Zwyczaj odnawiania doktorat贸w ustanowiono na Uniwersytecie 艁贸dzkim 27 marca 2000 r., pragn膮c doceni膰 i wyr贸偶ni膰 osoby, kt贸re przed 50 laty uzyska艂y stopie艅 doktora i w spos贸b szczeg贸lny zas艂u偶y艂y si臋 dla nauki lub kultury polskiej.
Nagrodzeni:
Profesor doktor habilitowany Ignacy Ryszard Danka urodzi艂 si臋 26 czerwca 1937 r. w 艁odzi. W 1954 r. powo艂a艂 nieformalne stowarzyszenie "Ausra", d膮偶膮ce do odtworzenia mowy, kultury i religii indoeuropejskich przodk贸w. Po uzyskaniu matury studiowa艂 od roku 1957 filologi臋 klasyczn膮 w Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1962 uzyska艂 stopie艅 magistra filologii klasycznej na podstawie pracy De Babylonia Gilgamide cum carminibus Homeri comparata (promotor: prof. dr hab. Kazimierz Kumaniecki). W roku 1969 w Uniwersytecie 艁贸dzkim przedstawi艂 dysertacj臋 Pierwotny charakter Letoid贸w (Apollo, Artemida) i ich hipostazy w 艣wietle epitet贸w homeryckich (promotor: prof. dr hab. Stefan O艣wiecimski), na podstawie kt贸rej przyznano mu stopie艅 doktora nauk humanistycznych. W roku 1983 w Uniwersytecie Jagiello艅skim w Krakowie uzyska艂 stopie艅 doktora habilitowanego w zakresie j臋zykoznawstwa na podstawie rozprawy Stanowisko j臋zyk贸w anatolijskich w rodzinie indoeuropejskiej i ich wzajemne zwi膮zki. W roku 1983 zosta艂 mianowany docentem i kierownikiem Pracowni S艂ownika J臋zyka Indoeuropejskiego. Og贸艂em opublikowa艂 ponad 150 publikacji, w tym kilkana艣cie monografii. Stworzy艂 dwa czasopisma naukowe. Wypromowa艂 6 doktor贸w i ponad 40 magistr贸w. Za艂o偶y艂 艂贸dzk膮 szko艂臋 indoeuropeistyczn膮 specjalizuj膮c膮 si臋 w j臋zykoznawstwie diachronicznym i religioznawstwie por贸wnawczym. W 2007 r. odszed艂 na emerytur臋. W trakcie pracy w Uniwersytecie 艁贸dzkim otrzyma艂 liczne nagrody i odznaczenia.
Doktor habilitowany Wojciech Antoni Turski, profesor 艢wi臋tokrzyskiej Szko艂y Wy偶szej, rozpocz膮艂 nauk臋 na tajnych kompletach w Warszawie i kontynuowa艂 j膮 w szko艂ach warszawskich. W latach 1954-1958 studiowa艂 chemi臋 na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1958-1961 kontynuowa艂 studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W roku 1969 Rada Wydzia艂u Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu 艁贸dzkiego nada艂a mu stopie艅 doktora po obronie rozprawy doktorskiej Badania nad biosyntez膮 kwasu rybonukleinowego w mitochondriach w膮troby szczura. W roku 1999 Rada Wydzia艂u Lekarskiego Akademii Medycznej w 艁odzi nada艂a mu stopie艅 naukowy doktora habilitowanego. Jego zainteresowania naukowe obejmowa艂y: wp艂yw od偶ywiania na sprawno艣膰 fizyczn膮, umys艂ow膮 i poziom stresu; biochemi臋 m贸zgu; czynniki ryzyka mia偶d偶ycy, cukrzycy i pr贸chnicy; kinetyk臋 enzymatyczn膮 oraz wp艂yw 艣rodowiska na ekspresj臋 gen贸w. Jest biochemikiem i pedagogiem zdrowia. By艂 kierownikiem Zak艂adu Pedagogiki Zdrowia, Wychowania Fizycznego i Obronnego w Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (Filia w Piotrkowie Trybunalskim) (2005-2007) i kierownikiem Zak艂adu Zdrowia Publicznego i Medycyny Spo艂ecznej na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego (2014-2015). Jest autorem lub wsp贸艂autorem 90 artyku艂贸w naukowych, 8 podr臋cznik贸w i skrypt贸w oraz ponad 160 komunikat贸w i wyk艂ad贸w konferencyjnych. By艂 promotorem oko艂o 140 prac magisterskich i 45 licencjackich. By艂 promotorem jednej rozprawy doktorskiej, recenzentem w trzech przewodach doktorskich i superrecenzentem dwu przewod贸w habilitacyjnych. Otrzyma艂 liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi, Medal Czterdziestolecia PRL, nagrody Ministra Zdrowia i Opieki Spo艂ecznej, Rektora Akademii Medycznej w 艁odzi I i II stopnia oraz nagrod臋 Zarz膮du G艂贸wnego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.
Profesor Krystyna Konopka urodzi艂a si臋 w 1938 r. w 艁odzi. Matur臋 uzyska艂a w 1954 r. w dzisiejszym XII Liceum Og贸lnokszta艂c膮cym w 艁odzi, po czym rozpocz臋艂a studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w 艁odzi, kt贸ry uko艅czy艂a w 1961 r. Po studiach lekarskich rozpocz臋艂a studia biochemiczne w Uniwersytecie 艁贸dzkim, uzyskuj膮c tytu艂 magistra w 1966 r. Jej pierwsze prace badawcze dotyczy艂y g艂贸wnie niedobor贸w 偶elaza u wieloletnich dawc贸w krwi, kt贸re uwie艅czy艂a doktoratem promowanym przez prof. Wand臋 Leyko. Pracowa艂a w Stacji Krwiodawstwa, a nast臋pnie jako adiunkt w Zak艂adzie Biochemii Akademii Medycznej w 艁odzi. Jej dzia艂alno艣膰 naukowa skupia艂a si臋 w tym czasie na wewn膮trzkom贸rkowym metabolizmie 偶elaza. Wyje偶d偶a艂a na sta偶e naukowe do Norwegii i Belgii. Jej praca habilitacyjna wykonana pod opiek膮 prof. Lecha Wojtczaka zosta艂a z艂o偶ona w Instytucie Biologii Do艣wiadczalnej im. Marcelego Nenckiego w Warszawie w 1981 r. W tym samym roku uda艂a si臋 na sta偶 w Berkeley w Uniwersytecie Kalifornijskim, sk膮d po trzech latach przenios艂a si臋 do Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco, a stamt膮d do University of the Pacific, School of Dentistry w San Francisco, gdzie pracowa艂a a偶 do przej艣cia na emerytur臋 w roku 2012. G艂贸wnym tematem jej dzia艂alno艣ci by艂y zagadnienia zwi膮zane z mechanizmami patogennego dzia艂ania wirusa HIV-1 i perspektywami terapii AIDS. Obecnie wsp贸艂pracuje z Nejatem Duzgunesem, Baza Web of Science podaje 91 jej prac, kt贸re by艂y cytowane ponad 1700 razy, a jej indeks h wynosi 22.
Redakcja: Centrum Promocji U艁