91滴滴

 

Zbigniew Jerzy Jakubowski urodzi艂 si臋 11 czerwca 1934 roku w Jaros艂awiu w rodzinie nauczycielskiej. Do 艁odzi przeni贸s艂 si臋 w roku 1946. Po zdaniu matury w XI Liceum Og贸lnokszta艂c膮cym w 艁odzi w 1951 roku rozpocz膮艂 studia wy偶sze na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii U艁. Tytu艂 zawodowy magistra otrzyma艂 w roku 1955. Jeszcze jako student w roku 1954 rozpocz膮艂 prac臋 w Politechnice 艁贸dzkiej w charakterze p.o. asystenta. Z Politechnik膮 by艂 zwi膮zany do roku 1962 kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt. W mi臋dzyczasie, w roku 1958 rozpocz膮艂 prac臋 w Uniwersytecie 艁贸dzkim, przy czym od 1962 roku na pe艂nym etacie. Stopie艅 doktora nauk matematycznofizycznych uzyska艂 w U艁 w roku 1961. Promotorem przewodu by艂 prof. Witold Janowski. Sze艣膰 lat p贸藕niej otrzyma艂 stopie艅 docenta nauk matematycznych oraz zosta艂 powo艂any na etat docenta w U艁. W roku 1981 Rada Pa艅stwa nada艂a Mu tytu艂 profesora nadzwyczajnego. Od 1981 do 1990 roku pracowa艂 w U艁 na stanowisku profesora nadzwyczajnego, a od roku 1990 do przej艣cia na emerytur臋 w 2004 r. na stanowisku profesora zwyczajnego albo nadzwyczajnego.

Zainteresowania naukowe Profesora Jakubowskiego koncentruj膮 si臋 wok贸艂 problem贸w geometrycznej teorii funkcji zespolonych, w szczeg贸lno艣ci zagadnie艅 ekstremalnych dotycz膮cych kres贸w funkcjona艂贸w zale偶nych od sko艅czenie b膮d藕 niesko艅czenie wielu wsp贸艂czynnik贸w. Interesowa艂y Go tak偶e r贸偶norodne w艂asno艣ci geometryczne odwzorowa艅 generowanych przez tzw. funkcje Carath茅odory鈥檈go o cz臋艣ci rzeczywistej dodatniej, w艂asno艣ci funkcji harmonicznych zespolonych, zastosowania funkcji specjalnych i splot贸w Hadamarda, w艂asno艣ci funkcji gwia藕dzistych i funkcji typowo-rzeczywistych. W swoich pierwszych badaniach zajmowa艂 si臋 g艂贸wnie w艂asno艣ciami funkcji jednolistnych ograniczonych, kt贸re jak wiadomo w 艁odzi zosta艂y zapocz膮tkowane przez Zygmunta Charzy艅skiego, a nast臋pnie rozwijane przez Z. Charzy艅skiego i W. Janowskiego i ich wsp贸艂pracownik贸w. Stworzy艂 tak偶e w艂asne metody badawcze niezb臋dne do np. rozstrzygni臋cia postawionej przez siebie hipotezy dotycz膮cej funkcji Picka, w pewnym sensie 鈥瀉ntypodycznej鈥� do znanej hipotezy Z. Charzy艅skiego i O. Tammiego (Finlandia). Jego inne hipotezy zainteresowa艂y wsp贸艂pracownik贸w i matematyk贸w z kilku o艣rodk贸w krajowych i zagranicznych.

Dorobek Profesora Jakubowskiego obejmuje 75 oryginalnych artyku艂贸w, 49 komunikat贸w z konferencji krajowych i zagranicznych i ponad 20 artyku艂贸w biograficznych lub popularno-naukowych. Profesor stworzy艂 w Uniwersytecie 艁贸dzkim zesp贸艂 uczni贸w. Tematyka Jego bada艅 interesowa艂a r贸wnie偶 specjalist贸w z innych o艣rodk贸w w Polsce i za granic膮, o czym 艣wiadczy m.in. znaczna liczba wsp贸lnych publikacji (w szczeg贸lno艣ci z prof. Jaros艂awem Fuk膮 z Czech, Viktorem Starkowem z Rosji oraz Ollim Tammim z Finlandii). Tematyka zaproponowana przez Profesora, a rozwijana wsp贸lnie z profesorem J. Fuk膮 dotyczy艂a trudnych zagadnie艅 brzegowych.

Profesor Jakubowski wypromowa艂 12 doktor贸w, spo艣r贸d kt贸rych 1 otrzyma艂 tytu艂 profesora. Od kilkudziesi臋ciu lat prowadzi艂 i nadal prowadzi seminarium dla pracownik贸w, przy czym w 1963 roku rozpocz臋艂o ono prac臋 jako konwersatorium. By艂 organizatorem lub wsp贸艂organizatorem wielu konferencji naukowych, recenzentem w wielu przewodach doktorskich, kilku habilitacyjnych, w sprawach o nadanie tytu艂u lub stanowiska profesora, a tak偶e w przewodzie o nadanie godno艣ci doktora honoris causa profesorowi Zygmuntowi Charzy艅skiemu (w P艁, 1985 rok).

Aktywno艣膰 organizacyjna Profesora jest imponuj膮ca: w latach 1967-72 by艂 prodziekanem Wydzia艂u MFCh do spraw studenckich, w latach 1978-81 by艂 dziekanem tego Wydzia艂u, w latach 1973-77 pe艂ni艂 funkcj臋 zast臋pcy dyrektora Instytutu Matematyki, a w roku akademickim 1977/78 funkcj臋 dyrektora. Od roku 1970 kierowa艂 Zak艂adem Matematyki Og贸lnej, kt贸ry p贸藕niej zmieni艂 nazw臋 na Zak艂ad Funkcji Specjalnych, a jeszcze p贸藕niej zosta艂 przekszta艂cony w Katedr臋 Funkcji Specjalnych. Kierownikiem Katedry by艂 do 2004 roku, czyli do przej艣cia na emerytur臋. W Polskim Towarzystwie Matematycznym dzia艂a艂 m.in. jako prezes Zarz膮du Oddzia艂u 艁贸dzkiego (1981-85), by艂 tak偶e wiceprezesem Zarz膮du G艂贸wnego (1991-93). W latach 1988-91 by艂 przewodnicz膮cym III Wydzia艂u 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego, a p贸藕niej cz艂onkiem Zarz膮du i prezesem Komisji Rewizyjnej. W latach 1984-86 i 1991-93 by艂 cz艂onkiem Komitetu Matematyki PAN. 

W czasach studenckich i nieco p贸藕niej dzia艂a艂 w ZHP, AZS, PTTK, ZNP, radzie mieszka艅c贸w domu studenckiego przy ul. Pr贸chnika i sekcji szachowej U艁. 
Za swoj膮 wszechstronn膮 dzia艂alno艣膰 dydaktyczn膮 i organizacyjn膮 zosta艂 odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1980). Natomiast studenci przyznali Mu w 1997 roku dyplom uznania za uzyskanie tytu艂u 鈥濸rofesor na 5,5鈥�. Oba te wyr贸偶nienia jako nauczyciel bardzo sobie ceni艂.