Profesor Ryszard Panasiuk urodzi艂 si臋 28 kwietnia 1931 r. w J贸zefinie (wojew贸dztwo lubelskie). Do szko艂y 艣redniej ucz臋szcza艂 w Olsztynie i Ostr贸dzie, gdzie uzyska艂 艣wiadectwo dojrza艂o艣ci. Studiowa艂 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1952-1957. Ucz臋szcza艂 na seminaria prof. prof. Tadeusza Kotarbi艅skiego, Leszka Ko艂akowskiego i Tadeusza J. Kro艅skiego, kt贸ry tak偶e by艂 kierownikiem jego pracy magisterskiej. Rozpraw臋 doktorsk膮 przygotowana pod kierunkiem prof. Bronis艂awa Baczki, dotycz膮c膮 m艂odszej szko艂y Hegla, obroni艂 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym U艁 w roku 1966. Habilitowa艂 si臋 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Dziedzictwo heglowskie i marksizm w roku 1979. Tytu艂 profesora nadzwyczajnego otrzyma艂 w roku 1982, profesora zwyczajnego 鈥 w roku 1989.
Dzia艂alno艣膰 naukowo-dydaktyczn膮 rozpocz膮艂 w 1957 r. jako asystent logiki w Katedrze Filozofii, kierowanej przez prof. Narcyza 艁ubnickiego na Uniwersytecie Marii Curie-Sk艂odowskiej w Lublinie. Od 1959 r. pracuje w Uniwersytecie 艁贸dzkim przechodz膮c kolejne szczeble kariery akademickiej. W 1966 r. otrzyma艂 stanowisko adiunkta, w 1969 r. zosta艂 mianowany docentem. W tym samym roku zosta艂 kierownikiem Katedry Filozofii. Po powo艂aniu Instytutu Filozofii w roku 1970 zosta艂 zast臋pc膮 dyrektora, natomiast w roku 1975 dyrektorem, kt贸r膮 to funkcj臋 piastowa艂 do 1981 r., kiedy to Instytut Filozofii zosta艂 rozwi膮zany. Od 1981 r. pe艂ni funkcj臋 kierownika Katedry Filozofii. Wypromowa艂 9 doktor贸w, z kt贸rych 6 uzyska艂o habilitacje, a dw贸ch tytu艂y profesorskie.
Od 1969 r. by艂 cz艂onkiem Komitetu Nauk Filozoficznych PAN. Przez wiele kadencji zasiada艂 w Zarz膮dzie G艂贸wnym Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Od 1998 r. jest cz艂onkiem 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego. Uczestniczy w charakterze cz艂onka w nast臋puj膮cych mi臋dzynarodowych towarzystwach naukowych: Internationale Hegel-Gesellschaft, Internationale Schelling-Gesellschaft, Internationale Gesellschaft der Feuerbach-Forscher, Hegel Society of America.
Odbywa艂 sta偶e studyjne w Sorbonie (1966-67), Ruhr Universit盲t Bochum (1979), Justus-Liebig-Universit盲t w Giessen (1985), Bayerische Akademie der Wissenschaften w Monachium (1985), Gesamthochschule Kassel (1992).
Wyg艂asza艂 odczyty tak偶e na uniwersytetach m.in. w Munster, Lipsku, Jenie, Tbilisi, Maceracie, Lyon III, Nantes, Szegedzie.
G艂贸wny przedmiot jego zainteresowa艅 naukowych stanowi klasyczna filozofia niemiecka, w szczeg贸lno艣ci Hegel i jego szko艂a, Schelling, po cz臋艣ci Kant, i obejmuje problematyk臋 filozofii politycznej, filozofii cz艂owieka oraz filozofii przyrody. Wiele uwagi po艣wi臋ci艂 te偶 analizie filozofii Marksa, a tak偶e filozofii polskiej XIX w. 鈥 w aspekcie jej zwi膮zk贸w z kultur膮 duchow膮 czasu, w szczeg贸lno艣ci za艣 przemianami w nauce epoki oraz wydarzeniami spo艂eczno-politycznymi. Wypracowanie programu i metody badawczej zawdzi臋cza przede wszystkim wieloletniemu uczestnictwu w seminarium skupiaj膮cym badaczy dziej贸w my艣li filozoficzno-spo艂ecznej i literatury, prowadzonym w latach sze艣膰dziesi膮tych XX w. przez prof. Bronis艂awa Baczk臋 w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk.
Do najbardziej znanych dzie艂 prof. Panasiuka nale偶膮: Filozofia i pa艅stwo. Studium my艣li polityczno-spo艂ecznej lewicy heglowskiej i m艂odego Marksa 1838- 1843 (1967), Lewica heglowska (1969), Feuerbach (1972 i 1981), Hegel i Marks. Studia i szkice (1986), Schelling (1987), Filozofia: Historia i wsp贸艂czesno艣膰. Studia, odczyty, eseje (2001), Przyroda 鈥 Cz艂owiek 鈥 Polityka. Z dziej贸w filozofii niemieckiej XVIII/XIX wieku (2002).
Zwi膮zany od 1959 r. z Uniwersytetem 艁贸dzkim prof. Ryszard Panasiuk jest wybitnym uczonym, badaczem o wysokich kompetencjach, kt贸ry do dzisiaj udziela si臋 w 艂贸dzkim 艣rodowisku filozoficznym, interesuje si臋 kszta艂ceniem kadry i wspiera swoich uczni贸w cennymi konsultacjami.
Odnowienie jego doktoratu b臋dzie w艂a艣ciwym sposobem uhonorowania osoby szczeg贸lnie zas艂u偶onej dla macierzystej uczelni i 艂贸dzkiej filozofii.