Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Wanda Nowakowska
Profesor Wanda Nowakowska urodzi艂a si臋 29 maja 1929 r. w 艁odzi. W latach 1948鈥�1952 studiowa艂a psychologi臋 i histori臋 sztuki na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Pocz膮tkowo podj臋艂a studia psychologiczne, jednak ucz臋szcza艂a te偶 na wyk艂ady profesor贸w Tadeusza Kotarbi艅skiego, Marii i Stanis艂awa Ossowskich, Stefanii Skwarczy艅skiej i Mieczys艂awa Wallisa. Przyczyni艂o si臋 to do zmiany kierunku studi贸w i koncentracji na zagadnieniach estetyki i historii sztuki. Rozpraw臋 magistersk膮 Teoria wyrazu u Leonarda da Vinci napisa艂a pod kierunkiem prof. M. Wallisa, uzyskuj膮c tytu艂 magistra w zakresie estetyki w 1952 r.
Prac臋 zawodow膮 Wanda Nowakowska rozpocz臋艂a w Dziale O艣wiatowym Muzeum Sztuki w 艁odzi. Nast臋pnie w latach 1956鈥�1960 pe艂ni艂a funkcj臋 kierownika Dzia艂u Popularyzacji Wiedzy i Dzia艂u Wydawnictw w 艁贸dzkim Towarzystwie Naukowym. W 1959 r. rozpocz臋艂a prowadzenie zaj臋膰 dydaktycznych z historii sztuki na Wydziale Operatorskim, Wydziale Re偶yserskim i Wydziale Aktorskim Pa艅stwowej Wy偶szej Szko艂y Teatralnej i Filmowej w 艁odzi oraz w Pa艅stwowej Wy偶szej Szkole Sztuk Plastycznych i Wy偶szej Szkole Muzycznej w 艁odzi. R贸wnocze艣nie zajmowa艂a si臋 dzia艂alno艣ci膮 naukow膮, publikuj膮c artyku艂y i przygotowuj膮c rozpraw臋 doktorsk膮 Koncepcja krytyki artystycznej Stanis艂awa Witkiewicza r贸wnie偶 pod kierunkiem prof. M. Wallisa. W formie ksi膮偶kowej, pod tytu艂em Stanis艂aw Witkiewicz 鈥� teoretyk sztuki, monografia ta ukaza艂a si臋 w wydawnictwie Ossolineum we Wroc艂awiu w 1970 r. Obrona pracy doktorskiej odby艂a si臋 30 wrze艣nia 1965 r. na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W tym samym roku podj臋艂a prac臋 na Uniwersytecie 艁贸dzkim w Katedrze Filozofii. W 1975 r. w 艂贸dzkiej uczelni zosta艂 powo艂any Zak艂ad Historii Sztuki - przej艣cie do niego umo偶liwi艂o Wandzie Nowakowskiej pe艂ne skoncentrowanie si臋 na wybranej dziedzinie. Nominacj臋 na jego kierownika otrzyma艂a w 1980 r. Nie rezygnowa艂a jednak z zainteresowa艅 estetycznych. Od 1972 r. wchodzi艂a w sk艂ad Komitetu Redakcyjnego 鈥濻tudi贸w Estetycznych鈥�.
Rozpraw臋 habilitacyjn膮 po艣wi臋ci艂a Narodowej funkcji sztuki w polskiej krytyce artystycznej lat 1863鈥�1890. Zosta艂a ona opublikowana przez Wydawnictwo Uniwersytetu 艁贸dzkiego w 1981 r. Kolokwium habilitacyjne odby艂o si臋 3 listopada 1983 r. na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiello艅skiego. Stanowisko docenta w Uniwersytecie 艁贸dzkim uzyska艂a w 1984 r. Nominacj臋 na profesora nadzwyczajnego U艁 otrzyma艂a w 1990 r., a w 2000 r. uzyska艂a tytu艂 profesora.
W 1992 r. na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego powsta艂y studia magisterskie z zakresu historii sztuki. Stanowi艂o to spe艂nienie wieloletnich pragnie艅 i stara艅 Wandy Nowakowskiej. Jako kierownik Zak艂adu, a potem Katedry Historii Sztuki, przy kt贸rej prowadzony by艂 ten kierunek studi贸w, pe艂ni艂a bardzo istotn膮 rol臋 w ich organizacji, precyzowaniu programu, wyborze wyk艂adowc贸w itp. W 1995 r. zas艂ugi Wandy Nowakowskiej uhonorowane zosta艂y Medalem Jubileuszowym 50-lecia Uniwersytetu 艁贸dzkiego.
Wanda Nowakowska wykszta艂ci艂a wiele pokole艅 historyk贸w sztuki. By艂a promotorem licznych rozpraw magisterskich, a tak偶e trzech pomy艣lnie zako艅czonych przewod贸w doktorskich.
