Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Czes艂aw Sikorski
Profesor Czes艂aw Sikorski uko艅czy艂 studia i uzyska艂 tytu艂 magistra w 1966 r. na kierunku ekonomika przemys艂u, na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Bezpo艣rednio po studiach, 1 czerwca 1966 r., rozpocz膮艂 prac臋 w Katedrze Ekonomiki i Organizacji Pracy na stanowisku asystenta-sta偶ysty. Na pocz膮tku swojej pracy naukowej zaj膮艂 si臋 problemami metodologii zarz膮dzania ze szczeg贸lnym uwzgl臋dnieniem reorganizacji i usprawnie艅 organizacyjnych. Zainteresowania te zaowocowa艂y prac膮 doktorsk膮 pt. D艂ugo艣膰 okresu realizacji usprawnienia, napisan膮 pod kierunkiem naukowym prof. dr. hab. Witolda Kie偶una i obronion膮 na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁 w 1972 r. Otrzyma艂 za ni膮 nagrod臋 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego w 1973 r., a w 1975 r. zosta艂a ona wydana przez PWN pt. Reorganizacja a usprawnienie. Problem czasu realizacji usprawnienia. Warto podkre艣li膰, 偶e zaprezentowany w tej ksi膮偶ce model procesu reorganizacji zyska艂 w贸wczas du偶膮 popularno艣膰 w 艣rodowisku naukowym w obr臋bie dyscypliny zarz膮dzania.
Po uzyskaniu stopnia doktora zainteresowania badawcze prof. Sikorskiego w dalszym ci膮gu koncentrowa艂y si臋 na problematyce zmian organizacyjnych. Prowadzone przez niego w tym okresie badania koncentrowa艂y si臋 na analizie przyczyn trudno艣ci w asymilacji zmian w systemie organizacyjnym, w szczeg贸lno艣ci tych dotycz膮cych struktur organizacyjnych i spo艂ecznych aspekt贸w funkcjonowania organizacji. Wynikiem tych zainteresowa艅 sta艂a si臋 rozprawa habilitacyjna pt. Procesy asymilacji zmian w strukturze organizacyjnej instytucji, wydana przez Wydawnictwo Uniwersytetu 艁贸dzkiego w 1980 r. Kolokwium habilitacyjne odby艂o si臋 na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁 w styczniu 1981 r. W tym samym roku Centralna Komisja Kwalifikacyjna zatwierdzi艂a stopie艅 doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie organizacji i zarz膮dzania. Kontynuuj膮c rozw贸j naukowy, prof. Sikorski skoncentrowa艂 si臋 na spo艂ecznych aspektach zarz膮dzania, a w szczeg贸lno艣ci na zagadnieniu kultury organizacyjnej, kt贸re by艂o wtedy nowe i zupe艂nie nieopisane w Polsce. Ponadto tak偶e w literaturze 艣wiatowej prezentowane by艂y w贸wczas dopiero pierwsze pr贸by wykorzystania poj臋膰 i koncepcji antropologii kulturowej w badaniach realizowanych w obszarze zarz膮dzania. Artyku艂 Profesora pt. Kultura organizacyjna, opublikowany w 鈥濸roblemach Organizacji鈥� w 1980 r., zapocz膮tkowa艂 szybki wzrost zainteresowania t膮 tematyk膮 w艣r贸d polskich autor贸w. Kontynuacj膮 popularyzacji tej problematyki by艂a ksi膮偶ka Sztuka kierowania. Szkice o kulturze organizacyjnej, wydana w 1986 r. przez Instytut Wydawniczy Zwi膮zk贸w Zawodowych. Najbardziej dojrza艂ym i kompletnym opracowaniem prof. Sikorskiego na temat kultury organizacyjnej by艂a wydana w Wydawnictwie Uniwersytetu 艁贸dzkiego w 1990 r. publikacja Kultura organizacyjna w instytucji, w kt贸rej przedstawi艂 dotychczasowy dorobek naukowy w tej dziedzinie, swoje przemy艣lenia i koncepcje oraz wyniki w艂asnych bada艅 empirycznych. W p贸藕niejszym okresie po艣wi臋ci艂 wy艂膮cznie problematyce kultury organizacyjnej jeszcze dwie ksi膮偶ki: Kultura organizacyjna (Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa, wyd. 1 鈥� 2002 i wyd. 2, poprawione 鈥� 2006) oraz Kszta艂towanie kultury organizacyjnej. Filozofia, strategie, metody (Wydawnictwo U艁, 艁贸d藕 2009). Wszystkie te opracowania s膮 wci膮偶 cz臋sto cytowane w literaturze krajowej.
Ukoronowaniem kolejnego etapu rozwoju naukowego i zainteresowa艅 badawczych prof. Sikorskiego by艂a ksi膮偶ka Projektowanie i rozw贸j organizacji instytucji wydana przez PWE w 1988 r. Ta w艂a艣nie publikacja zosta艂a do艂膮czona do wniosku Wydzia艂u Ekonomiczno-Socjologicznego U艁 o nadanie Jubilatowi tytu艂u profesora, kt贸ry otrzyma艂 w 1991 r.
