wystaw臋 mo偶na zwiedza膰 w 艣rody, czwartki i pi膮tki w godz. 15.00-19.00, a tak偶e w soboty, godz. 12.00-16.00
w pozosta艂e godziny i dni tygodnia zapraszamy do umawiania wizyt indywidualnych i grupowych pod adresem wydarzenia@uni.lodz.pl
finisa偶 po艂膮czony ze spotkaniem autorskim z Ew膮 呕ochowsk膮: 2 marca 2025 r., godz. 17.00
Wystawa Ornamenty kobieco艣ci 艂贸dzkiej artystki Ewy 呕ochowskiej to zaproszenie do duchowej podr贸偶y w g艂膮b kobieco艣ci. W tej narracji prowadzi nas kolorystyka obraz贸w oraz pojawiaj膮ce si臋 na obrazach twarze kobiet, cz臋sto ukryte pod r贸偶nymi ornamentami. Ka偶dy obraz artystki prezentowany na wystawie pokazuje nam, 偶e ka偶dy z nas ma w sobie pierwiastek kobieco艣ci.
Kuratorkami s膮 trzy studentki I roku studi贸w magisterskich historii sztuki na Uniwersytecie 艁贸dzkim: Gabriela Brodziak, Ma艂gorzata Francuz oraz Zuzanna Amelia Jag艂a.

Ilustracja przedstawia obraz Ewy 呕ochowskiej 鈥濵artwe kwiaty 鈥 Louise鈥, olej na p艂贸tnie, 2023
TEKST KURATORSKI
Podr贸偶 wewn臋trzna to proces ci膮g艂ego stawania si臋 i redefiniowania siebie w relacji do 艣wiata i w 艣wiecie. Jej ostateczny cel nie istnieje, jest to raczej niesko艅czona seria odkry膰, w kt贸rej ka偶da odpowied藕 zwykle prowadzi do nowych pyta艅. W kontek艣cie kobieco艣ci ta podr贸偶 napotyka na liczne wyzwania wynikaj膮ce z narzucanych spo艂ecznych oczekiwa艅. Ludzie, media, literatura nieustannie tworz膮 sw贸j w艂asny obraz kobiety, ale czy jest on prawdziwy? Jak do艣wiadczy膰 kobieco艣ci w spos贸b autentyczny i bezpo艣redni?
Kobieta posiada ogromn膮 moc sprawcz膮. Jej cia艂o potrafi stworzy膰 nowe 偶ycie, za艣 umys艂 rodzi wielkie idee. Jednak cz臋sto jest postrzegana jedynie przez pryzmat stereotyp贸w, co prowadzi do refleksji: czy jest TYLKO czy A呕 kobiet膮? Co to w艂a艣ciwie znaczy? Ka偶dego dnia przechodzi od skrajno艣ci w skrajno艣膰. A mo偶e te skrajno艣ci 偶yj膮 w niej w symbiozie? W ko艅cu bez swojej si艂y nie mog艂aby sobie pozwoli膰 na bycie wra偶liw膮. Kobieta jest zawsze naszym pocz膮tkiem i tym, do czego wracamy na ko艅cu znajduj膮c si臋 pogrzebani w matce ziemi.
Symbolika czakr, jako cent贸w energetycznych w tradycjach wschodnich, mo偶e by膰 u偶yteczna w zrozumieniu tej wewn臋trznej podr贸偶y. Ka偶da czakra odpowiada za r贸偶ne aspekty 偶ycia i 艣wiadomo艣ci, od podstawowych instynkt贸w po najwy偶sze formy duchowej m膮dro艣ci. Kolory przypisane poszczeg贸lnym czakrom odzwierciedlaj膮 duchow膮 podr贸偶 i transformacj臋. Pod膮偶aj膮c za ich barwami i symbolik膮, mo偶na tworzy膰 narracj臋 o drodze do wewn臋trznej harmonii, r贸wnowagi i samopoznania, kt贸re s膮 kluczowe w procesie odkrywania i afirmacji kobiecej to偶samo艣ci. Mo偶na to interpretowa膰 jako zach臋t臋 do introspekcji i poszukiwania g艂臋bszego zrozumienia siebie oraz swojego pierwiastka kobieco艣ci.

Ilustracja przedstawia obraz Ewy 呕ochowskiej 鈥濩ia艂ko 5鈥, olej na p艂贸tnie, 2023
Pochodzi z Kalisza, absolwentka liceum plastycznego, studentka I roku studi贸w magisterskich historii sztuki na Uniwersytecie 艁贸dzkim. Zainteresowanie staro偶ytno艣ci膮 sk艂oni艂o j膮 do uko艅czenia licencjatu z filologii klasycznej, ale podczas lockdownu podj臋艂a si臋 tak偶e studi贸w licencjackich z historii sztuki, kt贸re obecnie kontynuuje. Szuka nowych dr贸g i mo偶liwo艣ci rozwoju, sko艅czy艂a studia podyplomowe z arteterapii, jest r贸wnie偶 studentk膮 pedagogiki. Artystyczne zainteresowania Gabrieli oscyluj膮 wok贸艂 okresu mi臋dzywojnia, designu (g艂贸wnie porcelany) oraz sztuki kolonialnej i afryka艅skiej.
