Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Wojciech Turski
Doktor habilitowany Wojciech Antoni Turski, profesor 艢wi臋tokrzyskiej Szko艂y Wy偶szej, rozpocz膮艂 nauk臋 na tajnych kompletach w Warszawie i kontynuowa艂 j膮 w szko艂ach warszawskich. W latach 1954鈥�1958 studiowa艂 chemi臋 na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1958鈥�1961 kontynuowa艂 studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W latach 1961鈥�2002 pracowa艂 w Akademii Medycznej w 艁odzi kolejno jako asystent naukowo-techniczny, starszy asystent, adiunkt (1971鈥�1996) i starszy specjalista naukowo-techniczny.
W roku 1969 Rada Wydzia艂u Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu 艁贸dzkiego nada艂a mu stopie艅 doktora po obronie rozprawy doktorskiej Badania nad biosyntez膮 kwasu rybonukleinowego w mitochondriach w膮troby szczura. Promotorem rozprawy by艂 prof. dr hab. Bronis艂aw Filipowicz, a jednym z recenzent贸w prof. dr hab. Leokadia K艂yszejko-Stefanowicz.
W 1971 r. dr Wojciech Antoni Turski, dr Maria Gross-Bellard i ich zesp贸艂 zorganizowali w 艁odzi pierwsz膮 w Polsce (i jak dot膮d jedyn膮) wsp贸ln膮 konferencj臋 biochemik贸w i morfolog贸w na temat struktur/frakcji subkom贸rkowych.
W roku 1999 Rada Wydzia艂u Lekarskiego Akademii Medycznej w 艁odzi nada艂a mu stopie艅 naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku i rozprawy habilitacyjnej Aktywno艣膰 proteolityczna mi臋艣nia sercowego w warunkach niedokrwienia i reperfuzji. Jednym z recenzent贸w by艂 prof. dr hab. Jerzy Popinigis.
Doktor habilitowany Wojciech Antoni Turski odby艂 roczny sta偶 naukowy w Division of Biochemistry u prof. Thomasa Worka w National Institute for Medical Research (Mill Hill) w Londynie (1973鈥�1974) jako stypendysta British Council i p贸艂roczny sta偶 naukowy w Laboratoire du G茅n茅tique Mol茅culaire des Eukaryotes w Strasburgu (1979) u prof. Pierre鈥檃 Chambona.
Swoj膮 pasj臋 dydaktyczn膮 realizowa艂 w r贸偶nych polskich uczelniach: Akademii Medycznej w 艁odzi (1971鈥�1997), Uniwersytecie Medycznym w 艁odzi (2000鈥�2004), Wojskowej Akademii Medycznej w 艁odzi (1973鈥�1984), Wy偶szej Szkole Edukacji Zdrowotnej w 艁odzi (2004鈥�2005), 艁u偶yckiej Wy偶szej Szkole Humanistycznej im. Jana Benedykta Solfy w 呕arach (2005鈥�2009), Akademii 艢wi臋tokrzyskiej przekszta艂conej nast臋pnie w Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Kochanowskiego (obecnie Uniwersytet Jana Kochanowskiego) w Kielcach (2002鈥�2015), Wy偶szej Szkole Nauk Spo艂ecznych i Technicznych w Radomiu (2011鈥�2012), Spo艂ecznej Akademii Nauk w 艁odzi (2012鈥�2013), Uniwersytecie Rzeszowskim (2013鈥�2015), Wy偶szej Szkole Rehabilitacji w Warszawie (2013鈥�2016), 艢wi臋tokrzyskiej Szkole Wy偶szej w Kielcach (od 2016 r.) oraz Wy偶szej Szkole Biznesu i Nauk o Zdrowiu w 艁odzi (od 2017 r.) jako profesor nadzwyczajny. W wi臋kszo艣ci z tych uczelni 艂膮czy艂 prac臋 dydaktyczn膮 z prac膮 naukow膮. Jego zainteresowania naukowe obejmowa艂y: wp艂yw od偶ywiania na sprawno艣膰 fizyczn膮, umys艂ow膮 i poziom stresu; biochemi臋 m贸zgu; czynniki ryzyka mia偶d偶ycy, cukrzycy i pr贸chnicy; kinetyk臋 enzymatyczn膮 oraz wp艂yw 艣rodowiska na ekspresj臋 gen贸w.
Jest biochemikiem i pedagogiem zdrowia. By艂 kierownikiem Zak艂adu Pedagogiki Zdrowia, Wychowania Fizycznego i Obronnego w Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (Filia w Piotrkowie Trybunalskim) (2005鈥�2007) i kierownikiem Zak艂adu Zdrowia Publicznego i Medycyny Spo艂ecznej na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego (2014鈥�2015).
Jest autorem lub wsp贸艂autorem 90 artyku艂贸w naukowych, 8 podr臋cznik贸w i skrypt贸w oraz ponad 160 komunikat贸w i wyk艂ad贸w konferencyjnych. Najcz臋艣ciej cytowana jest jego praca o nowej spektrofotometrycznej metodzie oznaczania aktywno艣ci monoaminooksydazy. By艂 barwn膮 postaci膮 polskiego 艣rodowiska biochemicznego, o wielkich zas艂ugach dla rozwoju 艂贸dzkiej biochemii, nauczycielem akademickim i mentorem m艂odych naukowc贸w w wielu o艣rodkach naukowych naszego kraju. By艂 promotorem oko艂o 140 prac magisterskich i 45 licencjackich.
By艂 promotorem jednej rozprawy doktorskiej, recenzentem w trzech przewodach doktorskich i superrecenzentem dwu przewod贸w habilitacyjnych.
Jest cz艂onkiem Polskiego Towarzystwa Biochemicznego (od 1964 r.), Polskiego Towarzystwa Biofizycznego, Polskiego Towarzystwa Histochemik贸w i Cytochemik贸w, Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego, Polskiego Towarzystwa Biologii Kom贸rki oraz Polskiego Towarzystwa Waleologicznego. W latach 1976鈥�1979 by艂 wiceprzewodnicz膮cym 艁贸dzkiego Oddzia艂u Polskiego Towarzystwa Biochemicznego.
Otrzyma艂 liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi, Medal Czterdziestolecia PRL, nagrody Ministra Zdrowia i Opieki Spo艂ecznej, Rektora Akademii Medycznej w 艁odzi I i II stopnia oraz nagrod臋 Zarz膮du G艂贸wnego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.
Opracowa艂 prof. dr hab. Grzegorz Bartosz