Profesor Jacek Piekarski urodzi艂 si臋 1 czerwca 1952 r. w 艁odzi. Jest absolwentem XXIV Liceum Og贸lnokszta艂c膮cego im. Marii Sk艂odowskiej-Curie oraz Pa艅stwowej Szko艂y Muzycznej II stopnia (klasa organ贸w 鈥� prof. Jan Kucharski). W 1976 uko艅czy艂 studia magisterskie w zakresie socjologii na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu 艁贸dzkiego, przygotowuj膮c 鈥� pod kierunkiem prof. dr. hab. Jana Luty艅skiego 鈥� rozpraw臋 po艣wi臋con膮 鈥瀍fektowi ankieterskiemu鈥�. Stopie艅 doktora nauk humanistycznych nada艂a mu w 1984 r. Rada Wydzia艂u Filozoficzno-Historycznego w Uniwersytecie 艁贸dzkim, na podstawie rozprawy, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr hab. Ireny Lepalczyk pt. Zr贸偶nicowanie 艣rodowisk rodzinnych w ma艂ym mie艣cie. Pr贸ba diagnozy typologicznej. Stopie艅 doktora habilitowanego uzyska艂 w roku 1993 na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego, na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. Mi臋dzypokoleniowa transmisja warto艣ci w 艣rodowisku rodzinnym ma艂ego miasta. Wychowawcze studium relacji mi臋dzygeneracyjnych. W roku 2009 uzyska艂 tytu艂 profesora nauk humanistycznych nadany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
W aktywno艣ci zawodowej jest stale zwi膮zany z Uniwersytetem 艁贸dzkim. Prac臋 rozpocz膮艂 jako asystent w Katedrze Pedagogiki Spo艂ecznej na Wydziale Filozoficzno-Historycznym (1976), nast臋pnie zosta艂 zatrudniony jako starszy asystent (1978), adiunkt (1984), profesor nadzwyczajny (1997鈥�2009). Kierowa艂 Zak艂adem Bada艅 Edukacyjnych w Katedrze Pedagogiki Spo艂ecznej (1994鈥�2000) oraz Katedr膮 Bada艅 Edukacyjnych (od roku 2000) na powsta艂ym w roku 1991 Wydziale Nauk o Wychowaniu U艁. Od roku 1995 aktywnie uczestniczy艂 te偶 w kszta艂ceniu nauczycieli w 艣rodowisku P艂ocka. Jako pe艂nomocnik dziekana Wydzia艂u Nauk o Wychowaniu sprawowa艂 opiek臋 naukow膮 nad Kolegium Nauczycielskim w P艂ocku, kt贸re przy jego wsp贸艂udziale przekszta艂ci艂o si臋 w Pa艅stwow膮 Wy偶sz膮 Szko艂臋 Zawodow膮. Obecnie jest przedstawicielem Uniwersytetu 艁贸dzkiego w Senacie tej Uczelni.
W latach 1999鈥�2002 prof. Jacek Piekarski pe艂ni艂 funkcj臋 prodziekana, a w latach 2002鈥�2005 dziekana Wydzia艂u Nauk o Wychowaniu, podejmuj膮c zadania merytoryczne i organizacyjne s艂u偶膮ce jego reformowaniu oraz doskonaleniu modelu organizacyjnego.
O charakterze ca艂ej dzia艂alno艣ci naukowo-badawczej oraz pracy dydaktycznej w znacznej mierze zadecydowa艂y odbyte studia z zakresu socjologii kultury oraz zainteresowania metodologi膮 bada艅 spo艂ecznych. W zrealizowanych pracach badawczych 鈥� obok opracowa艅 empirycznych dotycz膮cych wychowania rodzinnego, mi臋dzypokoleniowej transmisji warto艣ci 鈥� dominuj膮 zagadnienia dotycz膮ce metodologii pedagogiki spo艂ecznej. Stanowi膮 one zar贸wno przes艂ank臋 krytycznego rekonstruowania i analizy teoretyczno-metodologicznych podstaw tej dyscypliny (tak偶e pracy socjalnej), jak i uzasadnienie dla promowania nowych modeli dzia艂a艅 profesjonalnych (ten nurt bada艅 zosta艂 zainicjowany w Katedrze Pedagogiki Spo艂ecznej kierowanej przez prof. zw. dr hab. Ew臋 Marynowicz-Hetk臋). W zakresie metodologii stawia pytania o status wiedzy pedagogiczno-spo艂ecznej oraz buduje koncepcj臋 perspektywy dyscyplinarnej opart膮 na antropologicznie argumentowanych regu艂ach zaanga偶owania normatywnego. Stanowisko metodologiczne prof. Piekarskiego nawi膮zuje do dyskusji tocz膮cych si臋 w dziedzinie szeroko poj臋tych nauk spo艂ecznych oraz nauk