Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Zdzis艂awa Janowska
Profesor Zdzis艂awa Janowska uko艅czy艂a studia na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego, otrzymuj膮c tytu艂 magistra socjologii na podstawie pracy Stypendia fundowane w opinii student贸w i absolwent贸w (1963), kt贸rej promotorem by艂 prof. dr hab. Jan Szczepa艅ski. W 1972 r. uzyska艂a stopie艅 doktora nauk ekonomicznych w zakresie organizacji i zarz膮dzania za prac臋 Wp艂yw kr臋gu zewn臋trznego na powodzenie instytucji, napisan膮 pod kierunkiem prof. Jana Zieleniewskiego, nagrodzon膮 przez Rektora U艁 i opublikowan膮 w 鈥瀂eszytach Naukowych Uniwersytetu 艁贸dzkiego鈥�. W 1987 r. zosta艂a doktorem habilitowanym nauk ekonomicznych w zakresie organizacji i zarz膮dzania 鈥� podstaw臋 przewodu habilitacyjnego stanowi艂a rozprawa Organizacyjne formy humanizacji pracy produkcyjnej. W 2002 r. uzyska艂a tytu艂 naukowy profesora nauk ekonomicznych.
W latach 1965鈥�1994 pracowa艂a na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U艁 w: Katedrze Ekonomiki i Organizacji Pracy (1965鈥�1970), Zak艂adzie Teorii Organizacji Instytutu Organizacji i Zarz膮dzania (1970鈥�1981), Katedrze Organizacji i Kierowania (1981鈥�1992, w tym na stanowisku docenta 鈥� 1988鈥�1990 i profesora U艁 鈥� 1990鈥�1992) oraz Zak艂adzie Teorii Zarz膮dzania w Katedrze Zarz膮dzania (1992鈥�1994). W 1994 r. zosta艂a pracownikiem Wydzia艂u Zarz膮dzania U艁. Do 1997 r. by艂a zatrudniona w Katedrze Zarz膮dzania. W latach 1997鈥�2003 kierowa艂a Zak艂adem Zarz膮dzania Personelem na Wydziale Zarz膮dzania U艁, a potem Katedr膮 Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi (2002鈥�2015).
Profesor Janowska jest cenionym autorytetem naukowym. Wnios艂a bardzo du偶y wk艂ad w rozw贸j Uniwersytetu 艁贸dzkiego, przyczyni艂a si臋 do budowania jego marki i wizerunku. Jest tw贸rczyni膮 艂贸dzkiej szko艂y zarz膮dzania zasobami ludzkimi.
Dzia艂alno艣膰 naukowo-badawcza prof. Janowskiej jest zwi膮zana z kilkoma nurtami. Pierwszy z nich dotyczy humanizuj膮cych form organizacji pracy, tj. wzbogacania tre艣ci pracy i grupowych form organizacji, przeciwdzia艂aj膮cych wykonywaniu pracy nadmiernie wyspecjalizowanej. Dzi臋ki aktywno艣ci w tym obszarze, w艂膮czeniu si臋 w nurt dokonywanych w贸wczas na 艣wiecie rewolucyjnych przeobra偶e艅 w systemach organizowania proces贸w pracy, sta艂a si臋 prekursork膮 organizacyjnego nurtu humanizacji pracy w Polsce. Kolejny nurt dzia艂alno艣ci prof. Janowskiej wykszta艂ci艂 si臋 w zwi膮zku z przeobra偶eniami strukturalnymi w gospodarce i dotyczy restrukturyzacji organizacyjno-spo艂ecznej prywatyzowanych przedsi臋biorstw oraz bezrobocia jako konsekwencji przemian ustrojowych (szczeg贸lnie bezrobocia kobiet). Pod kierownictwem prof. Janowskiej by艂y prowadzone pierwsze w Polsce badania na temat bezrobocia w Polsce, z uwzgl臋dnieniem bezrobocia kobiet. Trzeci nurt dzia艂alno艣ci naukowo-badawczej obejmuje problematyk臋 zarz膮dzania zasobami ludzkimi, g艂贸wnie zarz膮dzania strategicznego, pozyskiwania i motywowania pracownik贸w w kontek艣cie ich r贸wnego traktowania, czyli przeciwdzia艂ania wszelkim formom dyskryminacji i wykluczenia spo艂ecznego. Bardzo wa偶nym obszarem zainteresowa艅 prof. Janowskiej s膮 kwestie zwi膮zane z dysfunkcjami i patologiami w zarz膮dzaniu zasobami ludzkimi oraz spo艂eczn膮 odpowiedzialno艣ci膮 biznesu. Warto podkre艣li膰, 偶e zainicjowane badania dotycz膮ce przeciwdzia艂ania wszelkiej dyskryminacji oraz dysfunkcji i patologii zarz膮dzania w zarz膮dzaniu zasobami ludzkimi zapocz膮tkowa艂y zainteresowanie naukowe t膮 problematyk膮 w Polsce.