W swoich dalszych badaniach naukowych i opracowaniach Profesor 艂膮czy艂 problematyk臋 kultury organizacyjnej z innymi wybranymi problemami zarz膮dzania. Efektem tych zainteresowa艅 sta艂y si臋 opracowania dotycz膮ce kultury organizacyjnej profesjonalizmu, co znalaz艂o wyraz w ksi膮偶ce Profesjonalizm. Filozofia zarz膮dzania nowoczesnym przedsi臋biorstwem (PWN, Warszawa 1995), a tak偶e etyki profesjonalizmu przeciwstawionej populistycznej kulturze organizacyjnej, kt贸rej niebezpieczne wp艂ywy sta艂y si臋 coraz bardziej widoczne zar贸wno w organizacji, jak i w 偶yciu spo艂ecznym. Problemowi temu po艣wi臋cona zosta艂a publikacja Drogi do sukcesu. Profesjonalizm kontra populistyczna kultura organizacyjna (Difin, Warszawa 2007).
Pobyt w University of Maryland w USA w 1996 r., wyniki w艂asnych bada艅 empirycznych oraz problemy polskiej transformacji ustrojowej 鈥� zainspirowa艂y Profesora do analizy skutk贸w rewolucji informacyjnej i globalizacji w zarz膮dzaniu organizacjami. W rezultacie tych zainteresowa艅 badawczych powsta艂a ksi膮偶ka Ludzie nowej organizacji. Wzory kultury organizacyjnej wysokiej tolerancji niepewno艣ci (Wydawnictwo U艁, 艁贸d藕 1998), a na jej podstawie przygotowany zosta艂 tak偶e podr臋cznik akademicki Zachowania ludzi w organizacji (PWN, Warszawa 1999), kt贸ry cieszy艂 si臋 w Polsce znaczn膮 popularno艣ci膮 i doczeka艂 si臋 dw贸ch wznowie艅 w 2001 i 2002 r.
Kolejnym obszarem zainteresowa艅 badawczych prof. Sikorskiego sta艂a si臋 problematyka w艂adzy organizacyjnej, przyw贸dztwa i jego kulturowych uwarunkowa艅. Na podstawie wynik贸w bada艅 empirycznych napisa艂 monografi臋 Mi臋dzy rynkiem a centralnym planowaniem. Polski kierownik 鈥� jaki jest, jaki by膰 powinien (EKORNO, 艁贸d藕 1992). Tej problematyce zosta艂a po艣wi臋cona tak偶e kolejna ksi膮偶ka Organizacje bez wodz贸w. Od przyw贸dztwa emocjonalnego do koordynacji demokratycznej (Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006), w kt贸rej Profesor uzasadni艂 potrzeb臋 odej艣cia od tradycyjnego modelu przyw贸dztwa jako nieprzystosowanego do reali贸w epoki cywilizacji informacyjnej.
Cz臋sto wykorzystywa艂 wyniki w艂asnych docieka艅 naukowych do wypowiadania si臋 w sprawach publicznych. Taki charakter ma ksi膮偶ka Stereotypy samob贸jcze. Kulturowe czynniki agresji w 偶yciu spo艂ecznym i w organizacji (Difin, Warszawa 2012), kt贸ra zosta艂a napisana w konwencji publicystyki naukowej, a jej tre艣膰 odnosi si臋 do bie偶膮cych problem贸w zarz膮dzania zar贸wno w organizacjach, jak i w pa艅stwie. W 2016 r. ukaza艂a si臋 publikacja napisana przez Profesora razem z dr Jolant膮 Bie艅kowsk膮 pt. Ewolucja zarz膮dzania. Dyktat struktury, strategii i kultury, a w 2019 r. 鈥� ksi膮偶ka Mity w zarz膮dzaniu. Obie zosta艂y wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu 艁贸dzkiego.
Profesor by艂 uczestnikiem dwunastu konferencji mi臋dzynarodowych za granic膮 i wielu konferencji w kraju, na kt贸rych prezentowa艂 wyniki swoich bada艅 naukowych. Wa偶nym aspektem jego aktywno艣ci mi臋dzynarodowej by艂o uczestnictwo w latach 2001鈥�2007 w zespole naukowym TGV, kierowanym przez prof. Claude鈥檃 Martina z Uniwersytetu w Grenoble we Francji.
Profesor Sikorski jest autorem dwudziestu jeden publikacji naukowych, dwunastu ksi膮偶ek, kt贸rych by艂 wsp贸艂autorem, stu dwudziestu sze艣ciu artyku艂贸w naukowych opublikowanych w czasopismach i pracach zbiorowych oraz sze艣ciu skrypt贸w i opracowa艅 dydaktycznych. Jego osi膮gni臋cia naukowe by艂y cz臋sto nagradzane. Wielokrotnie by艂 wyr贸偶niany nagrodami Rektora U艁. Otrzyma艂 medal 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w s艂u偶bie spo艂ecze艅stwu i nauce鈥�, Medal im. Karola Adamieckiego za zas艂ugi w rozwoju nauki organizacji i zarz膮dzania w Polsce przyznany przez Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa oraz Z艂ot膮 Odznak臋 Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.
By艂 cz艂onkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarz膮dzania PAN w latach 1990鈥�1996. Pe艂ni艂 wiele funkcji na rzecz Uniwersytetu 艁贸dzkiego: w latach 1981鈥�1987 by艂 prodziekanem Wydzia艂u Ekonomiczno-Socjologicznego U艁, w latach 1996鈥�1999 鈥� prodziekanem Wydzia艂u Zarz膮dzania U艁, a w latach 1998鈥�2012 鈥� kierownikiem Katedry Zarz膮dzania U艁.