91滴滴

 

Prace badawcze pracownik贸w Katedry Prawa Karnego ogniskuj膮 si臋 g艂贸wnie wok贸艂 prawa karnego materialnego, w tym nauki o przest臋pstwie i karze. W szczeg贸lno艣ci pracownicy prowadz膮 dociekania naukowe w zakresie koncepcji obiektywnego przypisania, form zjawiskowych i stadialnych przest臋pstwa, teorii kryminalizacji, a tak偶e gospodarczego prawa karnego oraz medycznego prawa karnego.

W dniu 17 grudnia 2023 r. zmar艂

Ryszard D臋bski - Profesor Uniwersytetu 艁贸dzkiego, dr habil. (ur. 1948 r.)

Absolwent U艁, przez ca艂e 偶ycie zawodowe zwi膮zany z Katedr膮 Prawa Karnego, przeszed艂 wszystkie szczeble kariery akademickiej, wnosz膮c wybitny wk艂ad do dorobku naukowego 艂贸dzkiej szko艂y, tej dyscypliny prawa.

Pocz膮wszy od aplikacji s膮dowej i egzaminu s臋dziowskiego, z艂o偶onego z najwy偶sz膮 not膮, takie same oceny uzyskiwa艂y Jego dzie艂a. Rozprawa doktorska ukazuj膮ca ca艂y kompleks prawnokarnych zagadnie艅 ochrony 艣rodowiska, zosta艂a nagrodzona w konkursie 鈥濸a艅stwa i Prawa鈥� i uhonorowana nagrod膮 Prokuratora Generalnego.

Pionierska praca habilitacyjna 鈥濸ozaustawowe znamiona przest臋pstwa. O ustawowym charakterze norm prawa karnego i znamionach typu czynu zabronionego nie okre艣lonych w ustawie鈥� (1995 r.) uznana zosta艂a za dzie艂o stworzone z zegarmistrzowsk膮 precyzj膮, cechuj膮c膮 tw贸rczy wyw贸d, traktuj膮cy dociekliwie o zagadnieniach w臋z艂owych, jak r贸wnie偶 prezentuj膮cy bogactwo szczeg贸艂贸w, w艂asnej oryginalnej koncepcji.

Konstytucyjny fundament prawa karnego - zasad臋 nullum crimen sine lege, rozwija艂 stale, ukazuj膮c najbardziej z艂o偶one zagadnienia funkcji gwarancyjnej, w tym szczeg贸艂owe kryteria obiektywnego przypisania skutku, sprawcy czynu zabronionego.

Odby艂 sta偶e naukowe na Uniwersytecie Karola w Pradze, Uniwersytecie w Tibilisi, a tak偶e: we Francji oraz Niemczech, gdzie w Instytucie Maxa Plancka dla Zagranicznego i Mi臋dzynarodowego Prawa Karnego, wsp贸艂pracowa艂 z mi臋dzynarodowym zespo艂em naukowym, co zaowocowa艂o poznaniem 艣wiatowej literatury karnistycznej, kt贸r膮 b艂yszcz膮 jego dzie艂a, w tle w艂asnych tez dogmatyki prawa.

Pod jego naukow膮 opiek膮 powsta艂y dwie habilitacje, a ich autorzy kontynuuj膮 dzie艂o swego Mistrza.

By艂 recenzentem wielu post臋powaniach doktorskich i habilitacyjnych.

Prowadzi艂 wszystkie rodzaje zaj臋膰 akademickich ze studentkami i studentami, zyskuj膮c uznanie dla swych, zawsze doskonale przygotowanych, wyk艂ad贸w. Wypromowa艂 setki absolwentek i absolwent贸w naszego Wydzia艂u.

By艂 wzorem odpowiedzialno艣ci nauczyciela akademickiego - jak si臋gn膮膰 pami臋ci膮 - 偶adne z jego zaplanowanych zaj臋膰 dydaktycznych nie zosta艂o odwo艂ane.

Punktualno艣ci膮 i skupieniem na wykonywaniu swych zada艅 i realizacji naukowych zamiar贸w zadziwia艂 nas wszystkich.

Dla ca艂ego zespo艂u Katedry Prawa Karnego, by艂 wielkim autorytetem, o niewyczerpanej wiedzy i wybitnej umiej臋tno艣ci prowadzenia naukowego dyskursu. Korzystali艣my stale z Jego pomocy.