o wychowaniu (np. Jako艣ciowe orientacje w badaniach pedagogicznych, red. D. Urbaniak-Zaj膮c, J. Piekarski, 艁贸d藕 2001). Jego swoisto艣膰 wyra偶a si臋 w szerokim pojmowaniu metodologii oraz rozpatrywaniu kwestii metodologicznych w 艣cis艂ym powi膮zaniu z problematyk膮 etyczn膮 i do艣wiadczeniami biograficznymi. Bazuje ono tak偶e na szerokim pojmowaniu procesu badawczego, kt贸ry zostaje w艂膮czony w obr臋b praktyki 偶yciowej podmiotu, formowanej kulturowo i uwik艂anej w biograficzne do艣wiadczenia. Publikacje reprezentuj膮ce to stanowisko, wyrastaj膮ce z paradygmatu humanistycznego, zainicjowa艂y dyskusj臋 nad jako艣ciowymi, interpretatywnymi podej艣ciami badawczymi w pedagogice, aktualnie za艣 stanowi膮 g艂os w debacie dotycz膮cej wiarygodno艣ci dyscyplin wiedzy akademickiej oraz mo偶liwo艣ci jej metodologicznej krytyki. Podkre艣li膰 nale偶y wk艂ad prof. Piekarskiego w utworzenie 艂贸dzkiego o艣rodka metodologii pedagogiki (zinstytucjonalizowanego w Katedrze Bada艅 Edukacyjnych na Wydziale Nauk o Wychowaniu) 鈥� rozpoznawanego w Polsce i docenianego z uwagi na rozwijanie jako艣ciowej orientacji metodologicznej. Profesor jest tak偶e wsp贸艂za艂o偶ycielem Og贸lnopolskiego Seminarium Metodologii Pedagogiki i cz艂onkiem jego Rady Programowej.
Na dorobek naukowy prof. Piekarskiego sk艂adaj膮 si臋: cztery monografie naukowe (jedna wsp贸艂autorska z prof. Marynowicz-Hetk膮), redakcja lub wsp贸艂redakcja trzydziestu prac wieloautorskich, sto pi臋膰 artyku艂贸w i opracowa艅 publikowanych w monografiach i czasopismach naukowych. Publikacje te powsta艂y w znacznej mierze dzi臋ki wsp贸艂pracy z badaczami i uczelniami zagranicznymi: University of Sunderland, Uniwersytetem Lyon II, Trinity College w Dublinie, Uniwersytetem w Presowie, Instytutem Pedagogiki w Lublanie. 奥蝉辫贸艂辫谤补肠补 ta przyczyni艂a si臋 g艂贸wnie do powstania publikacji dotycz膮cych wsp贸艂czesnego wizerunku pedagogiki spo艂ecznej i pracy socjalnej oraz zainicjowania dyskusji metodologicznych zwi膮zanych z jako艣ciow膮 orientacj膮 w badaniach pedagogicznych. Jest cenionym partnerem w naukowej dyskusji 鈥� potrafi dostrzec w膮tpliwo艣ci tam, gdzie dominuje oczywisto艣膰 oraz wskaza膰 鈥瀖y艣lowy trop鈥�, kt贸rego jeszcze nie podejmowano, a kt贸ry bywa wart podj臋cia.
Profesor Piekarski jest promotorem pi臋ciu doktorat贸w i recenzentem czternastu. Pe艂ni funkcj臋 recenzenta w przewodach habilitacyjnych oraz post臋powaniach o tytu艂 profesora.
O aktywno艣ci naukowej oraz promowaniu wiedzy 艣wiadczy przynale偶no艣膰 Profesora do r贸偶nych gremi贸w. Jest wiceprzewodnicz膮cym Zespo艂u Pedagogiki Spo艂ecznej przy KNP PAN, cz艂onkiem 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego, redaktorem naczelnym czasopisma 鈥濻po艂ecze艅stwo. Edukacja. J臋zyk鈥�, cz艂onkiem Rady Redakcyjnej czasopisma 鈥濸edagogika Rodziny鈥�, Rady Redakcyjnej 鈥濱nnowacje w Edukacji Akademickiej鈥�, cz艂onkiem Komitetu Redakcyjnego serii wydawniczej 鈥濸erspektywy Biograficzne鈥�.
Tw贸rczo艣膰 naukowa, praca dydaktyczna oraz dzia艂alno艣膰 organizacyjna prof. Piekarskiego s膮 wysoko cenione w 艣rodowisku akademickim. Dowodz膮 tego licznie przyznawane mu nagrody za dzia艂alno艣膰 naukowo-badawcz膮 (Nagrody Jego Magnificencji Rektora U艁 鈥� jedena艣cie razy), dydaktyczno-wychowawcz膮 i organizacyjn膮 (Nagrody Jego Magnificencji Rektora U艁 鈥� sze艣膰 razy), wyr贸偶nienie Z艂ot膮 Odznak膮 U艁. Otrzyma艂 tak偶e Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi (1998) oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej (2001).