Uda艂o nam si臋, pomimo zamkni臋tych okien i drzwi, przestraszy膰 naszym 鈥瀌ziwowiskiem鈥 (F. T. Marinetti) osoby przebywaj膮ce dwa pokoje dalej na tyle, i偶 sprawdza艂y, czy u nas wszystko w porz膮dku. Musia艂o by膰 autentycznie鈥 G艂贸wne etapy tego, co si臋 wydarzy艂o:
-
krzykliwa przemowa w stylu autorytarnym z u偶yciem niemaj膮cych sensu s艂贸w (m.in. zabawa w s艂owotw贸rstwo 鈥 amalganat)
-
afektowana gestykulacja z hukni臋ciem w st贸艂
-
zarz膮dzanie przestrzeni膮 (zamkn膮膰 okno, zamkn膮膰 drzwi), cudz膮 w艂asno艣ci膮 (potrzebuj臋 laptop) i czasem (sp贸藕nienie, brak orientacji w tym, co dzia艂o si臋 wcze艣niej, pospieszanie innych)
-
wy艣mianie wszystkich, kt贸rzy stworzyli prace tu偶 przed wtargni臋ciem performera (wygnani 鈥瀙recz won鈥, wyrzuceni na 艣mietnik historii, zaklasyfikowani jako muzealne z艂ogi)
-
zakwestionowanie aktualnego czasu i przestrzeni oraz pr贸ba ustanowienia nowego sensu 偶ycia na najbli偶sze 24 godziny w 鈥瀉bsolucie psa鈥, kt贸rego wyra偶a艂 przyniesiony artefakt鈥
-
dumne i nieznosz膮ce sprzeciwu zakwestionowanie tego ustalenia i nakazanie wyrzucenia samego siebie na 艣mieci

Zuchwa艂y, agresywny, nastawiony konfrontacyjnie, wszystkowiedz膮cy tw贸rca zosta艂 uzbrojony w cytaty z Manifestu Futuryzmu (1909) i poj臋cie 鈥瀓edynej formy ci膮g艂o艣ci w przestrzeni鈥 Umberta Boccioniego. Pr贸ba przedstawienia czy raczej przybli偶enia za艂o偶e艅 futuryzmu zosta艂a podj臋ta w perspektywie aktualnej 偶yciowej sytuacji, jak膮 by艂o spotkanie podsumowuj膮ce cykl zaj臋ciowy. Uda艂o si臋 przez to zachowa膰 podstawowy walor 鈥 jak ujmowa艂 to Stefan Morawski 鈥 prezentyzmu awangardy, nie robi膰 za艣 z niej tylko historycznej ciekawostki.
Neoawangardow膮 form臋 performansu eksponuj膮c膮 nasze 鈥瀟u i teraz鈥 i wykorzystuj膮c膮 鈥炁沴adowo鈥 jaki艣 scenariusz, po艂膮czono z bardzo oszcz臋dnymi rekwizytami 鈥 workiem na 艣mieci i czym艣 w rodzaju 鈥瀌okumentu rzeczowego鈥. Tak Jerzy Bere艣 nazywa艂 przedmioty, kt贸re przygotowywane by艂y przez niego do performans贸w lub powstawa艂y w ich trakcie. By艂y dowodami tego, co wydarza艂o si臋 w niepowtarzalnej sytuacji i relacji mi臋dzy artyst膮 i odbiorcami.
Mamy taki dow贸d. 鈥濧bsolut psa鈥 jest rodzajem assemblage鈥檜 (z czego jest wykonany 鈥 pozostanie zagadk膮) i ironicznie odnosi si臋 do rozmowy prowadzonej w trakcie zaj臋膰 terenowych po艣wi臋conych analizie przestrzeni miejskiej. Przedmiot tej rozmowy mo偶na w tym dziele rozpozna膰鈥
Bartosz Marendziak
Wioletta Kazimierska-Jerzyk
