91滴滴

Nasza cywilizacja zatru艂a wody rzeczne i ich ska偶enie nabra艂o pot臋偶nego uczuciowego sensu. Skoro bieg rzeki jest symbolem czasu, sk艂onni jeste艣my my艣le膰 o czasie zatrutym

Czes艂aw Mi艂osz, Rzeki

艢wiadomo艣膰, 偶e 19 艂贸dzkich rzek nadal p艂ynie i codziennie przekraczamy je, pokonuj膮c mosty lub poruszaj膮c si臋 nad kana艂ami, nie jest oczywista dla mieszka艅c贸w naszego miasta. Jej przywr贸cenie stanowi jednak elementarny warunek koniecznej zmiany.

Projekt RIVERSCAPE wpisuje si臋 w nurt 鈥瀗iebieskiej humanistyki鈥�, kt贸ry zwraca uwag臋 na potrzeb臋 materialno-dyskursywnego do艣wiadczenia wody. Istnieje realna potrzeba / konieczno艣膰 przywr贸cenia podmiotowo艣ci rzekom p艂yn膮cym przez nasze miasto. Jest to mo偶liwe tylko przez przywr贸cenie nam 艣wiadomo艣ci obecno艣ci i roli rzek w wymiarze historycznym, jak i ujawnienie ich 偶yciodajnego potencja艂u.

Istotne jest wytworzenie zbiorowej wra偶liwo艣ci, kt贸ra umo偶liwi uwzgl臋dnienie w naszym ekologicznym podej艣ciu do 艣wiata 鈥瀗ie-ludzkiej鈥� perspektywy. Dla naszego przetrwania konieczna jest solidarno艣膰 z rzekami, kt贸re wci膮偶 traktujemy przedmiotowo.

Zniszczenie rzecznego ekosystemu jest rodzajem nieu艣wiadomionej katastrofy. Nigdy nie mieli艣my kontaktu z tym, co stracili艣my, kiedy z naszego 偶ycia znikn臋艂o dziewi臋tna艣cie rzek. Nie odbyli艣my 偶a艂oby po stracie rzek, bez kt贸rych nie powsta艂oby nasze miasto. Nie mamy r贸wnie偶 poczucia winy z powodu kolonizatorskiej strategii polegaj膮cej na rabunkowej gospodarce wodnych zasob贸w, kt贸rej ofiarami padaj膮 w pierwszej kolejno艣ci nieludzcy aktorzy naszego 艣rodowiska.

Nie wyartyku艂owali艣my straty, a przecie偶 gdyby nasze 鈥瀖ityczne鈥� rzeki nadal p艂yn臋艂y po powierzchni, ka偶dy mieszkaniec miasta w ci膮gu kilku minut m贸g艂by znale藕膰 si臋 nad brzegim kt贸rej艣 z nich. Renaturyzacja martwych ju偶 ciek贸w wodnych, wp艂yn臋艂aby korzystnie na jako艣膰 naszego 偶ycia.

Ujawnienie straty jest mo偶liwe dzi臋ki takim dzia艂aniom jak projekty artystyczne, dzi臋ki kt贸rym u艣wiadomimy sobie obecno艣膰 rzek i zrozumiemy konieczno艣膰 naprawy krzywdy wyrz膮dzonej 艣rodowisku i sobie.

Prze艂amanie destruktywnego dziedzictwa antropocenu wymaga rezygnacji z antropocentrycznej perspektywy, kt贸rej arogancja i egoizm nie pozwala dostrzec partnera w innych bytach (w tym przypadku rzek i ich ekosystem贸w). Rzeki nie s膮 nasz膮 w艂asno艣ci膮 a ich uprzedmiotowienie powinno by膰 zast膮pione przez partnerstwo, wymagaj膮ce nowej wizji 艣wiata, uwzgl臋dniaj膮cej perspektyw臋 hydrologiczn膮. Nowy spos贸b narracji jest niezb臋dny dla dokonania zmiany w naszym 艣rodowisku.

Fotografia, kt贸ra dysponuje jednocze艣nie potencja艂em dokumentalnym i ewokatywnym, mo偶e w tej zmianie odegra膰 istotn膮 rol臋. Skala problemu przerasta mo偶liwo艣ci pojedynczego cz艂owieka, zatem nale偶y odbudowa膰 poczucie wsp贸lnoty w trosce o ca艂y ekosystem, kt贸ry zapewnia bezpiecze艅stwo ka偶demu z osobna.

• prace mo偶na ogl膮da膰 od 17 czerwca po uprzednim um贸wieniu si臋 (komunikacja@uni.lodz.pl)
• uroczysty wernisa偶: 23 czerwca, godz. 19.00
• wystawa potrwa do 1 wrze艣nia 2023 r. 