Profesor Janowska kierowa艂a wieloma projektami naukowymi, m.in. takimi jak: Grupowe formy organizacji pracy w gospodarce polskiej, analiza i ocena funkcjonowania (Instytut Planowania), Humanizuj膮ce formy organizacji pracy produkcyjnej (Ministerstwo Edukacji Narodowej, CPBP, Cz艂owiek i praca), Organizacyjne aspekty przekszta艂ce艅 w艂asno艣ciowych przedsi臋biorstw (KBN), Zarz膮dzanie personelem w polskiej praktyce gospodarczej (KBN), Dysfunkcje w sferze zarz膮dzania zasobami ludzkimi (KBN). Jest autork膮, wsp贸艂autork膮 i redaktork膮 ponad dwustu publikacji, np.: Organizacyjne formy humanizacji pracy produkcyjnej (1984), Samorz膮dne grupy pracownicze w zak艂adzie pracy (1989), Zarz膮dzanie personelem w praktyce gospodarczej (1998), Dysfunkcje w sferze zarz膮dzania zasobami ludzkimi (2005, t. 1; 2007, t. 2; 2008, t. 3; 2010, t. 4; 2011, t. 5), Zarz膮dzanie zasobami ludzkimi (2001; 2002; 2010). Wsp贸艂pracowa艂a z zagranicznymi o艣rodkami naukowymi 鈥� Instytutem Pracy w Oslo i Sztokholmie, uniwersytetami w: 脰rebro (Szwecja) i Maryland (USA) oraz z Fundacj膮 im. Friedricha Eberta w Polsce. Uczestniczy艂a w wielu konferencjach mi臋dzynarodowych i krajowych (m.in. zorganizowanych przez Bank 艢wiatowy i Europejskie Forum Parlamentarne ds. Ludno艣ci i Rozwoju).
Profesor Janowska odnios艂a wiele sukces贸w dydaktycznych i organizacyjnych. Pod Jej kierunkiem powsta艂o dziesi臋膰 prac doktorskich i ponad siedemset prac magisterskich. Z Jej inicjatywy zosta艂y utworzone: specjalno艣膰, a potem kierunek zarz膮dzanie zasobami ludzkimi, Zak艂ad Zarz膮dzania Personelem, kt贸ry zosta艂 przekszta艂cony w Katedr臋 Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi. Dzi臋ki prof. Janowskiej powsta艂y: Podyplomowe Studia Zarz膮dzania Zasobami Ludzkimi, Studenckie Ko艂o Naukowe 鈥濸ersonalni鈥�, Biuro Karier Zawodowych U艁 (zosta艂a jego pierwsz膮 kierowniczk膮).
Jest cz艂onkini膮 Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Spo艂ecznej PAN oraz 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego. By艂a tak偶e cz艂onkini膮: Komitetu Organizacji i Zarz膮dzania PAN, Prezydium Komitetu Nauk Organizacji i Zarz膮dzania PAN, Polskiego Stowarzyszenia Zarz膮dzania Kadrami, Rady Doradczej mi臋dzynarodowego projektu PROFIT w ramach 6. Programu Ramowego Unii Europejskiej, Rady Programowej czasopisma 鈥濰umanizacja Pracy鈥�, Rady Programowej serii wydawniczej 鈥濫uropean Studies on Inequalities and Social Cohesion鈥�.
