Publikacja prof. Morawca poszerza granice polskiej literatury obozowej. Ujmowano j膮 dot膮d zbyt w膮sko. Zadecydowa艂y o tym: polityka, ideologia, deficyt wiedzy historycznej, brak kwerend literaturoznawczych oraz emocje, a nierzadko manipulacje zwi膮zane z okre艣leniami ob贸z koncentracyjny i ob贸z zag艂ady. Pocz膮tkowo ograniczano j膮 do literatury lagrowej (dotycz膮cej niemieckich nazistowskich oboz贸w koncentracyjnych i o艣rodk贸w zag艂ady), z czasem w艂膮czono do niej literatur臋 艂agrow膮 (odnosz膮c膮 si臋 do oboz贸w sowieckich, zw艂aszcza oboz贸w pracy przymusowej). Okazuje si臋 jednak, 偶e jest ona obszerniejsza i bogatsza.
Na ksi膮偶k臋 sk艂adaj膮 si臋 minimonografie pi艣miennictwa polskiego dotycz膮ce konkretnego obozu lub typu oboz贸w. Rozdzia艂y po艣wi臋cone literaturze 艂agrowej (So艂owieckiemu Obozowi Specjalnego Przeznaczenia) i lagrowej (Konzentrationslager Buchenwald) poszerzaj膮 istniej膮ce ustalenia. Kolejne dotycz膮 sfer nieprzebadanych: literatury odnosz膮cej si臋 do oboz贸w polskich 鈥� sanacyjnego Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej oraz komunistycznego Centralnego Obozu Pracy w Jaworznie i Obozu Pracy w 艁ambinowicach, hiszpa艅skiego (frankistowskiego) Campo de Concentraci贸n de Miranda de Ebro oraz japo艅skiej Jednostki 731 i jej o艣rodka badawczego w Pingfang, obejmuj膮cego, opr贸cz laboratori贸w i oddzia艂贸w produkcji broni chemicznej i bakteriologicznej, wi臋zienie, komor臋 gazow膮, krematoria.
Ksi膮偶ka stanowi膰 ma impuls do dalszego penetrowania nieznanych i niewystarczaj膮co rozpoznanych obszar贸w polskiej literatury obozowej, zestawiania ich ze sob膮, por贸wnywania, a nast臋pnie, poprzez usytuowanie rodzimych dokona艅 w kontek艣cie innych literatur narodowych, do wykre艣lenia mapy 艣wiatowej literatury obozowej.
Wi臋cej informacji na temat monografii mo偶na znale藕膰 .