Jej dzia艂alno艣膰 naukowa obejmowa艂a polsk膮 sztuk臋 i krytyczn膮 refleksj臋 nad ni膮 w XIX wieku. Poza wspomnianymi dwu monografiami opublikowany zosta艂 tak偶e opracowany przez W. Nowakowsk膮 i poprzedzony obszernym wst臋pem wyb贸r tekst贸w Stanis艂aw Witkiewicz o sztuce, krytyce artystycznej, stylu zakopia艅skim, wybitnych tw贸rcach, sprawach narodowych i spo艂ecznych (Ossolineum, Wroc艂aw 1972). Dwie Jej ksi膮偶ki o Stanis艂awie Witkiewiczu przypomina艂y tego wybitnego krytyka i teoretyka sztuki po kilkudziesi臋ciu latach zapomnienia, inicjowa艂y czas du偶ego zainteresowania jego pogl膮dami w p贸藕niejszym okresie. Nast臋pnie, zapewne w zwi膮zku z wyk艂adami z zakresu sztuki nowo偶ytnej, kt贸re Wanda Nowakowska prowadzi艂a ze studentami historii sztuki, skoncentrowa艂a swe badania na malarstwie europejskim od renesansu do XIX wieku. W rezultacie tych prac powsta艂 S艂ownik malarzy europejskich od renesansu do impresjonizmu (Wydawnictwo Uniwersytetu 艁贸dzkiego, 艁贸d藕 1998) i oryginalna w zamy艣le ksi膮偶ka Wieczna Ewa. Wizerunek kobiety w malarstwie europejskim od renesansu do impresjonizmu (Wydawnictwo Literatura, 艁贸d藕 1999). Problematyki tej dotyczy艂y te偶 referaty wyg艂aszane podczas konferencji, odczyty oraz artyku艂y zamieszczane w pracach zbiorowych. Wanda Nowakowska opublikowa艂a te偶 prac臋 biograficzn膮 po艣wi臋con膮 Mieczys艂awowi Wallisowi, uwzgl臋dniaj膮c膮 w znacznym stopniu jego pozostaj膮ce w r臋kopisie dzienniki (ukaza艂a si臋 w serii Sylwetki 艂贸dzkich uczonych, wydawanej przez 艁贸dzkie Towarzystwo Naukowe, 艁贸d藕 2001). Dla uzupe艂nienia tego obrazu zainteresowa艅 naukowych, pozostaj膮cych w kr臋gu historii sztuki, nale偶y wspomnie膰 o kilku artyku艂ach z zakresu estetyki, napisanych w latach siedemdziesi膮tych XX wieku.
Wa偶n膮 rol臋 w aktywno艣ci naukowej W. Nowakowskiej odgrywaj膮 dzia艂ania naukowo-organizacyjne, prowadzone poza Uniwersytetem 艁贸dzkim. By艂a ona wsp贸艂organizatork膮 艂贸dzkiego oddzia艂u Stowarzyszenia Historyk贸w Sztuki (SHS) w roku 1953, a p贸藕niej pe艂ni艂a w nim wiele funkcji (do wiceprezesa w艂膮cznie). W latach 1994鈥�1997 by艂a zast臋pczyni膮 sekretarza generalnego w Zarz膮dzie G艂贸wnym SHS. Za sw膮 dzia艂alno艣膰 otrzyma艂a w roku 2001 przyznawany przez Uniwersytet Jagiello艅ski Medal 鈥�Merentibus鈥� za wybitne zas艂ugi dla nauki i rozwoju historii sztuki w 艁odzi.
Istotne znaczenie ma tak偶e wieloletnia dzia艂alno艣膰 W. Nowakowskiej w 艁贸dzkim Towarzystwie Naukowym. Do najwa偶niejszych Jej osi膮gni臋膰 nale偶y zaanga偶owanie w utworzenie w 1996 r. Wydzia艂u VI 鈥� Sztuk i Nauk o Sztuce. Wanda Nowakowska zosta艂a jego przewodnicz膮c膮 i przez dziesi臋膰 lat owocnie pe艂ni艂a t臋 funkcj臋. Za zas艂ugi zwi膮zane z t膮 dzia艂alno艣ci膮 otrzyma艂a tytu艂 Cz艂onka Honorowego 艁TN oraz Medal Honorowy 艁TN.
W uznaniu osi膮gni臋膰 naukowych, dydaktycznych i organizacyjnych prof. W. Nowakowska otrzyma艂a w 2014 r. medal 鈥�Universitas Lodziensis Merentibus鈥� (Za szczeg贸lne zas艂ugi dla Uniwersytetu 艁贸dzkiego).
Opracowa艂 prof. dr hab. Grzegorz Sztabi艅ski