Absolwentka I stopnia i studentka II stopnia historii sztuki na Uniwersytecie 艁贸dzkim. Studia wykorzystuje jako okazj臋 do postawienia pierwszych krok贸w przy wsp贸艂organizacji wystaw. Podczas poznawania pracy muzealniczej najbardziej interesuje si臋 dost臋pno艣ci膮 i recepcj膮 kultury przez osoby z niepe艂nosprawno艣ciami oraz neuror贸偶norodne.
Naukowo pasjonuje si臋 tkanin膮, tw贸rczo艣ci膮 kolektywn膮 oraz wp艂ywem sytuacji spo艂eczno-politycznej na sztuk臋. Najbli偶sza jest jej sztuka XX oraz XXI wieku, z naciskiem na 艂贸dzkie 艣rodowisko artystyczne. Prywatna refleksja nad stanem planety, poci膮gn臋艂a za sob膮 mi艂o艣膰 do mody cyrkularnej, kt贸r膮 zg艂臋bia nie tylko teoretycznie. Na co dzie艅 doskonali si臋 w upcyclingu oraz przer贸bkach krawieckich ubra艅 z drugiej r臋ki. Prywatnie jest 艂odziank膮 z wyboru i psi膮 mam膮.
Pochodz膮ca z Radomska artystka amatorka, studentka I roku studi贸w magisterskich historii sztuki na Uniwersytecie 艁贸dzkim. Dotychczas wsp贸艂tworzy艂a kuratorsko trzy wystawy; 鈥濩ia艂okszta艂t鈥, 鈥濻p贸jno艣膰 chaosu鈥 oraz 鈥濲ak naszkicowa膰 (arcydzie艂o)鈥. W wolnym czasie opr贸cz malowania bawi si臋 pisaniem niby-wierszy, fotografuje i recenzuje ksi膮偶ki. Zakochana w ka偶dym odcieniu fioletu, 偶贸艂wiach, a najbardziej w chmurach, kt贸re uwa偶a za fascynuj膮ce. Obecnie pisze prac臋 magistersk膮 na temat artyst贸w i sztuki queerowej w Szwecji.
Artystka sztuk wizualnych, absolwentka ASP w 艁odzi (2002), animatorka kultury, projektantka, w艂a艣cicielka Pracowni i Galerii Kreatoora na Ksi臋偶ym M艂ynie w 艁odzi, prezeska Fundacji Prz臋dzalnia Sztuki. Od 2013 organizatorka warsztat贸w artystycznych i wydarze艅 kulturalnych w 艁odzi. Za swoj膮 dzia艂alno艣膰 artystyczn膮 i spo艂eczno 鈥 kulturaln膮 otrzyma艂a z r膮k Prezydent Miasta 艁odzi 鈥 Hanny Zdanowskiej Medal na 600-lecie 艁odzi (2023). Autorka wystaw indywidualnych (m.in. Galeria Pop-Up Ogrodowa 8) oraz uczestniczka wystaw zbiorowych, m. in.: 鈥濳to to wymy艣li艂鈥 艁ukasza Og贸rka, Kamienica Hilarego Majewskiego, 艁贸d藕 (2024), 鈥濻ztuka za sztuk臋鈥, Galeria ASP, Piotrkowska 68, 艁贸d藕 (2024); 鈥濿szystko na sprzeda偶鈥, Galeria S35, 艁贸d藕 (2023, 2024); 鈥濺zeczywisto艣ci mieszane鈥, Akademickie Centrum Designu, 艁贸d藕 (2023), 鈥濷na. Energia鈥, Stolarska/Krupowicz Gallery (2021, 2018), Warszawa, IV Og贸lnopolski Konkurs Malarski im. L. Wycz贸艂kowskiego (2020); III Piotrkowskie Biennale Sztuki (2015); Festiwal Polskiego Malarstwa Wsp贸艂czesnego, Szczecin (2006, 2008, 2016); IX Mi臋dzynarodowe Biennale Grafiki, Sarcelles (2003).
W malarstwie 呕ochowska poszukuje pierwotnej czystej intensywno艣ci poprzez analiz臋 ekspresji ludzkich emocji z perspektywy kobiety jednocze艣nie wychodz膮c poza ramy stereotypowej kobieco艣ci i prowadz膮c gr臋 z symbolik膮 femme fatale. Ulubione inspiracje artystki to wizerunki gwiazd ameryka艅skiego kina niemego: Louise Brooks, Gloria Swanson, Clara Bow, Lilian Gish, Pola Negri, Asta Nielsen, Mary Pickford, Hedy Lamarr, Myrna Loy, Barbara La Marr, Corinne Griffith. Maluje cyklami (鈥滿artwe kwiaty鈥, 鈥濧fekty鈥, 鈥濳oronki鈥, 鈥濨ezsenno艣膰鈥, 鈥濽艣miechy nieholly艂贸dzkie鈥, 鈥濩iarki i inne dreszcze鈥), w kt贸rych motywy przenikaj膮 si臋, a elementem spajaj膮cym jest wizerunek kobiety poddawany kolejnym transformacjom. Tworzy wyraziste obrazy kobiety 艣wiadomej swego cia艂a, sensualno艣ci i emocjonalno艣ci w poszukiwaniu r贸wnowagi mi臋dzy jej wewn臋trznym pierwiastkiem m臋skim a 偶e艅skim.
Wi臋cej informacji o artystce i jej tw贸rczo艣ci znajduje si臋 na stronie internetowej
