Dlaczego czytacie ten wpis? Z przyzwyczajenia, bo si臋gacie po wszystko, co pojawia si臋 na profilu WU艁? A mo偶e jeste艣cie tu przygodnie, dlatego 偶e jaka艣 fraza przyci膮gn臋艂a wasz wzrok? Czy nie jest tak, 偶e w og贸le nie mieli艣cie czyta膰 tego wpisu, wszak macie tysi膮c wa偶niejszych spraw na g艂owie, lecz chcecie jeszcze na chwil臋 odsun膮膰 od siebie moment wej艣cia w codzienny rytua艂 odhaczania zada艅, kt贸ry od dawna was nudzi i uwiera? To, co odpowiada艂o wam wczoraj, tydzie艅 temu czy miesi膮c, dzi艣 ju偶 wydaje si臋 niewygodne, bo wy jeste艣cie ju偶 troch臋 inni, nieco odmienieni. I tytu艂, kt贸ry nada艂am temu wpisowi, afirmuj膮cy drobne, ledwo zauwa偶alne zmiany, delikatnie uderza w wasz膮 czu艂膮 strun臋.
Je艣li kt贸re艣 z powy偶szych przypuszcze艅 jest bliskie waszemu przypadkowi, czytajcie Fran莽ois鈥檃 Julliena. Ten francuski filozof i sinolog, niedawno goszcz膮cy na U艁, do tej pory rzadko by艂 t艂umaczony na polski. Dwie jego ksi膮偶ki o relacji mi臋dzy chi艅sk膮 a greck膮 filozofi膮 ukaza艂y si臋 w pierwszej dekadzie XXI wieku, p贸藕niej jego my艣l prezentowano bardzo fragmentarycznie. Dlatego , w przek艂adzie i opracowaniu prof. Ewy Marynowicz-Hetki, jest doskona艂膮 mo偶liwo艣ci膮 zapoznania si臋 z najciekawszymi tezami tego autora z ostatnich kilkunastu lat.
Tom, opatrzony czu艂膮 Przedmow膮: listem do polskich Przyjaci贸艂, zaistnia艂 dzi臋ki temu, co powinno by膰 esencj膮 pracy akademickiej, a nie jest, poniewa偶 od naukowc贸w oczekuje si臋 wysokopunktowanych efekt贸w osi膮ganych w kr贸tkim czasie. Ot贸偶 prof. Ewa Marynowicz-Hetka, pedago偶ka, zaproponowa艂a wsp贸艂pracownikom rozmow臋 o wyk艂adzie, kt贸ry Jullien wyg艂osi艂 na rozpocz臋cie Mi臋dzynarodowego Biennale Edukacji, Kszta艂cenia i Praktyk Profesjonalnych w Pary偶u w 2021 roku. Rozmowa przekszta艂ci艂a si臋 w konwersatorium Jullienowskie, 偶ywi膮ce si臋 kolejnymi tekstami, kt贸re Marynowicz-Hetka przet艂umaczy艂a. Otrzyma艂a 鈥瀊艂ogos艂awie艅stwo鈥 od autora, o czym 艣wiadczy m.in. to, 偶e manuskrypt jego zesz艂orocznej ksi膮偶ki 鈥濸onownie otworzy膰 mo偶liwo艣ci. De-koincydencja, sztuka dzia艂ania鈥 dosta艂a jeszcze przed francusk膮 premier膮. Tom uzupe艂niaj膮 fragmenty wcze艣niejszych ksi膮偶ek, pt. 鈥濼ransformacje bezszelestne鈥 (2009) i 鈥濳olejne 偶ycie. Jak w艂a艣ciwie istnie膰鈥 (2017).
Jullien nie zgadza si臋 na stronniczo艣膰 europejskiej my艣li filozoficznej.
Do otwarcia naszej pespektywy potrzebuje kilku kluczy. S艂u偶膮 mu za nie autorskie poj臋cia: transformacji bezszelestnych, jasno艣ci umys艂u i ol艣nienia oraz de-koincydencji. To pierwsze odnosi si臋 do tego, 偶e nieustannie jeste艣my aktorami procesu zmian, kt贸re zachodz膮 w nas i wok贸艂 nas. Tranzycje (przej艣cia) s膮 na tyle niewielkie, 偶e na co dzie艅 ich nie zauwa偶amy, daj膮c si臋 im zaskoczy膰 dopiero, kiedy rezultaty s膮 ju偶 zaawansowane. Tak dzia艂a dorastanie i starzenie, a tak偶e poch贸d p贸r roku i globalne ocieplenie. To nie gwa艂towne rewolucje kszta艂tuj膮 nasze 偶ycie, ale ci膮gi ma艂ych i post臋puj膮cych zmian.
