. dr hab. Zygmunt Koz艂owski.
Jej kariera na uczelni rozpocz臋艂a si臋 1 pa藕dziernika 1966 r. i trwa艂a a偶 do przej艣cia na emerytur臋 28 wrze艣nia 2008 r.
Pe艂ni艂a funkcje asystenta (1966鈥�1968), starszego asystenta (1968鈥�1974), adiunkta (1974鈥�1992) oraz starszego wyk艂adowcy (1992鈥�2008). Rozpocz臋艂a prac臋 w Zak艂adzie Chemii Nieorganicznej, nast臋pnie zosta艂a przeniesiona w 1971 r. do utworzonej w贸wczas Pracowni Metodyki Nauczania Chemii, do zespo艂u prof. Zygmunta Koz艂owskiego. P贸藕niej jednostka ta zmienia艂a swoj膮 nazw臋 na Zak艂ad Dydaktyki Chemii, a p贸藕niej na Katedr臋 Dydaktyki Chemii.
Prac臋 naukow膮 Anna Wasiak rozpocz臋艂a od bada艅 w dziedzinie elektrochemii. Dotyczy艂y one roztwor贸w elektrolit贸w w mieszaninach wodno-amidowych oraz alkoholowo-amidowych. Stosowa艂a elektrochemiczne metody pomiaru SEM ogniw, pomiary przewodnictwa elektrycznego oraz metody spektroskopowe i kolorymetryczne. Jej prace ustali艂y wzajemny wp艂yw obydwu rozpuszczalnik贸w oraz ich udzia艂 w procesie solwatacji jon贸w. Wyniki bada艅 elektrochemicznych konfrontowa艂a z badaniami termochemicznymi. Nietrwa艂o艣膰 mieszanin wodno-amidowych w obecno艣膰 jon贸w wodorowych spowodowana hydroliz膮 amid贸w w tych warunkach doprowadzi艂a j膮 do opracowania metody okre艣lania czasu niezb臋dnego do wykonania pomiar贸w elektrochemicznych od momentu zmieszania rozpuszczalnik贸w i elektrolitu. Podj臋艂a si臋 r贸wnie偶 badania kinetyki proces贸w kwasowej hydrolizy amid贸w.
Obok bada艅 elektrochemicznych prowadzi艂a jednocze艣nie prace z zakresu chemii analitycznej. Dotyczy艂y one oznaczania obok siebie st臋偶e艅 jon贸w 偶elaza (II), 偶elaza (III) oraz niklu w elektrolitach s艂u偶膮cych do wytwarzania stopu nikiel-偶elazo.
Po obronie pracy doktorskiej Anna Wasiak w艂膮czy艂a si臋 w obszar dydaktyki chemii, prowadz膮c badania nad metodologi膮 nauczania elektrochemii. Jej innowacyjne podej艣cie postulowa艂o zmiany w sposobie przekazywania wiedzy, co znalaz艂o odzwierciedlenie w opracowaniu do艣wiadcze艅 laboratoryjnych, z kt贸rych korzystali zar贸wno uczniowie szk贸艂 ponadpodstawowych, jak i studenci.
Postulowa艂a, aby dzia艂 elektrochemia w szkole ponadpodstawowej oraz na studiach wy偶szych by艂 realizowany bez zwi臋kszania przeznaczonych na to godzin zaj臋膰, a jedynie poprzez okre艣lon膮 zmian臋 sposobu my艣lenia. W tym celu zaproponowa艂a nauczanie elektrochemii metod膮 laboratoryjn膮. Opracowane do艣wiadczenia uczniowskie i studenckie by艂y proste, a stosowane materia艂y 鈥� og贸lnie dost臋pne. Przeprowadzi艂a badania dydaktyczne efekt贸w wprowadzonych zmian. Z tych analiz jednoznacznie wynika艂 przyrost wiedzy i umiej臋tno艣ci badanych student贸w.
