Jan Olejniczak uko艅czy艂 studia fizyczne w Uniwersytecie 艁贸dzkim w 1967 r. Stopie艅 doktora uzyska艂 40 lat temu za prac臋 Wysokoenergetyczne miony we wt贸rnym promieniowaniu kosmicznym. Jego naukowe zainteresowania zwi膮zane by艂y od pocz膮tku z fizyk膮 promieniowania kosmicznego, a w szczeg贸lno艣ci z opisem i zrozumieniem zjawiska tak zwanych wielkich p臋k贸w promieniowania kosmicznego, czyli lawin cz膮stek elementarnych generowanych w atmosferze ziemskiej przez cz膮stki z kosmosu z gigantycznymi energiami, przewy偶szaj膮cymi miliony i miliardy razy energie dost臋pne gdziekolwiek w ziemskich laboratoriach fizyk贸w, w elektrowniach atomowych czy w reakcjach termoj膮drowych we wn臋trzu S艂o艅ca. W latach siedemdziesi膮tych badanie promieniowania kosmicznego by艂o wa偶nym 藕r贸d艂em wiedzy o oddzia艂ywaniach cz膮stek elementarnych, pocz膮tkach Wszech艣wiata i procesach zachodz膮cych w jego niezbadanych, odleg艂ych przestrzeniach.
Od 1977 r. dr Jan Olejniczak zmieni艂 zasadniczo swe szeroko poj臋te naukowe zainteresowania. Zosta艂 kierownikiem Pracowni Pokazowej i zaj膮艂 si臋 upowszechnianiem wiedzy fizycznej. Tematyk膮 promieniowania kosmicznego zajmowa艂 si臋 jednak nadal niejako hobbystycznie a偶 do ko艅ca lat osiemdziesi膮tych, staraj膮c si臋 wsp贸艂pracowa膰 z o艣rodkiem fizyki promieniowania kosmicznego powsta艂ym przy stacji pomiarowej na g贸rze Aragats w 贸wczesnej Arme艅skiej Republice Socjalistycznej. Po upadku Zwi膮zku Socjalistycznych Republik Radzieckich i powstaniu niepodleg艂ej Armenii wsp贸艂praca ta tak偶e upad艂a, wi臋c dr Jan Olejniczak m贸g艂 ju偶 ca艂kowicie po艣wi臋ci膰 si臋 popularyzacji fizyki.
Jego naukowy dorobek w zakresie fizyki promieniowania kosmicznego to w sumie kilkana艣cie publikacji i komunikat贸w konferencyjnych.
Od pocz膮tku lat osiemdziesi膮tych organizowa艂 i przewodniczy艂 艂贸dzkiemu Komitetowi Olimpiady Fizycznej. Wsp贸艂organizowa艂 pierwsze Pikniki Naukowe w Manufakturze i pierwsze Festiwale Nauki, Techniki i Sztuki na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej. Jego wyk艂ady otwarte z fizyki, bogato ilustrowane pokazami, cieszy艂y si臋 du偶ym powodzeniem w艣r贸d nauczycieli, a co wa偶niejsze 鈥� w艣r贸d m艂odzie偶y. Prowadzi艂 te偶 wyk艂ady w ramach dzia艂alno艣ci 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego w r贸偶nych miejscowo艣ciach, m.in. w Koninie, Wieluniu, 艁owiczu, Poznaniu czy Ostrowie Wielkopolskim.
Dwukrotnie startowa艂 w konkursach Festiwalu 鈥濶auki Przyrodnicze na Scenie鈥�, gdzie zosta艂 wyr贸偶niony i reprezentowa艂 nasz kraj w Europejskim Festiwalu 鈥濻cience on Stage鈥�. By艂 nominowany do nagrody Polskiego Towarzystwa Fizycznego, otrzyma艂 Medal Komisji Edukacji Narodowej. W 2007 r. znalaz艂 si臋 w gronie laureat贸w konkursu 鈥濸opularyzator Nauki鈥�.
Od 2011 r. jest ju偶 emerytem.