Godziny otwarcia podczas trwania Fotofestiwalu 

• czwartek鈥損i膮tek 15.00鈥�19.00 

• sobota: 12.00鈥�18.00 

Nasze miasto nie powsta艂oby bez 19 rzek, kt贸re zapewnia艂y wod臋 i energi臋 niezb臋dne dla osadnictwa i funkcjonowania przemys艂u. Jednak w stosunkowo kr贸tkim czasie zosta艂y one spacyfikowane betonowymi korytami lub zepchni臋te do podziemnych kana艂贸w nad kt贸rymi zbudowano domy, ulice i fabryki.

Cieki wodne odci臋to od ich dolin, kt贸re cho膰 wci膮偶 wida膰 w ukszta艂towaniu terenu, to ich naturalny ekosystem zosta艂 zg艂adzony. Rzeki to nie tylko wody - to system obejmuj膮cy gleb臋 i 偶ywe organizmy wok贸艂 koryta i pod nim (strefa hyporeiczna).

艁贸dzkie rzeki s膮 chore lub martwe. Zepchni臋cie ich do podziemi i w niepami臋膰 zmusza nas do podj臋cia wysi艂ku, r贸wnie偶 w przestrzeni naszych emocji. Martwe wody naszych rzek i towarzysz膮ce im praktyki materialno-dyskursywne nios膮 wielki potencja艂 symboliczny. Jego odkrycie mo偶e wp艂yn膮膰 pozytywnie na jako艣膰 偶ycia mieszka艅c贸w 艁odzi. Nasz kontakt z wod膮 jest ograniczony i ma charakter uprzedmiotawiaj膮cy.

Nie musimy negocjowa膰 z wodnym 偶ywio艂em rytmu naszych dni i granic miast. 呕eby skonfrontowa膰 si臋 z wod膮 jako aktorem spo艂ecznej sieci relacji musimy tego chcie膰. Musimy postara膰 si臋 spojrze膰 na nasz 艣wiat z nieludzkiej perspektywy wody, rzeki, oceanu. Okazanie solidarno艣ci z rzekami nie mo偶e opiera膰 si臋 na egoistycznym l臋ku przed zag艂ad膮, ale na solidarno艣ci i empatii.

Nie jest to trudne, je艣li u艣wiadomimy sobie, ile wody znajduje si臋 w naszych organizmach. Odci臋ci od praoceanu wci膮偶 nosimy go w sobie. Rzeki i ludzie to byty siostrzane dla kt贸rych p艂yn膮ca woda jest warunkiem istnienia. 呕ycie na Ziemi powsta艂o w wodzie i ka偶da szklanka wody zawiera odrobin臋 oceanu. Przedmiotowe traktowanie 艣rodowiska naturalnego nale偶y zmieni膰 w partnerstwo, kt贸rego warunkiem jest zmiana naszej postawy.

Rzeki cierpi膮 na skutek, naszych ludzkich dzia艂a艅, opartych na pragnieniu maksymalizowania wydajno艣ci, kalkulacyjno艣ci, ale przede wszystkim na niezwykle ograniczonej wyobra藕ni dotycz膮cej skutk贸w przekszta艂cania 艣rodowiska naturalnego. Poniewa偶 b臋dziemy musieli ponie艣膰 konsekwencje kolonizatorskiej zach艂anno艣ci naszych przodk贸w, musimy postawi膰 pytanie: czy antropocen b臋dzie epok膮 kryzysu i odrodzenia planety, czy 鈥瀢ielkim holoce艅skim wymieraniem鈥�? 

Nasze warsztaty maj膮 pom贸c w odnajdywaniu nowych, o偶ywczych narracji na temat rzeczywisto艣ci, w kt贸rej 偶yjemy, przez pryzmat relacji z rzek膮. Naszymi przewodnikami b臋d膮 emocje i woda, kt贸ra poprowadzi nas w przestrzeni i czasie. B臋dziemy i艣膰 wzd艂u偶 rzeki, podobnie jak nasi przodkowie przemieszczaj膮cy si臋 przez poro艣ni臋t膮 puszcz膮 Europ臋. Podobnie jak oni b臋dziemy zbiera膰 do艣wiadczenia, emocje, obrazy i artefakty, aby stworzy膰 now膮 opowie艣膰. Postaramy si臋 dope艂ni膰 wystaw臋 RIVERSCAPE. 19 niewidzialnych rzek, wej艣膰 z ni膮 w dialog, ale tak偶e odblokowa膰 emocje i kreatywno艣膰 w bezpo艣rednim kontakcie z rzek膮 艁贸dk膮.

INFORMACJE O ZAPISACH

• Zapisy nale偶y przesy艂a膰 mailem (workshops@fotofestiwal.com), a w temacie zawrze膰 nazw臋 warsztatu
• Zapraszamy o przybycie na ulic臋 Franciszka艅sk膮 1/5 pod galeri臋 Wozownia
• Dobrze mie膰 solidne buty i zabezpieczenie przeciwko owadom
• W przypadku tego warsztatu zapisy s膮 otwarte dla wszystkich zainteresowanych
• Liczba miejsc: 15 

Nasze miasto nie powsta艂oby bez 19 rzek, kt贸re zapewnia艂y wod臋 i energi臋 niezb臋dne dla osadnictwa i funkcjonowania przemys艂u. Jednak w stosunkowo kr贸tkim czasie zosta艂y one spacyfikowane betonowymi korytami lub zepchni臋te do podziemnych kana艂贸w nad kt贸rymi zbudowano domy, ulice i fabryki.