Czy to znaczy, 偶e aby poczu膰 zmian臋 musimy skoczy膰 na bungee albo wyjecha膰 na Bali? Nie, wystarczy by膰 uwa偶n膮 obserwatork膮 i wytrwa艂ym d艂ugodystansowcem, nie ba膰 si臋 ponownego podj臋cia (s艂owa Kierkegaarda) tych samych dzia艂a艅, je艣li mamy poczucie, 偶e mogliby艣my je inaczej wykona膰. Podpowiedzi mo偶na szuka膰 w chi艅skiej kulturze. Fran莽ois Jullien nie u偶ywa jej do stawiania europejskiej konkurentki pod pr臋gierzem. Przeciwnie, 艂agodnie zestawiaj膮c obie tradycje, tropi 鈥瀎a艂dy rozumu鈥, my艣lowe nawyki, kt贸re mo偶na dostrzec wtedy, gdy pozna si臋 alternatywne sposoby percepcji 艣wiata. W Chinach zamiast dobrze nam znanej sekwencji 鈥瀙ocz膮tek 鈥 koniec鈥 m贸wi si臋 o osi 鈥瀔oniec 鈥 pocz膮tek鈥. Nie ma mi臋dzy nimi wyra藕nych granic 鈥 pocz膮tek jest przed艂u偶eniem ko艅ca, a koniec zaczyna co艣 nowego. Nie ma startu i mety, jest za to ci膮g艂a droga. Podmiot, inaczej ni偶 u Platona i Arystotelesa, zmienia si臋 pod wp艂ywem kumulowania do艣wiadcze艅, tak偶e najdrobniejszych.
Czy niebo zawsze musi by膰 dookre艣lone 鈥 niebieskie, ciemne, burzowe? A gdyby patrz膮c na 艣nieg lub deszcz, kt贸ry dotykaj膮c ziemi nie jest ju偶 t膮 艣nie偶ynk膮 lub kropl膮, co przed chwil膮 wirowa艂a w powietrzu, spr贸bowa膰 pomy艣le膰 siebie na nowo?
Do tego potrzebowa膰 b臋dziemy czego艣 wi臋cej ni偶 pomys艂owo艣ci i rozpoznania pragnie艅. Sekretem jest my艣lenie wolne od s艂ownika podstawowych poj臋膰 i przypisywanych im atrybut贸w? Jullien nazywa t臋 my艣low膮 otwarto艣膰 jasno艣ci膮 umys艂u oraz ol艣nieniem. Nie mo偶na si臋 jej nauczy膰, ale mo偶na ufa膰, 偶e rozwinie si臋 ona razem z nami. Jasno艣膰 umys艂u umo偶liwia de-koincydencj臋. Przeciwstawia si臋 ona imperatywowi koincydencji, czyli zgodno艣ci z bytem (bogiem, natur膮 itd.) oraz jego normami prawdy. Narodzona w Grecji europejska filozofia, w adekwatno艣ci siebie j臋zyka i rzeczy, ludzi i logosu widzia艂a idea艂. W szkole, sztuce, nauce i na co dzie艅 potrzeba czego艣 innego, alarmuje filozof, a mianowicie odst臋pstwa od rutyny i 艣wiadomego otwarcia si臋 na zmian臋. Warto szuka膰 szczelin w bycie, mo偶liwo艣ci innego 偶ycia, z udzia艂em ludzi, kt贸rych do tej pory nie brali艣my pod uwag臋.
Pewnie w wielu uszach brzmi to jak romantyczna i naiwna bajka o drugiej szansie. Jullien broni si臋, 偶e jego propozycja jest daleka od modnych hase艂 dyskursu zarz膮dzania, jak 鈥瀍fektywno艣膰鈥, 鈥瀦r贸wnowa偶ony rozw贸j鈥, 鈥瀒nnowacje鈥 albo 鈥瀝ezyliencja鈥, a tak偶e od ich 偶arliwej krytyki. Mo偶na odpowiedzie膰 filozofowi, 偶e 鈥瀌e-koincydencja鈥 te偶 ju偶 zosta艂a zagospodarowana przez kapitalistyczne praktyki rz膮dzenia ludzkim z艂udzeniem szcz臋艣cia i spe艂nienia. I 偶e czekamy na p贸j艣cie krok dalej. Czytaj膮c glosy zawarte w drugiej cz臋艣ci zbioru, my艣l臋, 偶e Jullienowi si臋 uda. Jean-Fran莽ois Lyotard por贸wna艂 jego strategi臋 do 鈥瀞kuteczno艣ci kraba鈥, kt贸ra 鈥瀗ie wynika przecie偶 z mia偶d偶膮cej si艂y jego szczypc贸w, ale przede wszystkim z jego stochastycznego poruszania si臋 bokiem鈥 mi臋dzy filozoficznymi tradycjami. Alain Badiou doceni艂 jego umiej臋tno艣膰 szukania uniwersalnej przestrzeni do my艣lenia o r贸偶nicy. Paul Ricoeur chwali艂 go za 艂膮czenie wyzbyte dzielenia, czyli praktyk臋 鈥瀋hi艅skiego my艣lenia po francusku鈥. Jean-Marie Barbier por贸wna艂 go do takich gigant贸w jak Erwin Panofsky i Michel Foucault. Dlatego nie chod藕my wok贸艂 Julliena rakiem, ale czytajmy go przekornie i bez po艣piechu.
Wi臋cej tekst贸w Magdaleny Nowickiej-Franczak znajdzie
Ksi膮偶ka Fran莽ois鈥檃 Julliena w przeg艂adzie prof. Ewy Marynowicz-Hetki jest dost臋pna w .
Publikacj臋 wydano dzi臋ki dofinansowaniu .
Cet ouvrage, publi茅 dans le cadre du Programme d鈥檃ide 脿 la publication Boy-呕ele艅ski a b茅n茅fici茅 du soutien de l鈥橧nstitut fran莽ais de Pologne.