Drogie Koleżanki! Z okazji naszego święta życzę nam poczucia sensu: w życiu prywatnym i zawodowym. Niech nasza obecność w nauce będzie nie tylko widoczna, ale i sprawcza — bo to, co badamy i jak to robimy, realnie współtworzy świat. Głęboko wierzę, że świat może być lepszy, jeśli będziemy praktykować uważność i wzajemną życzliwość.
dr hab. Katarzyna de Lazari-Radek, prof. UŁ, prorektorka ds. umiędzynarodowienia nauki i kształcenia
„Aleja Badaczek” – pięć inspirujących historii
. Przedstawia on pięć kobiet-naukowczyń z Uniwersytetu Łódzkiego, które badają wpływ różnych zjawisk na życie społeczeństwa a poprzez zaangażowanie w mówieniu o swoich badaniach czynią świat nauki zrozumiałym i bliskim. W kolejnych dniach oddamy głos każdej z naukowczyń z osobna, a także poznamy ich sylwetki, tworzące różnorodny pejzaż badaczek naszej uczelni.
Wśród bohaterek cyklu znajdziemy:
- dr inż. Martę Sobalską-Kwapis – genetyczkę badającą DNA Polaków w kontekście chorób dziedzicznych i populacyjnych,
- dr Izabelę Florczak– prawniczkę analizującą zjawiska migracyjne przez pryzmat prawa pracy,
- dr hab. Katarzynę de Lazari-Radek, prof. UŁ– etyczkę i filozofkę, której badania włączają się w ogólnoświatowy dyskurs o dobrostanie człowieka,
- dr hab. Anetę Balcerczyk, prof. UŁ – badaczkę nowotworów łączącą poszukiwania nowych leków z analizą wpływu diety na zdrowie,
- dr Joannę Orzeł– historyczkę przybliżającą dziedzictwo kultury sarmackiej i jej ślady we współczesnym języku i tożsamości narodowej.
W Uniwersytecie Łódzkim uważamy, że rzetelna nauka uczy odróżniać fakt od narracji, dowód od sugestii, pozwala stawiać pytania zamiast udzielać gotowych odpowiedzi. Dlatego staramy się tłumaczyć naukę w przystępny sposób, pokazując, jak złożone procesy wpływają na nasze życie i świat wokół nas. , które inspirują do własnych poszukiwań i zachęcają do krytycznego myślenia. Jesteśmy przekonani, że tylko obcowanie z rzetelną wiedzą ułatwia odróżnianie faktów od manipulacji i utrudnia uleganie populizmowi, propagandzie czy dezinformacji – nawet tych w atrakcyjnym opakowaniu.
Kobiety w nauce – dane z Polski i Europy
Równość w edukacji kobiet i mężczyzn uważa się za fundament sprawiedliwego społeczeństwa. W którym miejscu jesteśmy na wspomnianej drodze?
Talent nie ma płci, ale możliwości zbyt często ją mają. Kobiety napędzają postęp w edukacji, ale wciąż napotykają zbyt wiele barier w badaniach, innowacjach i dostępie do stanowisk kierowniczych. Musimy to zmienić — nie tylko dlatego, że jest to sprawiedliwe, ale dlatego, że przyszłość Europy od tego zależy
mówi Jekaterina Zachariewa, Komisarz UE ds. startupów, badań naukowych i innowacji.
Dane z Polski (z zintegrowanego systemu informacji o szkolnictwie wyższym i nauce POL-on, źródło: RAD on, czerwiec 2025) pokazują, że kobiety stanowią 49% nauczycieli akademickich. W naukach humanistycznych i społecznych (SSH) ich udział wynosi 50,5%, natomiast w naukach ścisłych i technicznych (STEM) kobiety stanowią zaledwie 34%. Niższy udział kobiet w STEM przekłada się również na ograniczone szanse na osiągnięcie najwyższych stanowisk naukowych – tzw. „szklany sufit”.
Patrząc szerzej, dane europejskie z raportu She Figures 2024 (Komisja Europejska) pokazują jeszcze gorszy obraz. Kobiety stanowią 34% naukowców w UE, tylko 16% zespołów wieloautorskich jest zrównoważonych pod względem płci, a aż 98% publikacji naukowych nie uwzględnia w ogóle aspektu płci. Udział kobiet w autorstwie publikacji spada z 48% na wczesnym etapie kariery do 36% w dalszej fazie pracy naukowej. Kobiety to zaledwie 9% wynalazców.
Dane te pokazują wyraźnie, że choć kobiety odgrywają kluczową rolę w nauce, wciąż potrzebne są świadome działania wspierające ich rozwój i równe szanse – szczególnie w STEM, ale także w naukach humanistycznych i społecznych.