By艂 dla nas darem od Justycji, pojmowanej jako m膮dro艣膰 sprawiedliwo艣ci, urzeczywistniaj膮ca si臋 w tre艣ci norm prawa i prawniczego do nich komentarza. Takim pozostaje w ca艂ym dziele swego akademickiego 偶ycia.

Zesp贸艂 Katedry Prawa Karnego U艁

Absolwent U艁, przez ca艂e 偶ycie zawodowe zwi膮zany z Katedr膮 Prawa Karnego, przeszed艂 wszystkie szczeble kariery akademickiej, wnosz膮c wybitny wk艂ad do dorobku naukowego 艂贸dzkiej szko艂y, tej dyscypliny prawa.

Pocz膮wszy od aplikacji s膮dowej i egzaminu s臋dziowskiego, z艂o偶onego z najwy偶sz膮 not膮, takie same oceny uzyskiwa艂y Jego dzie艂a. Rozprawa doktorska ukazuj膮ca ca艂y kompleks prawnokarnych zagadnie艅 ochrony 艣rodowiska, zosta艂a nagrodzona w konkursie 鈥濸a艅stwa i Prawa鈥� i uhonorowana nagrod膮 Prokuratora Generalnego.

Pionierska praca habilitacyjna 鈥濸ozaustawowe znamiona przest臋pstwa. O ustawowym charakterze norm prawa karnego i znamionach typu czynu zabronionego nie okre艣lonych w ustawie鈥� (1995 r.) uznana zosta艂a za dzie艂o stworzone z zegarmistrzowsk膮 precyzj膮, cechuj膮c膮 tw贸rczy wyw贸d, traktuj膮cy dociekliwie o zagadnieniach w臋z艂owych, jak r贸wnie偶 prezentuj膮cy bogactwo szczeg贸艂贸w, w艂asnej oryginalnej koncepcji.

Konstytucyjny fundament prawa karnego - zasad臋 nullum crimen sine lege, rozwija艂 stale, ukazuj膮c najbardziej z艂o偶one zagadnienia funkcji gwarancyjnej, w tym szczeg贸艂owe kryteria obiektywnego przypisania skutku, sprawcy czynu zabronionego.

Odby艂 sta偶e naukowe na Uniwersytecie Karola w Pradze, Uniwersytecie w Tibilisi, a tak偶e: we Francji oraz Niemczech, gdzie w Instytucie Maxa Plancka dla Zagranicznego i Mi臋dzynarodowego Prawa Karnego, wsp贸艂pracowa艂 z mi臋dzynarodowym zespo艂em naukowym, co zaowocowa艂o poznaniem 艣wiatowej literatury karnistycznej, kt贸r膮 b艂yszcz膮 jego dzie艂a, w tle w艂asnych tez dogmatyki prawa.

Pod jego naukow膮 opiek膮 powsta艂y dwie habilitacje, a ich autorzy kontynuuj膮 dzie艂o swego Mistrza.

By艂 recenzentem wielu post臋powaniach doktorskich i habilitacyjnych.

Prowadzi艂 wszystkie rodzaje zaj臋膰 akademickich ze studentkami i studentami, zyskuj膮c uznanie dla swych, zawsze doskonale przygotowanych, wyk艂ad贸w. Wypromowa艂 setki absolwentek i absolwent贸w naszego Wydzia艂u.

By艂 wzorem odpowiedzialno艣ci nauczyciela akademickiego - jak si臋gn膮膰 pami臋ci膮 - 偶adne z jego zaplanowanych zaj臋膰 dydaktycznych nie zosta艂o odwo艂ane.

Punktualno艣ci膮 i skupieniem na wykonywaniu swych zada艅 i realizacji naukowych zamiar贸w zadziwia艂 nas wszystkich.

Dla ca艂ego zespo艂u Katedry Prawa Karnego, by艂 wielkim autorytetem, o niewyczerpanej wiedzy i wybitnej umiej臋tno艣ci prowadzenia naukowego dyskursu. Korzystali艣my stale z Jego pomocy.

By艂 dla nas darem od Justycji, pojmowanej jako m膮dro艣膰 sprawiedliwo艣ci, urzeczywistniaj膮ca si臋 w tre艣ci norm prawa i prawniczego do nich komentarza. Takim pozostaje w ca艂ym dziele swego akademickiego 偶ycia.

Zesp贸艂 Katedry Prawa Karnego U艁