Jaki jest status medi贸w cyfrowych w warunkach planetaryzacji wsp贸艂czesnych technologii ICT, komputer贸w kwantowych i sztucznej inteligencji? W swojej interpretacji Deleuze鈥檃 i Guattariego Jussi Parikka osadzi艂 media cyfrowe w materialnych uwarunkowaniach Ziemi, podkre艣laj膮c jednocze艣nie konieczno艣膰 zwr贸cenia uwagi na przestarza艂e praktyki i urz膮dzenia, by zrozumie膰 dzia艂anie wsp贸艂czesnych medi贸w. Jednak jego ostatnie skupienie si臋 na imperialnych praktykach naukowych tworzenia powierzchni jako uprzywilejowanych sposobach pojmowania zmian planetarnych nie potrafi sformu艂owa膰 dekolonialnego paradygmatu zaanga偶owania w media (i sztuk臋) wsp贸艂czesn膮.
Niniejsza prezentacja rozwija poj臋cie chaosmotechniki jako dialog z prac膮 filozofa Yuka Huia. Hui wprowadzi艂 poj臋cie kosmotechniki, by ukaza膰, w jaki spos贸b dzia艂alno艣膰 techniczna 鈥� taka jak sztuka 鈥� si臋ga do le偶膮cych u jej podstaw kosmologii. Jednym z jego ostatnich studi贸w przypadku s膮 tradycyjne chi艅skie pejza偶e Shan Shui.
Zainspirowana teori膮 Jerzego Ludwi艅skiego o sztuce jako 鈥瀍nergetycznej g贸rze鈥�, kosmopoetyk膮 Jadwigi Echaust, 鈥瀋haosmosem鈥� Jamesa Joyce鈥檃 i kosmobudowaniem Witolda Gombrowicza, chaosmotechnika to inkluzywny model tw贸rczo艣ci artystycznej, kt贸ry odnosi si臋 do technik artystycznych ujarzmiaj膮cych si艂y kosmiczne i 艂膮cz膮cych r贸偶ne linie czasowe, pozostaj膮c jednocze艣nie radykalnie otwartym na przypadek i transdukcyjne stawanie si臋. Takie artystyczne kosmologie to swoiste modele splecionych relacji ludzi i nieludzi 鈥� zar贸wno na poziomie molekularnym, jak i planetarnym. Chaosmotechnika jako inkluzywny model tw贸rczo艣ci artystycznej deterytorializuje binarne uj臋cia to偶samo艣ci, k艂ad膮c nacisk na poj臋cie stawania si臋 migrantem oraz problematyzuj膮c esencjalistyczne podej艣cia do kultury.
Prezentacja zilustruje poj臋cie chaosmotechniki, pokazuj膮c przyk艂ady tego, co nazywam 鈥瀍zoterycznym鈥� nurtem neoawangardy w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej lat 70., w pr贸bie dekolonizacji zachodniocentrycznej historii sztuki. Ramuj臋 te marginalizowane praktyki jako prekursorskie wzgl臋dem medi贸w ma艂oplikowych 鈥� poj臋cia stworzonego przez badaczk臋 medi贸w Laur臋 U. Marks, odnosz膮cego si臋 do eksperymentalnych dzie艂 ekologicznych w mediach cyfrowych, kt贸rych rozmiar nie przekracza 1,44 MB na minut臋 transmisji online.
鈥� zapowiada artysta, Radek Przedpe艂ski.
Prezentacja zako艅czy si臋 om贸wieniem wybranych mi臋dzykulturowych dzie艂 sztuki w formacie small-file. Wydarzenie odb臋dzie si臋 10 czerwca na Wydziale Filologicznym U艁 o godz. 15:30 w sali 0.01.
Dr Radek Przedpe艂ski to artysta i badacz medi贸w, wyk艂adaj膮cy interaktywne media cyfrowe w Trinity College w Dublinie oraz na Uniwersytecie w Fuzhou (Chiny). Radek jest r贸wnie偶 podoktoralnym pracownikiem naukowym na Wydziale In偶ynierii TCD, gdzie realizuje projekt 鈥濶ot a Space Race. Towards a New Quantum Policy鈥�. Uzyska艂 doktorat w dziedzinie sztuki cyfrowej i humanistyki, badaj膮c neoawangardowe performanse lat 70. w PRL. Wsp贸lnie z S.E. Wilmerem wsp贸艂redagowa艂 tom 鈥濪eleuze, Guattari and the Art of Multiplicity鈥� (Edinburgh University Press, 2020). Obecnie pisze monografi臋 o marginalizowanym arty艣cie performance Mareku Koniecznym (1936鈥�2022).
Radek wsp贸艂kuratoruje tak偶e coroczny festiwal Small File Media Festival po艣wi臋cony zr贸wnowa偶onej sztuce medialnej, za艂o偶ony przez Laur臋 U. Marks i organizowany przez Simon Fraser University w Vancouver. Jego praktyka artystyczna, inspirowana mitoekologiami Zewn臋trznych Karpat oraz Irlandii, bada powi膮zania mi臋dzy Ziemi膮, kosmosem a zr贸wnowa偶onymi technikami artystycznymi.
Prezentowa艂 swoje wielokana艂owe instalacje m.in. w Quadrangle Gallery w Galway, w Gandawie (Belgia), Studio T Gallery w Vancouver oraz w Sey冒isfj枚r冒ur we wschodniej Islandii. Radek bada tak偶e kultur臋 polskich Tatar贸w 鈥� przet艂umaczy艂 tom tatarskich rubajat贸w na j臋zyk angielski oraz prowadzi艂 zaj臋cia po艣wi臋cone tureckim rezonansom w kulturze polskiej.