Jak Uniwersytet Łódzki wspiera równość płci w nauce?
Świadomość wyzwań, które zaakcentowaliśmy powyżej skłoniła nas do wdrożenia w 2022 roku Planu na rzecz równych szans (GEP 1.0), a następnie GEP 2.0:
GEP 2.0 to druga, zaktualizowana i rozszerzona edycja Planu na rzecz równych szans Uniwersytetu Łódzkiego (2022–2024), która obejmie lata 2025–2027. Opracowaliśmy go, ponieważ nadal chcemy wspierać kształtowanie środowiska uniwersyteckiego, które w jeszcze większym stopniu dąży do doskonałości naukowej, jest przychylne różnorodności i uważne na problematykę płci. GEP 2.0 powstał, aby zapewniać członkom naszej społeczności równe traktowanie i aby dbać o uwzględnianie kwestii płci podczas organizacji całokształtu życia akademickiego. Działania te pomogą stworzyć inkluzywne, otwarte dla i na wszystkich środowisko, które będzie sprzyjać prowadzeniu badań, kształceniu i rozwojowi zawodowemu, a także zmierzać do stopniowej zmiany funkcjonowania Uniwersytetu Łódzkiego.
Druga edycja Planu na rzecz równych szans Uniwersytetu Łódzkiego została przygotowana w ramach finansowanego przez Komisję Europejską projektu RESET (…)
czytamy we wstępie „Planu na rzecz równych szans Uniwersytetu Łódzkiego 2025-2027”
I dalej:
Uniwersytet Łódzki, wprowadzając GEP, dąży do podnoszenia standardów równego traktowania we własnej społeczności poprzez wieloaspektowe i przekrojowe podejście do zjawisk dyskryminacji i wykluczenia występujących zarówno w środowisku akademickim, jak i poza nim (…)
GEP 2.0 natomiast oferuje dojrzalsze i lepiej dostosowane do aktualnych potrzeb społeczności UŁ mechanizmy, opracowane w oparciu o wnikliwą analizę danych zgromadzonych podczas wdrażania GEP 1.0. To właśnie realizacja projektu RESET, w który zaangażowane były znaczne zasoby ludzkie i finansowe, pozwoliła na gruntowne prześledzenie problematyki płci i wypracowanie strategii uwzględniającej ten aspekt funkcjonowania Uczelni. GEP 2.0 stanowi przemyślane poszerzenie repertuaru inicjatyw zapoczątkowanych w ramach poprzedniego planu, ponieważ wynika z dotychczasowych doświadczeń społeczności Uniwersytetu Łódzkiego i uporządkowania nowo zdobytej wiedzy.
W praktyce obejmujemy planem wszystkie osoby związane z uczelnią poprzez działania skierowane do wszystkich członkiń i członków społeczności Uniwersytetu Łódzkiego – niezależnie od zajmowanego stanowiska, rodzaju umowy czy charakteru wykonywanej pracy, w tym także do osób studiujących oraz doktoryzujących się. Chcemy realnie poprawić warunki pracy i tym samym satysfakcję z jej wykonywania, ułatwić dostęp do działań rozwojowych (np. szkoleń), zwrócić uwagę na grupy nieuprzywilejowane w uczelni, jak również usprawnić mechanizmy reagowania na wszelkie przejawy dyskryminacji.
Staramy się tworzyć środowisko bezpieczne, otwarte i przyjazne, w którym równość, szacunek i dobrostan są wartościami przekładanymi na codzienne decyzje. Wspólnie z Radą ds. Równego Traktowania uczelnia podejmuje inicjatywy budujące kulturę życzliwości i współodpowiedzialności. Poznajcie nasze konkretne działania i włączajcie się w nie!
Nie zapominamy o naszych korzeniach
Niezmiennie zachęcamy do ! Inspirując się słowami prof. Tadeusza Kotarbińskiego, Pierwszego Rektora Uniwersytetu Łódzkiego, powtarzamy:
Czy opłaca się wobec tego żyć twórczo? Czy nie praktycznie czekać na wyniki cudzej twórczości, a potem z niej korzystać naśladowczo, co najwyżej dokonując pewnych ulepszeń? Sądzimy, że mimo wszystko opłaca się na dłuższy dystans inicjatorstwo, pionierstwo, twórczość przełomowa.
„Traktat o dobrej robocie” 1955 rok
Więcej dobrych treści o nauce znajdziecie na
Materiały źródłowe: dr Aleksandra Różalska, pełnomocniczka Rektora Uniwersytetu Łódzkiego do spraw równego traktowania ; raport She Figures 2024 ;
Opracowanie: Honorata Ogieniewska, Centrum Współpracy z Otoczeniem i Społecznej Odpowiedzialności Uczelni