罢谤补苍蝉飞蝉辫贸濒苍辞迟测
- Uniwersytet 艁贸dzki
- 奥蝉辫贸艂辫谤补肠补
- 罢谤补苍蝉飞蝉辫贸濒苍辞迟测
罢谤补苍蝉飞蝉辫贸濒苍辞迟测: wektory przemian
Kuratorzy wystawy: Ryszard W. Kluszczy艅ski, Ada Florentyna Pawlak
Wernisa偶 wystawy TransWsp贸lnoty: wektory przemian, kt贸r膮 wsp贸lnie zorganizowa艂 Uniwersytet 艁贸dzki i Fotofestiwal, poprzedzi艂a rozmowa wprowadzaj膮ca. Pi臋cioro rozm贸wc贸w o r贸偶nych zainteresowaniach i do艣wiadczeniach naukowych dyskutowa艂o na temat poj臋cia wsp贸lnoty i tego, jak mo偶na je rozumie膰.
W rozmowie wzi臋li udzia艂:
- prof. Ryszard Kluszczy艅ski (kurator, kierownik Katedry Nowych Medi贸w i Kultury Cyfrowej U艁. Jego zainteresowania badawcze obejmuj膮 nowe media i kultur臋 cyfrow膮, media spo艂eczne i sztuk臋 wsp贸艂czesn膮)
- dr Marcin Maria Bogus艂awski (adiunkt w Katedrze Filozofii Wsp贸艂czesnej U艁. Zajmuje si臋 m.in. (post)humanizmem i (po)nowoczesno艣ci膮, w tym koncepcjami wsp贸lnoty)
- dr Joanna Miksa (adiunkt w Katedrze Etyki U艁. Interesuje si臋 m.in. etykami szczeg贸艂owymi, w tym bioetyk膮, a tak偶e wsp贸lnot膮 z perspektywy etyki praktycznej)
- Ada Florentyna Pawlak (kuratorka, wyk艂adowczyni w IEiAK U艁 i Trendwatching&Future Studies AGH, speakerka w Digital University. Specjalizuje si臋 w obszarze spo艂ecznych implikacji sztucznej inteligencji i transhumanizmu)
- dr Artur Modli艅ski (adiunkt w Katedrze Zarz膮dzania U艁. Interesuje si臋 interakcjami cz艂owieka z maszyn膮 i zagadnieniami wsp贸lnotowo艣ci w rozumieniu posthumanistycznym)
Na samej wystawie zaprezenentowano prace prace 9 artyst贸w. Czym jest dla nich poj臋cie wsp贸lnoty?
础谤迟测艣肠颈
Wystawa podejmuje zagadnienia zwi膮zane ze wsp贸艂czesnymi przeobra偶eniami koncepcji wsp贸lnotowo艣ci, do kt贸rych coraz cz臋艣ciej odnosz膮 si臋 arty艣ci. Giorgio Agamben, rozwa偶aj膮c niegdy艣 te kwestie, proklamowa艂 nadej艣cie wsp贸lnoty, dla kt贸rej ka偶dy uczestnik b臋dzie przyk艂adem. Wobec post臋puj膮cej hybrydyzacji prowadz膮cej do wewn臋trznej z艂o偶ono艣ci i r贸偶norodno艣ci, wobec braku wsp贸lnych w艂a艣ciwo艣ci, wok贸艂 kt贸rych skupia艂y si臋 niegdy艣 wsp贸lnoty, wy艂ania si臋 konieczno艣膰 po艂o偶enia szczeg贸lnego nacisku na wi臋zi 艂膮cz膮ce cz艂onk贸w nowej zbiorowo艣ci. Dotychczas 藕r贸d艂em hybrydyczno艣ci wsp贸lnot by艂y globalne migracje oraz rozw贸j globalnych narz臋dzi komunikowania, gdy偶 wsp贸lnoty te by艂y niezmiennie zrzeszeniami ludzkimi.
Obecnie, obok ludzi, zar贸wno w roli nowych cz艂onk贸w wsp贸lnot, jak i czynnik贸w przeobra偶aj膮cych wi臋zi wewn膮trzwsp贸lnotowe, pojawiaj膮 si臋 byty nie-ludzkie i postludzkie. Nowe wsp贸lnoty kszta艂tuj膮 si臋 na przeci臋ciu dyskurs贸w humanistycznych, post- i transhumanistycznych, staj膮c si臋 specyficzn膮, holobiontyczn膮 bio-techno-info sfer膮.
Co konstytuuje nasze poczucie przynale偶no艣ci, na czym opieramy swoj膮 to偶samo艣膰? Kluczowy dla poj臋cia 鈥瀢sp贸lnoty鈥� jest jej 藕r贸d艂os艂贸w (munus) oznaczaj膮cy szczeg贸lny rodzaj daru zwi膮zany z ustanowieniem obowi膮zku wobec innych. Bycie we wsp贸lnocie zmusza do cz臋艣ciowego wyrzeczenia si臋 siebie na rzecz communis. Dla Roberta Esposito wsp贸lnota jest przeciwie艅stwem indywidualnej przestrzeni jednostki, tworem, w kt贸rym si臋 zatraca i przed kt贸rym musi si臋 r贸wnie偶 broni膰. D膮偶enie do Communitas i do immunitas to wzajemnie warunkuj膮ce si臋 procesy.
Wsp贸艂czesne wektory przemian wskazuj膮, 偶e w technokulturze brak w tym obszarze r贸wnowagi. W my艣leniu o 艣rodowisku, naszym ciele i jego do艣wiadczeniach, afektach i seksualno艣ci technologiczna konstrukcja naszego 鈥瀓a鈥� i 鈥瀖y鈥� coraz cz臋艣ciej realizuje si臋 bez naszej 艣wiadomo艣ci tych proces贸w. Do艣wiadczamy quasi-partycypacji absorbuj膮cej tak, 偶e bezpo艣redni udzia艂 w spo艂ecznych rytua艂ach nie jest ju偶 mo偶liwy.
W praktykach spo艂ecznych istotne jest wsp贸艂dzielenie zamieszkiwanej rzeczywisto艣ci. Wsp贸艂czesne hybrydyczne 艣wiaty to nie tylko spo艂eczno艣ci ludzkie, lecz tak偶e liczne nowe konstelacje podmiot贸w, z kt贸rymi b臋dziemy czu膰 si臋 zwi膮zani. W艣r贸d nich odnajdujemy zar贸wno r贸偶norodno艣膰 nie-ludzkich 偶ywych istnie艅, jak i liczne formy postludzkie 鈥� formy fabrykowane.
Obietnice sk艂adane przez technologiczne korporacje dotycz膮 dzi艣 sztucznych 艣wiat贸w, w kt贸rych nie b臋dziemy czuli si臋 samotni, nieszcz臋艣liwi, gdy偶 zostaniemy przywitani, otoczeni uwag膮 przez istoty wirtualne. Ten syntetyczny stan czuwania ku innemu mo偶e okaza膰 si臋 niezwykle atrakcyjny, szczeg贸lnie w zestawieniu z oboj臋tno艣ci膮 realnych ludzi.
W procesie transhumanizacji spo艂ecze艅stw nale偶y pami臋ta膰, 偶e 艣wiat zamieszkujemy ciele艣nie. Transgresja i potrzeba zbudowania wi臋zi pomi臋dzy r贸偶norodnymi sk艂adnikami TransWsp贸lnot jawi膮 si臋 najwa偶niejszymi wyzwaniami dla wsp贸艂czesnego 艣wiata.
Ryszard W. Kluszczy艅ski, Ada Florentyna Pawlak