Profesor Janowska swoje do艣wiadczenia naukowe wykorzystywa艂a i wykorzystuje w dzia艂alno艣ci spo艂ecznej i politycznej w wymiarze lokalnym i og贸lnopolskim. B臋d膮c radn膮, a p贸藕niej senatorem RP (III i V kadencji) i pos艂ank膮 na Sejm RP (VI kadencji), aktywnie uczestniczy艂a w inicjatywach legislacyjnych dotycz膮cych m.in. ustawy r贸wno艣ciowej, s艂u偶by cywilnej i polityki spo艂ecznej. Jest autork膮 kilkuset wyst膮pie艅 parlamentarnych w kraju, reprezentantk膮 Polski oraz autork膮 wyst膮pie艅 (dotycz膮cych g艂贸wnie r贸wnych praw kobiet i m臋偶czyzn oraz s艂u偶by cywilnej) na forum parlamentarnym Europy. By艂a wiceprzewodnicz膮c膮 Parlamentarnej Grupy Kobiet oraz sekretarzem Forum Organizacji Pozarz膮dowych przy Parlamentarnej Grupie Kobiet. Cz艂onkini NSZZ 鈥濻olidarno艣膰鈥� w U艁 oraz Wojew贸dzkiej Rady Dialogu Spo艂ecznego Wojew贸dztwa 艁贸dzkiego. Za艂o偶ycielka i spo艂eczna prezes Mi臋dzynarodowej Fundacji Kobiet (1992鈥搊becnie). Pierwsza w Polsce zorganizowa艂a bezp艂atne kursy dla bezrobotnych kobiet Jak za艂o偶y膰 w艂asn膮 firm臋. Jest r贸wnie偶 za艂o偶ycielk膮 i spo艂eczn膮 prezes Sp贸艂dzielni Socjalnej 鈥炁伱砫zka Szansa鈥� (2013鈥搊becnie). Ekspertka i doradczyni w zakresie aktywnego przeciwdzia艂ania bezrobociu, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsi臋biorstw, zarz膮dzania zasobami ludzkimi i polityki spo艂ecznej, ochrony miejsc pracy i praw pracowniczych, przeciwdzia艂ania ub贸stwu i wykluczeniu spo艂ecznemu, przeciwdzia艂ania dyskryminacji w zatrudnianiu tzw. grup mniejszo艣ciowych.
Zosta艂a uhonorowana licznymi nagrodami i odznaczeniami, m.in.: Nagrod膮 im. Karola Adamieckiego (1983), Z艂ot膮 Odznak膮 U艁 (1986), nagrod膮 zespo艂ow膮 Ministra Edukacji Narodowej (1989; 1990), medalem 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w s艂u偶bie spo艂ecze艅stwu i nauce鈥� (1991), nagrod膮 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego (2002), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2008), licznymi nagrodami Rektora U艁. Otrzyma艂a r贸wnie偶 Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi (1989), Medal Honorowy Wojewody 艁贸dzkiego (1996), Medal Polskiego Komitetu Olimpijskiego za zas艂ugi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego (1996), Odznaczenie Senatu RP 鈥� Senat Odrodzony 1989鈥�1999 (1999), Krzy偶 Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1999), Odznak臋 Senatu RP 鈥� Dobro Rzeczypospolitej Najwy偶szym Prawem (2005), Medal Komitetu Dziecka 鈥� Serce Dziecka (2006).
Profesor Janowska w dalszym ci膮gu jest osob膮 bardzo aktywn膮 鈥� publikuje, uczestniczy w konferencjach i seminariach naukowych, pod jej kierunkiem przygotowywane s膮 rozprawy doktorskie, dzia艂a spo艂ecznie. Jest naszym mentorem i przyjacielem.