Cieki wodne odci臋to od ich dolin, kt贸re cho膰 wci膮偶 wida膰 w ukszta艂towaniu terenu, to ich naturalny ekosystem zosta艂 zg艂adzony. Rzeki to nie tylko wody - to system obejmuj膮cy gleb臋 i 偶ywe organizmy wok贸艂 koryta i pod nim (strefa hyporeiczna).

艁贸dzkie rzeki s膮 chore lub martwe. Zepchni臋cie ich do podziemi i w niepami臋膰 zmusza nas do podj臋cia wysi艂ku, r贸wnie偶 w przestrzeni naszych emocji. Martwe wody naszych rzek i towarzysz膮ce im praktyki materialno-dyskursywne nios膮 wielki potencja艂 symboliczny. Jego odkrycie mo偶e wp艂yn膮膰 pozytywnie na jako艣膰 偶ycia mieszka艅c贸w 艁odzi. Nasz kontakt z wod膮 jest ograniczony i ma charakter uprzedmiotawiaj膮cy.

Nie musimy negocjowa膰 z wodnym 偶ywio艂em rytmu naszych dni i granic miast. 呕eby skonfrontowa膰 si臋 z wod膮 jako aktorem spo艂ecznej sieci relacji musimy tego chcie膰. Musimy postara膰 si臋 spojrze膰 na nasz 艣wiat z nieludzkiej perspektywy wody, rzeki, oceanu. Okazanie solidarno艣ci z rzekami nie mo偶e opiera膰 si臋 na egoistycznym l臋ku przed zag艂ad膮, ale na solidarno艣ci i empatii.

Nie jest to trudne, je艣li u艣wiadomimy sobie, ile wody znajduje si臋 w naszych organizmach. Odci臋ci od praoceanu wci膮偶 nosimy go w sobie. Rzeki i ludzie to byty siostrzane dla kt贸rych p艂yn膮ca woda jest warunkiem istnienia. 呕ycie na Ziemi powsta艂o w wodzie i ka偶da szklanka wody zawiera odrobin臋 oceanu. Przedmiotowe traktowanie 艣rodowiska naturalnego nale偶y zmieni膰 w partnerstwo, kt贸rego warunkiem jest zmiana naszej postawy.

Rzeki cierpi膮 na skutek, naszych ludzkich dzia艂a艅, opartych na pragnieniu maksymalizowania wydajno艣ci, kalkulacyjno艣ci, ale przede wszystkim na niezwykle ograniczonej wyobra藕ni dotycz膮cej skutk贸w przekszta艂cania 艣rodowiska naturalnego. Poniewa偶 b臋dziemy musieli ponie艣膰 konsekwencje kolonizatorskiej zach艂anno艣ci naszych przodk贸w, musimy postawi膰 pytanie: czy antropocen b臋dzie epok膮 kryzysu i odrodzenia planety, czy 鈥瀢ielkim holoce艅skim wymieraniem鈥�? 

Nasze warsztaty maj膮 pom贸c w odnajdywaniu nowych, o偶ywczych narracji na temat rzeczywisto艣ci, w kt贸rej 偶yjemy, przez pryzmat relacji z rzek膮. Naszymi przewodnikami b臋d膮 emocje i woda, kt贸ra poprowadzi nas w przestrzeni i czasie. B臋dziemy i艣膰 wzd艂u偶 rzeki, podobnie jak nasi przodkowie przemieszczaj膮cy si臋 przez poro艣ni臋t膮 puszcz膮 Europ臋. Podobnie jak oni b臋dziemy zbiera膰 do艣wiadczenia, emocje, obrazy i artefakty, aby stworzy膰 now膮 opowie艣膰. Postaramy si臋 dope艂ni膰 wystaw臋 RIVERSCAPE. 19 niewidzialnych rzek, wej艣膰 z ni膮 w dialog, ale tak偶e odblokowa膰 emocje i kreatywno艣膰 w bezpo艣rednim kontakcie z rzek膮 艁贸dk膮.

INFORMACJE O ZAPISACH

• Warsztaty odbywaj膮 si臋 w sobot臋 (24 czerwca) w godz. 11.00鈥�14.00 
• Zapisy nale偶y przesy艂a膰 mailem (workshops@fotofestiwal.com), a w temacie zawrze膰 nazw臋 warsztatu
• Zapraszamy o przybycie na ulic臋 Franciszka艅sk膮 1/5 pod galeri臋 Wozownia
• Dobrze mie膰 solidne buty i zabezpieczenie przeciwko owadom
• W przypadku tego warsztatu zapisy s膮 otwarte dla wszystkich zainteresowanych
• Liczba miejsc: 15