U艁 napisze 5-tomow膮 histori臋 艁odzi
Dokument, kt贸ry ods艂oni艂y Prezydent Miasta 艁odzi Hanna Zdanowska, JM rektor Uniwersytetu 艁贸dzkiego prof. El偶bieta 呕膮dzi艅ska oraz dyrektor Muzeum Miasta 艁odzi Magdalena Komarzeniec, zosta艂 wypo偶yczony z Archiwum Diecezjalnego we W艂oc艂awku w 1918 r. przez ks. Stanis艂awa Muznerowskiego. Duchowny opracowywa艂 wtedy materia艂y do publikacji na temat historii 艁odzi. Nied艂ugo p贸藕niej akt zagin膮艂 w niewyja艣nionych okoliczno艣ciach, a po ponad 100 latach odnalaz艂 go przypadkiem Krzysztof Laszkiewicz, pasjonat historii z G艂owna. W 2018 r. poinformowa艂 media o znalezisku. Od tego czasu instytucje miejskie zabiega艂y o cho膰by czasowe sprowadzenie dokumentu do 艁odzi.
Autentyczno艣膰 dokumentu potwierdzi艂a prof. Alicja Szymczakowa z Instytutu Historii U艁. Jak bada si臋 taki dokument? Wyja艣nia pani Profesor:
Potwierdzenie autentyczno艣ci dokumentu wymaga sprawdzenia go w trzech aspektach. Po pierwsze musimy podda膰 analizie cechy zewn臋trzne dokumentu, tj. materia艂, pismo, rodzaj skr贸t贸w, 艣rodki uwierzytelnienia. Pismo to kursywa kancelaryjna w typie bastardy. Dokument by艂 niegdy艣 opiecz臋towany, ale obecnie zachowa艂y si臋 tylko sznurki w barwach stosowanych w tym czasie przez kancelari臋 kr贸lewsk膮, piecz臋膰 za艣 zagin臋艂a. Po drugie sprawdzamy cechy wewn臋trzne dokumentu, czyli jego formularz, pod k膮tem zgodno艣ci ze stylem kancelaryjnym. Badany dokument nale偶y do dokument贸w wieczystych, w kt贸rym zastosowano pe艂ny formularz typowy dla dokument贸w lokacyjnych w tym czasie. Zakres immunitetu s膮dowego i ekonomicznego nawi膮zuje do poprzedniego dokumentu lokacyjnego dla 艁odzi z 1423 r., tak偶e nie budzi艂 偶adnych zastrze偶e艅. Jedyna zmiana dotyczy艂a termin贸w targ贸w i jarmark贸w 艂贸dzkich. Po trzecie nale偶y zbada膰 losy dokumentu po odebraniu go z kancelarii przez odbiorc臋. Ta kwestia tak偶e nie budzi艂a w膮tpliwo艣ci, bowiem na odwrocie dokumentu kolejni archiwi艣ci odnotowali daty rewizji archiwum, gdy sprawdzano dokumenty dotycz膮ce d贸br biskupstwa w艂oc艂awskiego, po raz ostatni w 1760 r., kiedy te偶 spisano zawarto艣膰 archiwum. Ponadto jego tre艣膰 przytoczono w kopiarzach z ko艅ca XVI w. Wiemy zatem o dokumencie dostatecznie du偶o, by stwierdzi膰, 偶e jest orygina艂em.
Wspomniany akt lokacyjny ma dla naszego miasta szczeg贸lne znaczenie, gdy偶 jest najstarszym zachowanym w oryginale dokumentem, kt贸ry potwierdza prawa miejskie 艁odzi. Pierwszy, wydany w 1423 r., zagin膮艂, jak si臋 wydaje, bezpowrotnie. O znaczeniu pierwotnego przywileju lokacyjnego mo偶na przeczyta膰 w .
Uroczysto艣膰, kt贸rej ostatnim punktem by艂o ods艂oni臋cie opisywanego aktu, rozpocz臋艂a si臋 od z艂o偶enia przez przedstawicieli m.in. w艂adz miasta i Uniwersytetu 艁贸dzkiego kwiat贸w pod obeliskiem upami臋tniaj膮cym nadanie praw miejskich (Rynek Starego Miasta).
.
Materia艂: Wydzia艂 Filozoficzno-Historyczny U艁
Redakcja: Centrum Promocji U艁