Drugim, bardzo wa偶nym dla niej, zagadnieniem w pracy z dziedziny dydaktyki chemii jest kszta艂cenie przysz艂ych nauczycieli tego przedmiotu. Prowadzi艂a badania w艣r贸d student贸w ko艅cz膮cych studia chemiczne w Uniwersytecie 艁贸dzkim na temat poziomu ich przygotowania do zawodu nauczyciela. Uzyska艂a szereg ciekawych i wa偶nych informacji o tym, jak sami studenci oceniaj膮 zaj臋cia z tzw. bloku przedmiot贸w pedagogicznych.
Trzecim, wa偶nym dla niej, problemem by艂o kszta艂cenie przysz艂ych m艂odych naukowc贸w w obszarze dydaktyki szko艂y wy偶szej. Sta艂a si臋 inicjatorem wprowadzenia do program贸w studi贸w doktoranckich realizowanych na Wydziale Chemii U艁 od lat 90. zaj臋膰 z dydaktyki chemii szko艂y wy偶szej. Zaj臋cia te odbywa艂y si臋 na Wydziale Chemii U艁 jako na jednym z pierwszych i jedynym w tym czasie. Ich celem by艂o wprowadzenie m艂odych naukowc贸w w obszar zagadnie艅 i wymaga艅 stoj膮cych przed nauczycielem akademickim.
Jest wsp贸艂autork膮 o艣miu publikacji z zakresu chemii oraz 30 z zakresu dydaktyki chemicznej, a tak偶e ponad 30 komunikat贸w i referat贸w zjazdowych.
W trakcie swojej kariery akademickiej aktywnie uczestniczy艂a w 偶yciu naukowym i spo艂ecznym. By艂a cz艂onkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego od stycznia 1970 r., a w latach 1983鈥�2008 pe艂ni艂a funkcj臋 przewodnicz膮cej Sekcji Dydaktycznej PTCh Oddzia艂u 艁贸dzkiego. Ponadto anga偶owa艂a si臋 w organizacj臋 r贸偶nych wydarze艅 naukowych, takich jak: Og贸lnopolskie Seminarium Dydaktyczne 鈥濫lektrochemia w szkole鈥� (艁贸d藕鈥揅esarka 1984 i 1986) oraz Zjazd Naukowy PTCh (艁贸d藕 1988), a tak偶e XXIII Mi臋dzynarodowa Olimpiada Chemiczna (艁贸d藕 1991).
Docenienie jej wk艂adu w rozw贸j nauki i edukacji znalaz艂o odzwierciedlenie w licznych odznaczeniach i wyr贸偶nieniach, takich jak: Medal Jubileuszowy 50-lecia Uniwersytetu 艁贸dzkiego (1997), Medal 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥� (1993), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1988), Z艂ota Odznaka U艁 (1987), Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi (1987). Wielokrotnie nagradzana nagrod膮 Rektora U艁.
Dodatkowo pe艂ni艂a kluczowe funkcje administracyjne na uczelni, m.in. jako pe艂nomocnik Rektora U艁 ds. praktyk studenckich i kszta艂cenia pedagogicznego w U艁, wydzia艂owy kierownik zawodowych praktyk studenckich na Wydziale Chemii U艁, pe艂nomocnik dziekana ds. praktyk studenckich na Wydziale Fizyki i Chemii U艁, kierownik studi贸w niestacjonarnych na Wydziale Chemii U艁, kierownik studi贸w zaocznych na Wydziale Fizyki i Chemii U艁.
Wp艂yw dr Wasiak na kolejne pokolenia nauczycieli chemii w wojew贸dztwie 艂贸dzkim jest niezaprzeczalny. Jej dorobek obejmuje nie tylko obszern膮 dzia艂alno艣膰 naukow膮, dydaktyczn膮 i spo艂eczn膮, lecz tak偶e stanowi 艣wiadectwo oddania pracy na rzecz rozwoju chemii i edukacji chemicznej w Uniwersytecie 艁贸dzkim.